Dwór w Lisewie

Dwór w Lisewie to niezwykły zabytek, który skrywa województwo pomorskie, stanowiący prawdziwą perłę na mapie lokalnych atrakcji. Pierwsze historyczne wzmianki o tej malowniczej miejscowości pochodzą z XV wieku. W 1404 roku osiadł tutaj Dargumir Bartusch, pełniący funkcję poręczyciela przed sądem ziemskim w Lęborku. Od tego czasu majątek był świadkiem wielu burzliwych wydarzeń, a właścicielami wsi stała się szlachecka rodzina Lisewskich. Obiekt do dziś zachwyca turystów i miłośników historii, łącząc w sobie dawną elegancję z nowoczesnym komfortem.

Historia dworu w Lisewie

W początkowych wiekach wieś stanowiła własność rodu Lisewskich, a cały majątek opierał się na prawie polskim. Przełomowym momentem był rok 1575, kiedy doszło do podziału tutejszych dóbr. Sytuacja ta na długie lata ukształtowała losy całego regionu oraz samej posiadłości.

Dwie rodziny

W XVI wieku majątek został podzielony między dwie rodziny: Dzięcielskich i Jackowskich. Dzięcielscy, którzy prowadzili dość hulaszczy tryb życia, szybko pozbyli się swojej części. Ich wyjazd ucieszył okolicznych mieszkańców, obawiających się całkowitego zmarnowania dóbr. Z kolei ród Jackowskich radził sobie doskonale. Byli to ludzie zamożni, którzy chętnie inwestowali w rozwój okolicy. Rządzili z powodzeniem aż do drugiej połowy XVIII wieku. W 1605 roku zakupili pobliskie Przebędowo, a zaledwie trzy lata później połączyli wieś oraz Jęczewo w jedną, prężnie działającą wspólnotę.

Historia z miłością w tle

Każdy z obiektów wpisanych na Szlak Dworów i Pałaców Kaszub Północnych ma swoją unikalną legendę lub skrywaną tajemnicę. Podobnie jest w tym przypadku, gdzie dobrze prosperujący majątek zarządzany przez Jackowskich został niespodziewanie sprzedany. Jak się okazało, wszystkiemu winna była miłość, która połączyła wielmożnego pana oraz miejscową dziewczynę. Ponieważ szlachcicowi nie wypadało zadawać się z lokalną chłopką, postanowił on sprzedać majątek. Pozostał wierny swojemu sercu i wraz ze swą wybranką wyjechał szukać szczęścia w głębi kraju.

Kolejni właściciele i rozwój majątku

Na przełomie XVII i XVIII wieku nabywcą posiadłości został baron Johann Georg Bernhard von Wendenberg. Wkrótce jednak on również pozbył się dóbr za kwotę 38 tysięcy talarów, pragnąc pokazać światu swoją córkę. Kolejnym właścicielem został kapitan Karl Adam Franz von Breitenbach, który utracił część ziem, grając w kości. Następnie majątek przechodził z rąk do rąk, aż do 1853 roku, kiedy to przejął go dr Johann Gottleb Eduard Zielke wraz z żoną Pauliną z domu von Malottki.

To właśnie Zielke miał ogromny wpływ na obecny wygląd obiektu i ukształtowanie całego zespołu dworsko-parkowego. Do dzisiaj zachowały się pewne elementy tamtego założenia, w tym wewnętrzny trakt komunikacyjny oraz wytyczenie parku o kształcie prostokąta z półkolistym podjazdem. Za jego panowania nastał ład, a w częściach zielonych wygospodarowano dodatkowo teren na sad i piękny ogród warzywny. W 1880 roku całość przeszła w ręce Banku Kredytowego Boden.

Trudne czasy i skandale obyczajowe

Koniec XIX wieku to okres kolejnych zawirowań. W 1883 roku majątek nabył Alfon Amorti, który sześć lat później uciekł z wdową z Kostkowa. Jego następca, Robert Hermann, musiał sprzedać włości w 1893 roku po tym, jak wyszło na jaw, że wielokrotnie oświadczał się różnym kobietom z okolicy. Stabilizację przyniósł dopiero Heinrich Gumz, który ożenił się z miejscową sierotą, zyskując ogromne uznanie mieszkańców. Ich spokojne życie zakłócił pożar w 1907 roku, na szczęście budynek nie ucierpiał poważnie. W latach dwudziestych XX wieku zarząd nad dobrami przejął Paul Krauzusch. Mieszkał tu aż do 1945 roku, kiedy to zginął z rąk Rosjan. Do dziś na szczycie jednego z budynków gospodarczych zachował się jego monogram z datą 1936 roku.

Architektura

Zabytkowy budynek powstał w latach siedemdziesiątych XIX wieku. Został on wzniesiony z cegły, otynkowany i oparty na planie prostokąta z ryzalitami umieszczonymi na osiach wszystkich elewacji. Jest to obiekt podpiwniczony i półtorakondygnacyjny. Nad centralnym holem góruje niska wieża zwieńczona półkopułą, a sam dach jest płaski i kryty papą. Elewacje zdobi plastyczna dekoracja w postaci gzymsów międzykondygnacyjnych i nadokiennych. Frontowy ryzalit jest nieznacznie wyższy, zakończony trójkątnym szczytem, w którego polu umieszczono trzy duże otwory zamknięte półkoliście, osadzone w eleganckich arkadach wspartych na pilastrach.

Dzieje współczesne

Po II wojnie światowej obiekt stał się własnością Państwowych Gospodarstw Rolnych. Był to czas wielkich zniszczeń, które dotknęły zarówno same budynki, jak i otaczające je tereny parkowe. Sytuacja zmieniła się diametralnie w 2010 roku, kiedy to zabytek znalazł nowego właściciela. Został on starannie odrestaurowany i przekształcony w stylowy hotel oraz restaurację. Obecnie oferuje luksusowe noclegi w jedenastu wygodnie urządzonych pokojach z łazienkami oraz w przestronnym apartamencie w stylu ludwikowskim. Organizowane są tu szkolenia, spotkania biznesowe i konferencje. Restauracja urzeka wyjątkową architekturą oraz wykwintną kuchnią.

Szlak dworów i pałaców

Wizyta w tej części regionu to niesamowita podróż przez północne Kaszuby. W bliskim sąsiedztwie znajduje się wiele atrakcji gwarantujących urozmaicony wypoczynek. Warto odwiedzić inne historyczne posiadłości, aby poznać niezwykłe losy pomorskich rodów. Przybywając do pałaców w Rzucewie, Krokowej, Rekowie czy Ciekocinku, nie tylko odkryjemy lokalne tajemnice, ale także będziemy mogli zasmakować znakomitej kuchni i zrelaksować się w cieniu starych drzew.