Kościół pw. Bożego Ciała w Piechowicach

Kościół pw. Bożego Ciała w Piechowicach to niezwykle cenny obiekt sakralny, pełniący funkcję rzymskokatolickiego kościoła filialnego należącego do parafii św. Antoniego Padewskiego. Budowla znajduje się w dzielnicy Piastów, a miejscowość Piechowice dumnie reprezentuje województwo dolnośląskie. Świątynia została wzniesiona w pierwszej połowie XIV wieku, co czyni ją jednym z najstarszych kościołów na tym górskim terenie. Bliskie sąsiedztwo pasma, jakim są Karkonosze, dodaje temu miejscu niepowtarzalnego klimatu, który skłania do modlitwy oraz sprzyja zadumie nad interesującą historią tej ziemi.

Historia i przebudowy zabytkowego obiektu

Pierwsze pisemne wzmianki o świątyni pochodzą już z 1399 roku. Pierwotna, czternastowieczna budowla niestety nie przetrwała do naszych czasów w swoim oryginalnym kształcie. Obecny obiekt powstał na przełomie XVI i XVII wieku, wykorzystując solidne mury pierwszej świątyni. W kolejnych stuleciach kościół poddawano licznym modernizacjom. Zasadnicza przebudowa miała miejsce w XVII wieku, natomiast ważne prace remontowe przeprowadzono w latach 1827 oraz 1960. Dzięki tym staraniom gotycka bryła budynku zachowała swój unikalny charakter do dziś.

Architektura i konstrukcja świątyni

Budowla reprezentuje styl gotycko-barokowy. Posiada kilka niezwykle interesujących rozwiązań konstrukcyjnych, które wyróżniają ją na tle innych sakralnych obiektów regionu:

• Kościół jest orientowany, co oznacza, że jego część prezbiterialna skierowana jest dokładnie na wschód.
• Stanowi typ świątyni salowej, charakteryzującej się jednoprzestrzennym układem wnętrza.
• Prezbiterium nakryte jest klasycznym, dwuprzęsłowym sklepieniem krzyżowo-żebrowym.
• Nawa główna posiada drewniany strop, który w nieszablonowy sposób podparto centralnym słupem wyposażonym w zastrzały.

Zabytkowe wyposażenie wnętrza

Niewielki rozmiar kościoła skrywa niezwykle bogate i różnorodne pod względem chronologicznym wnętrze. Wystrój pochodzi z kilku odmiennych epok, tworząc jednak harmonijną całość. Do najcenniejszych elementów wyposażenia należą:

• Ołtarz główny o typie architektonicznym, wykonany w reprezentacyjnym stylu wczesnobarokowym.
• Późnogotyckie, przyścienne kamienne sakramentarium.
• Kamienna, późnorenesansowa kropielnica oraz chrzcielnica datowana na XV wiek.
• Późnorenesansowa drewniana ambona oraz stalle, które pochodzą z około 1602 roku.
• Niewielkie, ale bardzo cenne fragmenty oryginalnych fresków ściennych z XVI i XVII wieku.
• Mistrzowsko wykonane detale kamienne z XVI stulecia.

Teren przykościelny

Bezpośrednie otoczenie świątyni również stanowi ważny element dziedzictwa historycznego. Teren przykościelny, na którym zlokalizwoany jest zabytkowy cmentarz, ogrodzony jest niewysokim, kamiennym murem, którego budowę datuje się na przełom XVI i XVII wieku. Do placu prowadzi piękna, ręcznie kuta, zabytkowa brama. Ten urokliwy zakątek to idealne miejsce dla osób poszukujących ciszy oraz pasjonatów dawnej architektury sakralnej, podróżujących przez południowo-zachodnią część kraju.