śląskie kłobucki Popów Drewniano-murowany kościół pw. św. Józefa w Popowie

Drewniano-murowany kościół pw. św. Józefa w Popowie Obiekt wpisany do rejestru zabytków o numerze: 1124/69 z 27.12.1969; 64/76/A z 17.02.1978

Zaktualizowano 2 miesiące temu

Kościół pod wezwaniem św. Józefa w Popowie posiada ciekawą historię, sięgającą XVII wieku. Wówczas w tej niewielkiej wsi nad Liswartą zbudowano drewnianą kaplicę, podległą parafii w Wąsoszu. W następnych stuleciach budowla została powiększona i przebudowana. Obecnie jej drewniany korpus, o zrębowej konstrukcji oraz dobudowana zakrystia są otynkowane, co uniemożliwia identyfikację... ...

Liczba wszystkich zdjęć: 3
Data powstania obiektu: 1858 r.
1124/69 z 27.12.1969; 64/76/A z 17.02.1978 Nr w rejestrze zabytków

Opis

Kościół pod wezwaniem św. Józefa w Popowie posiada ciekawą historię, sięgającą XVII wieku. Wówczas w tej niewielkiej wsi nad Liswartą zbudowano drewnianą kaplicę, podległą parafii w Wąsoszu. W następnych stuleciach budowla została powiększona i przebudowana. Obecnie jej drewniany korpus, o zrębowej konstrukcji oraz dobudowana zakrystia są otynkowane, co uniemożliwia identyfikację kościoła jako budowli drewnianej. Blaszany, naczółkowy, malowany dach, posiada niewielką wieżyczkę z dachem namiotowym. Kaplica była świadkiem tragicznych wydarzeń z czasów powstania styczniowego.

Popów znajduje się na Wyżynie Wieluńskiej, u północnych krańców województwa śląskiego. O tych terenach mówi się nawet „Zielony Wierzchołek Śląska”. Miejscowość przecina droga numer 491, wiodąca z Częstochowy do Działoszyna. Ozdobą krajobrazu Popowa jest meandrująca rzeka Liswarta. Źródła historyczne wspominają o Popowie w XV wieku, kiedy była własnością Długoszów. Później ta niewielka osada należała do Zakonu Kanoników Regularnych, mających siedzibę w Krzepicach; w XIX stuleciu, w podlegającym Rosji Królestwie Polskim, stała się dobrami rządowymi i siedzibą gminy. Przez stulecia Popów podlegał administracyjnie parafii św. Andrzeja Apostoła w Wąsoszu. Tutejsi wierni musieli więc wędrować na nabożeństwa do tego kościoła, stojącego nad Wartą. Dlatego w XVII wieku popowianie zbudowali niewielką, drewnianą kaplicę pod wezwaniem Zaślubin Najświętszej Marii Panny, która miała stać się centrum religijnym wioski i filią wąsoskiej parafii. Niestety, budynek kaplicy, stojący przy brodzie na Liswarcie, był często przez rzekę podmywany. W połowie XIX wieku przeniesiono ją więc dalej od rzeki - w sąsiedztwo skrzyżowania dróg. Od tej pory świątynia miała za patrona św. Józefa. Dopiero w 1941 roku biskup częstochowski, Teodor Kubina ustanowił w Popowie wikariat z oddelegowanym kapłanem. Parafię ustanowiono tutaj w latach 50. ubiegłego wieku. W 1990 roku, w pobliżu starego kościoła, poświęcono nowy, okazalszy. Zabytkowy kościół św. Józefa w Popowie jest orientowany, częściowo drewniany, częściowo murowany. Jego zrębowa konstrukcja ukryta jest pod tynkiem i blaszanym dachem. Do niewielkiego, pierwotnego obiektu, tuż przed wybuchem II wojny światowej dobudowano drewnianą nawę, a po wojnie również drewnianą kruchtę i murowaną zakrystię. Na dachu umieszczono skromną sygnaturkę, przykrytą daszkiem namiotowym. Z dawnego kościoła zachował się obraz Matki Bożej i figura świętego Józefa. 23 kwietnia 1863 roku, między Popowem a Wąsoszem, doszło do bitwy oddziału powstańczego majora Luetticha z wojskami rosyjskimi. Poległo 34 powstańców, których złożono przy kościele w Popowie, a później pochowano na cmentarzu w Wąsoszu. Kościół św. Józefa w Popowie znajduje się na Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego.

Źródło: sad.slaskie.travel

Historia

W XIV w. Popów stanowił uposażenie klasztoru kanoników laterańskich w Krzepicach przez Hinczę z Rogowa. Według regulaminu poborów powiatu wieluńskiego z lat 1532–1533 wieś Popów w parafii Wąsosze należała do klasztoru krzepickiego. Ostatecznie w 1838 r. stała się ona częścią dóbr rządowych Iwanowice.  

Pierwszym obiektem sakralnym na terenie Popowa była wybudowana w latach 1642–1668 kaplica. Jej poświęcenia pod wezwaniem Zaślubin Najświętszej Maryi Panny dokonał w 1789 r. biskup sufragan gnieźnieński ks. Ignacy Kozierowski. Ta pierwsza kaplica stała w innym miejscu niż świątynia, która przetrwała do naszych czasów i która stała się kościołem parafialnym dla nowo erygowanej parafii. Znajdowała się ona bowiem bliżej mostu na Liswarcie. W 1858 r. wybudowano na obecnym miejscu nową, murowaną kaplicę, której nadano wezwanie św. Józefa Robotnika. Pozwolenie na sprawowanie tu mszy św. wydała Kuria we Włocławku 6 czerwca 1880 r. Kaplica pw. św. Józefa Robotnika została rozbudowana w latach 1938–1939, staraniem ks. Wincentego Spirra. Dobudowano do niej wówczas drewnianą nawę. W 1953 r. ks. Zdzisław Musialik dokonał kolejnej przebudowy, powiększając kaplicę o murowaną zakrystię i drewnianą kruchtę. W takim kształcie zachowała się ona do czasów współczesnych.   

Jeżeli chodzi o historię samej parafii, rozpoczęła się w 1941 r. Tego roku bowiem, 7 marca, ks. biskup Teodor Kubina erygował przy kaplicy pw. św. Józefa w Popowie wieczystą wikarię parafii Wąsosz, z osobnym duszpasterzem. Od 1945 r. z uwagi na brak kapłana, wikaria obsługiwana była przez proboszcza macierzystej parafii w Wąsoszu. W 1955 r. ks. biskup Zdzisław Goliński wznowił tę placówkę jako ekspozyturę z wioskami: Popów, Smolarze, Wrzosy, Dąbrowa, Dąbrówka, Dębie, Zbory i Zawady – z parafii w Wąsoszu. 4 marca 1957 r. tenże biskup erygował ostatecznie nową parafię pw. św. Józefa Robotnika w Popowie, poprzez jej wydzielenie z parafii w Wąsoszu. Przydzielone zostały do niej wówczas: Florianów i Kamieńszczyzna Dolna z parafii w Dankowie, Kolonia Kuligi z parafii w Wąsoszu i stacja kolejowa Miedźno z parafii w Miedźnie. W latach 1958–1959 pierwszy administrator nowej parafii – ks. Stanisław Bieroński – wybudował tutaj plebanię. On również rozpoczął i doprowadził do zakończenia budowę nowego kościoła, jako że pochodząca z II poł. XIX w. kaplica okazała się za mała dla dość rozległej parafii. Prace budowlane zostały rozpoczęte w 1979 r. Uroczyste poświęcenie nowej świątyni parafialnej miało miejsce 23 sierpnia 1987 r., a dokonał go ks. biskup Stanisław Nowak. Ks. Edward Bojarski ukończył dolną kondygnację kościoła z kaplicą pogrzebową i salami katechetycznymi, które zostały poświęcone 2 czerwca 1990 r. przez ks. biskupa Stanisława Nowaka. Tego samego dnia ks. biskup poświęcił nowy cmentarz (dotychczas służący parafii założył w 1953 r. ks. Zdzisław Musialik). W 1991 r. kościół górny został wyposażony w 50 dębowych sześcioosobowych ław i dwa dębowe konfesjonały. W tym samym roku ks. E. Bojarski przeprowadził całkowity remont plebanii. W następnych latach przyszło ks. E. Bojarskiemu dwukrotnie remontować i malować dach na kościele (w 1993 i 1999 r.), a także przeprowadzić remont budynków gospodarczych (1994), doprowadzić wodę i uporządkować cmentarz grzebalny (1995), ogrodzić i wyłożyć kostką brukową plac przykościelny (1996), wyłożyć alejkę z kościoła na cmentarz grzebalny kostką brukową i wymienić w kościele radiofonię (1997), ogrodzić ogród i plac plebanijny (1998) oraz ogrodzić stary cmentarz grzebalny betonowym parkanem (2000).

Źródło: peuk.fiiz.pl

Dane adresowe Drewniano-murowany kościół pw. św. Józefa w Popowie Parcela-Popów 41 42-110 Popów N51º2'3.581", E18º55'33.121"
Cechy i udogodnienia
Architektura drewniana
Parking
Możliwość zwiedzania
Szlak Architektury Drewnianej Województwa Śląskiego
Ogólnodostępny
Wstęp bezpłatny
Kościół rzymskokatolicki

Korzystając z tej strony akceptujesz, że w Twoim urządzeniu końcowym zostaną zainstalowane pliki cookies, które umożliwiają nam świadczenie usług. Brak zgody na pliki cookies oznacza, że pewne funkcjonalności strony mogą być niedostępne. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Więcej informacji znajdziesz w Polityce Cookies.