śląskie będziński Bobrowniki Punkt oporu wzg. 310 "Bobrowniki" - 17. Schron pozorno-bojowy

Punkt oporu wzg. 310 "Bobrowniki" - 17. Schron pozorno-bojowy

Zaktualizowano 2 lata temu

Zasadniczym elementem dzieł pozornych stanowił nasyp ziemny, imitujący schron bojowy, zaopatrzony w fałszywą ścianę tylną i fałszywą kopułę. Ściana tylna o długości 8 metrów posiadała dwa otwory wejść z ościeżnicami dla drzwi i pręty do mocowania siatki maskującej. Niewielkie ściany boczne usztywniały konstrukcje i ułatwiały utrzymanie naporu gruntu wypełniającego obiekt.... ...

Liczba wszystkich zdjęć: 4
Data powstania obiektu: 1933-1936 r.

Opis

Zasadniczym elementem dzieł pozornych stanowił nasyp ziemny, imitujący schron bojowy, zaopatrzony w fałszywą ścianę tylną i fałszywą kopułę. Ściana tylna o długości 8 metrów posiadała dwa otwory wejść z ościeżnicami dla drzwi i pręty do mocowania siatki maskującej. Niewielkie ściany boczne usztywniały konstrukcje i ułatwiały utrzymanie naporu gruntu wypełniającego obiekt. Dzieła pozorne wyposażono w imitacje kopuł i strzelnic. Kopuły wykonywano w formie walca z desek, pokrytego tynkiem na siatce stalowej. Ustawiano je na na "stropie" obiektu i maskowano wraz z całą budowlą. Obiekty pozorno-bojowe były bardziej rozbudowane od obiektów pozornych. Jeden z narożników mieścił wewnątrz izbę, mierzącą 3 metry kwadratowe - blok bojowy o minimalnej wielkości. Do wnętrza prowadziły dwudzielne drzwi, wykonane z blachy stalowej o grubości 5 mm na ramie z kątownika. Strzelnicę zaopatrzono w dwuskrzydłowe pancerne zamknięcie z płyt grubości 20 mm. 

Obiekt pozorno-bojowy nr 17 zachował się w dobrym stanie. Posiada drzwi i jedną część zamknięcia strzelnicy. Wejście zasypane ziemią. Obiekt ten w odróżnieniu od poprzedniego wybudowano w klasie odporności "B", posiada więc grubszą ścianę czołową i ścianę strzelnicy

Źródło: fortyfikacja.pl

Historia

Punkt oporu "Bobrowniki" położony jest w zakolu rzeki Brynicy. Uważany jest za najsilniejszy na północnym skrzydle Obszaru Warownego Śląsk. Bobrownickie umocnienia zbudowano na grzbiecie i stokach wzgórza 310 "Namiarki" (na współczesnych mapach 309) dzięki czemu obrona miała zapewniony dobry wgląd w przedpole. Fortyfikacje te składały się oprócz umocnień stałych z mocno rozbudowanych przeszkód ziemnych i linii okopów. Umocnienia te od frontu rozbudowane były w dwie, trzy linie. Na skrzydłach jedna linia przebiegała u stóp wzgórza, druga na skraju stoku i szczytu. Na płaskim szczycie rozmieszczono ciągi okopów i rowów łącznikowych. Komunikację uzupełniały utwardzone drogi. Fortyfikacje stałe otwiera położony od frontu łuk składający się z czterech obiektów (trzech o bliźniaczych formach (nr 7, 9, 10) i czwartego (nr 8) o odminnej konstrukcji, najprawdopodobniej bliźniaka obiektu nr 6. Każdy z nich posiada półkopułę pancerną karabinu maszynowego. W połowie płaszczyzny grzbietu wzgórza znajduje się niewielki, wykopowy schron bojowy z półkopułą pancerną czterostrzelnicową (nr 6) oraz nieco cofnięty względem niego mały schron obserwacyjny ze standartową kopułą obserwacyjną (nr 5). Jest to jedyny taki obiekt na Śląsku i być może w całej Polsce. W środkowej (nr 15) i tylnej (nr 4) części pozycji umieszczono w wykopie schrony bierne pełniące rolę magazynów amunicji. Na północnym i południowym stoku wzgórza położone są schrony broni maszynowej (nr 11, 12) przeznaczone do ognia czołowego. Fortyfikacje dopełniały obiekty pozorne (nr 13, 14) i pozorno-bojowe (nr 16, 17). Na wschodnim stoku wzgórza znajduje się piętrowy budynek koszarowy z przybudowanymi doń schronami bojowymi (nr 3) uzbrojonymi w ckm-y. Całość uzupełniają dwa potężne tradytory, rozmieszczone na stokach wzgórza po obu jego stronach (nr 1, 2). Są to jedyne obiekty na Śląsku, w których konstrukcję podporządkowano artylerii, ckm-y natomiast pełnią rolę pomocniczą. W pozostałych tradytorach Obszaru Warownego "Śląski" jest dokładnie odwrotnie.

Całości obrony odcinka "Bobrowniki" dopełniają budowle hydrotechniczne, które umożliwiały zalanie terenów wzdłuż rzeki Brynicy od Świerklańca poczynając na Brzozowicach kończąc. Zalewiska miały stanowić przeszkodę niemożliwą do przebycia dla broni pancernej. Jednakże w praktyce okazało się, że niektóre odcinki były jedynie zabagnione. Wymusiło to dodatkowe wzmocnienie w okolicach Józefki (Dobieszowice - Wesoła). Umocnienia punktu oporu na wzgórzu 310 w Bobrownikach odznaczają się cechami typowymi dla polskiej fortyfikacji z lat 1933-36 - duża oszczędność minimalizująca kubaturę, przy jednoczesnym sporym nasyceniu uzbrojeniem. Jest to ostatni punkt oporu (po Dąbrówce i Szybie Artura) charakteryzujący się dużą ilością niewielkich, silnie uzbrojonych obiektów. Ponadto po 1936, poza nielicznymi obiektami dowodzenia odcinka zaniechano budowy schronów dwukondygnacyjnych.

Źródło: fortyfikacja.pl

Dane adresowe Punkt oporu wzg. 310 "Bobrowniki" - 17. Schron pozorno-bojowy Akacjowa 42-583 Bobrowniki N50º22'22.504", E18º58'38.635"
Cechy i udogodnienia
Ruina/pozostałości
Dostęp 24h/7

Korzystając z tej strony akceptujesz, że w Twoim urządzeniu końcowym zostaną zainstalowane pliki cookies, które umożliwiają nam świadczenie usług. Brak zgody na pliki cookies oznacza, że pewne funkcjonalności strony mogą być niedostępne. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Więcej informacji znajdziesz w Polityce Cookies.