Meta Tour De Pologne w Karpaczu
Meta Tour De Pologne w Karpaczu to niezwykle ważny i legendarny punkt na sportowej mapie Polski. Zmagania najlepszych kolarzy w tym miejscu przez wiele lat przyciągały tłumy kibiców z całego kraju. To wymagające zakończenie etapu znajdowało się w miejscowości Karpacz, położonej w górzystym regionie, jakim jest województwo dolnośląskie. Zanim jednak zmagania zawitały na strome podjazdy pod karkonoskie szczyty, narodowy wyścig przeszedł długą i fascynującą drogę organizacyjną, pełną wzlotów i znaczących transformacji.
Początki wyścigu i czasy przedwojenne
Historia tej prestiżowej imprezy sięga okresu międzywojennego. Tour de Pologne po raz pierwszy został rozegrany we wrześniu 1928 roku. Pierwszą edycję wyścigu zorganizowały wspólnie Towarzystwo Cyklistów w Warszawie oraz redakcja popularnego dziennika "Przegląd Sportowy". Wydarzenie to od samego początku zyskało ogromną sympatię kibiców i szybko stało się jednym z największych oraz najważniejszych wydarzeń sportowych ówczesnej Polski. Zmagania cyklistów stanowiły powód do narodowej dumy i skutecznie promowały zdrowy, aktywny tryb życia.
Wskrzeszenie tradycji po drugiej wojnie światowej
Tragiczne wydarzenia wojenne przerwały organizację zawodów na kilka lat. Tradycja wielkiego wyścigu została skutecznie wskrzeszona po drugiej wojnie światowej, dokładnie w 1947 roku. Ze względu na ówczesne uwarunkowania polityczne i sportowe bloku wschodniego, rywalizacja na szosach miała charakter czysto amatorski. Taki stan rzeczy utrzymywał się przez kilkadziesiąt lat. Do 1992 roku impreza była organizowana wyłącznie jako wyścig amatorski, co z biegiem czasu zaczęło marginalizować jej znaczenie na arenie międzynarodowej i prowadziło do narastających problemów finansowo-organizacyjnych.
Era Czesława Langa i profesjonalizacja zawodów
Przełomowy moment dla polskiego kolarstwa nastąpił w 1993 roku. Wtedy to Czesław Lang, wybitny sportowiec, srebrny medalista olimpijski z 1980 roku oraz prekursor polskiego zawodowego kolarstwa, zdecydował się przejąć organizację imprezy. Zainwestował on w upadającą organizacyjnie rywalizację własne środki finansowe i wiedzę zdobytą w zachodnich grupach kolarskich. Zmiany przyniosły błyskawiczny efekt. W krótkim czasie Tour de Pologne przekształcił się w profesjonalne zawody, stając się wielkim wydarzeniem o światowym formacie, które zaczęło przyciągać czołowe nazwiska peletonu.
Wejście do kolarskiej elity światowej
Długofalowa praca organizatorów została oficjalnie doceniona na najwyższym szczeblu zarządzania światowym sportem. W 2005 roku, prestiżową decyzją władz Międzynarodowej Unii Kolarskiej (UCI), wyścig został włączony do absolutnej kolarskiej elity. Znalazł się on w ekskluzywnym cyklu wielu najważniejszych imprez na globie, nazwanych wspólnie ProTour. Włączenie do tego elitarnego grona oznaczało potężny skok jakościowy, ponieważ obowiązek startu w tych zawodach ma 20 najlepszych profesjonalnych zespołów na świecie.
Legendarny podjazd pod Orlinek
Dla kibiców z południowej Polski najbardziej pamiętnym okresem były lata od 1999 do 2007 roku. W tym przedziale czasowym Tour de Pologne regularnie kończył swoje najtrudniejsze, górskie etapy w Karkonoszach, a dokładnie znajdował swoją metę obok budowli, którą jest Skocznia narciarska "Orlinek" w Karpaczu. Finisz w tym miejscu gwarantował niesamowite emocje, ponieważ wymagał od zawodników skrajnego wysiłku i doskonałego przygotowania wydolnościowego po wyczerpującej jeździe.
Kolarska ściana płaczu w Karkonoszach
Morderczy finałowy podjazd bardzo szybko zyskał wśród zawodników i ekspertów mroczny, acz trafny przydomek. Podjazd pod wspomniany Orlinek jest powszechnie nazywany przez kolarzy Ścianą Płaczu. Wynika to z faktu, że parametry tej trasy są dla sportowców niezwykle wymagające:
- Na stosunkowo krótkim odcinku wynoszącym zaledwie około 4 kilometrów cykliści muszą pokonać ponad 400 metrów różnicy poziomów.
- Niejednokrotnie górzysta trasa zmuszała zawodników do wspinania się na stromizny docierające na wysokość ponad 800 m n.p.m.
- Ekstremalne nachylenie drogi w kluczowych sektorach brutalnie łamało rytm pedałowania i prowadziło do ogromnego wyczerpania organizmu.
Tak trudne i rygorystyczne warunki sprawiały, że tuż przed samą metą dochodziło do spektakularnych ataków, heroicznych ucieczek, ale także niewyobrażalnych kryzysów największych faworytów do zwycięstwa w całej klasyfikacji generalnej.
