Hala Spacerowa w Szczawnie-Zdroju

Hala Spacerowa w Szczawnie-Zdroju to jeden z najważniejszych i najbardziej rozpoznawalnych obiektów architektonicznych w regionie, który swoim zasięgiem obejmuje województwo dolnośląskie. Stanowi ona centralny punkt życia uzdrowiska, zachwycając kuracjuszy swoją bogatą historią, urokliwą formą oraz dopracowanymi detalami artystycznymi. Od pokoleń przyciąga turystów pragnących podreperować zdrowie, zrelaksować się w pięknych wnętrzach oraz spędzić czas na kojących spacerach połączonych z degustacją wód.

Historia pierwszej hali i wizyta królewska

Początki tego uzdrowiskowego miejsca sięgają pierwszej połowy dziewiętnastego wieku. Budowla, która stała się historycznym prekursorem obecnego kompleksu, powstała w latach 1829-1831. Wzniesiono ją w ówczesnej miejscowości Bad Salzbrunn, jak przed laty nazywało się dzisiejsze miasto Szczawno-Zdrój. Projekt tego pionierskiego założenia przygotował uznany w tamtym okresie architekt, Joseph Raabe. Artysta wyraźnie inspirował się wspaniałą halą uzdrowiskową, która funkcjonowała już z wielkim sukcesem w niemieckim mieście Wiesbaden.

W geście szacunku i uznania, pierwszemu obiektowi nadano uroczystą nazwę Hala Elizy. Był to bezpośredni hołd złożony na cześć księżnej Elżbiety Ludwiki Wittelsbach, wybitnej bawarskiej arystokratki i późniejszej królowej Prus. Wraz ze swoim małżonkiem, Fryderykiem Wilhelmem IV Hohenzollernem, zaszczyciła ona kurort swoją obecnością podczas historycznej wizyty na początku lat trzydziestych dziewiętnastego stulecia.

Tragiczny pożar i klasycystyczna odbudowa

Dzieje dolnośląskiego uzdrowiska obfitowały w dramatyczne zwroty akcji. Dnia 14 marca 1893 roku piękny budynek pierwszej hali doszczętnie spłonął. Władze kurortu oraz ówcześni inwestorzy nie zwlekali jednak z podjęciem niezbędnych działań odbudowujących. Zaledwie trzy lata po pożarze, w 1896 roku, oddano do użytkowania zupełnie nową halę. Ten imponujący, drewniany obiekt charakteryzował się niezwykle eleganckim stylem klasycystycznym, który harmonijnie wpisywał się w parkowe otoczenie. To właśnie tę kunsztowną konstrukcję możemy z nieskrywanym podziwem oglądać do czasów obecnych.

Unikalne sgraffito w Białej Sali

Ogromny atut współczesnego gmachu stanowią historyczne zdobienia, które na nowo odzyskały swój pełen blask podczas przeprowadzonego kilkanaście lat temu generalnego remontu konserwatorskiego. Bardzo ważną częścią kompleksu jest przylegająca bezpośrednio do głównego pasażu, tak zwana Biała Sala. Na jednej z jej reprezentacyjnych ścian można z bliska podziwiać wspaniałą dekorację z 1893 roku, za której stworzenie odpowiadał związany z miastem Wrocław utalentowany malarz i dekorator, Hans Rumsch.

Dzieło to wyróżnia się nietuzinkową tematyką oraz rzadko spotykaną formą wykonania, na którą składają się następujące elementy:

• Zastosowana do tworzenia malowidła technika sgraffita. Jest to wymagająca metoda zdobnicza, polegająca na precyzyjnym tworzeniu wzorów i obrazów poprzez zdrapywanie kolejnych warstw wciąż jeszcze plastycznego tynku.
• Bogata kompozycja o tematyce alegorycznej, nawiązująca wprost do leczniczych tradycji całego uzdrowiska.
• Sylwetka starożytnego boga sztuki lekarskiej, uwiecznionego jako słynny Asklepios.
• Postać bogini zdrowia, urokliwej Higiei, która uroczyście wręcza Asklepiosowi czarę napełnioną wodą mineralną z pobliskiego źródła Mieszko.

Z punktu widzenia oświetlenia naturalnego, ta przepiękna, historyczna kompozycja prezentuje się najefektowniej w delikatnym, porannym świetle. Zwiedzanie gmachu o tak wczesnej porze ma jeszcze jedną zaletę, ponieważ pozwala na bezstresowe podziwianie architektury i misternie czyszczonych posadzek w niezwykle komfortowej samotności.

Pijalnia wód mineralnych tuż obok

Podczas przechadzki po opisywanym kompleksie uzdrowiskowym, nie sposób pominąć wizyty w bezpośrednio sąsiadującym i zaprzyjaźnionym budynku. Dwukondygnacyjny gmach pijalni wód powstał również pod koniec dziewiętnastego wieku. Wnętrze tego majestatycznego obiektu stanowi absolutne ukoronowanie kuracji, oferując gościom szereg unikalnych dobrodziejstw:

• Bezpośredni i nieograniczony dostęp do kilku różnych, starannie zabezpieczonych ujęć, z których tryska wysoko zmineralizowana, lecznicza woda.
• Stylowe, ręcznie zdobione porcelanowe pijałki wyposażone w tradycyjny dziubek, ułatwiający miarowe i powolne picie zdrowotnych płynów.
• Otoczenie kojącej, wszechobecnej i gęstej zieleni, która wspaniale wycisza zestresowany umysł.
• Wydzielona przestrzeń do spokojnego siedzenia, zaprojektowana po to, aby goście mogli oddać się błogiemu relaksowi i przez moment nie robić absolutnie nic.

Taki zestaw atrakcji oraz niepowtarzalny, bardzo relaksujący mikroklimat brzmią jak definicja doskonałego, zasłużonego urlopu. Przesiadywanie w uzdrowiskowych przestrzeniach i chłonięcie tętniącej zdrowiem atmosfery to idealny sposób nie tylko na dłuższą rehabilitację, ale i na mądrze zaplanowane życie blisko odradzającej natury.