Zamek w Dzięgielowie

Zamek został wzniesiony najprawdopodobniej pod koniec XV w. przez ówczesnego właściciela dóbr dzięgielowskich – Jana Czelo z Czechowic. Zbudowano go na planie nieregularnego czworoboku z dziedzińcem w środku. W okresie wojny trzydziestoletniej, w I poł. XVII w. dzięgielowski zamek uległ dużym zniszczeniom, ale został odbudowany. Na jego obecny kształt duży wpływ miała rozbudowa przeprowadzona w XVIII w., która polegała na dodaniu prostokątnego skrzydła od strony północnej, co zmieniło pierwotny charakter czworobocznego obiektu. Tragicznym w skutkach okazał się dla budowli pożar w 1870 r., kiedy to spłonęła cała jego drewniana część.

Położony przy głównej drodze na Słowację, Węgry i Bałkany zamek był niewątpliwie niegdyś niezwykle ważnym miejscem. Pełnił rolę siedziby dostojników, gościł również w swoich murach książąt i wysokich urzędników państwowych.

W pobliżu zamku, od strony północnej, istniała niegdyś wielka stodoła z kamiennymi podporami, w której zamieszkiwało kilka rodzin. Przez mieszkańców Dzięgielowa budynek ten, jak również pobliskie otoczenie, nazywane były „na browarze”, co może sugerować, że właśnie tam znajdowały się pomieszczenia związane z produkcją piwa. Gdy zamek kupiła Komora Cieszyńska, zmieniło się jego znaczenie. W 1793 r. pomieszczenia przeznaczono na mieszkania dla pracowników służby rolnej. Nadal w zamku znajdował się browar oraz gorzelnia, która zresztą stała się bezpośrednią przyczyną pożaru z końca XIX w.

W okresie międzywojennym zamek należał do Skarbu Państwa, a w 1932 r. stał się własnością ks. Karola Kulisza – luterańskiego duchownego, seniora Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP, działacza ruchu społecznościowego oraz polskiego działacza narodowego. Cały czas pełnił funkcje mieszkalne, ale ks. Kulisz zamierzał w nim zorganizować dom starców, uniwersytet ludowy oraz ośrodek wypoczynkowy dla młodzieży ze Śląska. Niestety plany te przekreśli wybuch II wojny światowej. Sam ks. Kulisz zginął w obozie koncentracyjnym w 1940 r.

Po II wojnie światowej dobra dzięgielowskie zostały znacjonalizowane, a sam zamek przeszedł w ręce Skarbu Państwa. Po reformie administracyjnej przekazano go gminie Goleszów. Nie przeprowadzono jednak w nim żadnego poważnego remontu. W latach 60. i 70. mieściła się tutaj m.in. świetlica Związku Młodzieży Wiejskiej.

W 1993 r. zamek zyskał nowego prywatnego właściciela, który przeprowadził niezbędne prace remontowo-renowacyjne, przygotowując obiekt do pełnienia funkcji hotelowych.

Źródło: peuk.fiiz.pl