Nitowana wieża ciśnień w Będzinie Grodźcu
![](/data/thumbs/places/2/72/27237/1200x800/wieza_grodziec.jpg)
![](/data/thumbs/places/2/72/27237/300x300/bedzin__wieza_cisnien_-_fotopolska_eu_311782.jpg)
![](/data/thumbs/places/2/72/27237/300x300/bedzin__wieza_cisnien_-_fotopolska_eu_311783.jpg)
Wieża ciśnień została wykonana ze stalowych nitowanych płyt.
Jest jednym z nielicznych obiektów tego typu. Jego unikatowość polega na nitowym łączeniu stalowych płyt. Prawdopodobnie wieża ciśnień była jednym z obiektów należących do Kopalni Grodziec. Mimo swej niewątpliwej wagi obiekt od wielu lat niszczeje.
Źródło: peuk.fiiz.pl
Kopalnia Węgla Kamiennego „Grodziec” w Będzinie – zakład górniczy czynny w latach 1899–1998, ostatecznie zlikwidowany w 2001 roku. Znajduje się w dzielnicy Grodźcu przy ulicy Barlickiego, w pobliżu granicy administracyjnej z miastem Wojkowice.
Kopalnię uruchomiło 7 czerwca 1899 r. Grodzieckie Towarzystwo Kopalń Węgla i Zakładów Przemysłowych. Początkowo, do 1938 r. miała nazwę „Grodziec II”, a potocznie nazywano ją „Grodziec Towarzystwo”. W 1936 r. wykupiły ją Zakłady „Solvay” w Polsce.
Kopalnia została zbudowana na nadaniach górniczych Stanisława Ciechanowskiego. Pierwszym dyrektorem kopalni był inż. Stanisław Skarbiński (1856–1925). Obszar górniczy kopalni podzielony jest na cztery bloki tektoniczne: A, B, C i D, przebiegające uskokami będzińsko-wojkowickim i grodzieckim. W kopalni wybierano pokłady grupy 500 i 600, potem 800 i 816 – węgiel energetyczny typ 31,2. W historii kopalni było siedem szybów głębinowych.
Źródło: peuk.fiiz.pl