Drewniany kościół pw. Wniebowzięcia NMP w Średniej Wsi

Kościół usytuowany w centrum wsi w sąsiedztwie parku dworskiego, przy drodze z Leska do Hoczwi. Prezbiterium zwrócone jest na południe. Teren przykościelny otoczony ogrodzeniem z nową drewnianą bramą wjazdową od wschodu. W obrębie ogrodzenia relikty licznego do niedawna starodrzewu.

Budowla konstrukcji zrębowej, na kamiennym podmurowaniu, wieża konstrukcji słupowo-ramowej. Z zewnątrz w całości obita gontem. Podwalina osłonięta gontowym fartuchem. Kościół założony na rzucie prostokąta, z krótkim prezbiterium zamkniętym od południa trójbocznie. Przy prezbiterium od wschodu i zachodu zakrystie. Do płn. ściany nawy na osi wzdłużnej kościoła dostawiona wieża na rzucie zbliżonym do kwadratu, z obszernym babińcem w przyziemiu i niewielką kruchtą od północy.

Prezbiterium i nawa nakryte wspólnym dachem dwuspadowym, nad zamknięciem prezbiterium opadającym trzema połaciami. Więźba dachowa storczykowa. Na kalenicy dachu ośmioboczna ażurowa wieżyczka na sygnaturkę zwieńczona baniastym hełmem. Wieża o ścianach pochylonych, przylegająca do nawy, zakończona niską izbicą nakrytą cebulastym hełmem z latarnią.

Wewnątrz w prezbiterium i nawie stropy płaskie na jednym poziomie. Chór muzyczny podwieszony, wsparty wtórnie na słupie wykonanym z dawnej belki tęczowej, ze śladem malowanego napisu łacińskiego. Otwory drzwiowe prostokątne, w dawnej ścianie frontowej (pod wieżą) prostokątne bliźnie, zamknięte łukami w formie tzw. oślego grzbietu. Ściany i strop kościoła oraz parapet chóru muzycznego pokryte polichromią z I poł. XVIII w. o motywach architektonicznych i figuralnych.

Wyposażenie, głównie późnobarokowe z I poł. XVIII w., obejmuje m.in. ołtarz główny i dwa ołtarze boczne, fundacji Katarzyny z Oraczewskich Balowej, wykonane przez snycerzy krośnieńskich, oraz obrazy z XVIII–XIX w.

Źródło: sad.podkarpackie.travel