Kaplica pw. św. Jakuba w Sławkowie

Kaplica pw. św. Jakuba w Sławkowie zwana potocznie także „kościółkiem św. Jakuba”, to jeden z najcenniejszych zabytków sakralnych miasta. Usytuowana przy ulicy Świętojańskiej, została wzniesiona w 1827 roku z fundacji Jakuba Kubiczka – ówczesnego burmistrza i właściciela kopalni galmanu „Kozioł”. Budowla z kamienia, otynkowana i założona na planie prostokąta, wyróżnia się półkolistą apsydą oraz czworoboczną kruchtą. Jej dach siodłowy, pokryty blachą, wieńczy smukła, sześcioboczna sygnaturka, z którą wiąże się dawny zwyczaj dzwonienia podczas burzy w celu przepędzenia chmur.

Pod kaplicą znajduje się krypta, która prawdopodobnie stanowi pozostałość po wcześniejszych zabudowaniach sakralnych. Wnętrze kryje neogotycki ołtarz z obrazem św. Jakuba z 1828 roku oraz XVIII-wieczny wizerunek Matki Boskiej Różańcowej w ozdobnej, rokokowej ramie. Choć pierwotna polichromia stropu zachowała się jedynie fragmentarycznie, wciąż świadczy o dawnej świetności tego miejsca.

Historia miejsca, na którym stoi kaplica, sięga końca XIII wieku. W 1298 roku wzniesiono tu kościół pw. św. Jana i klasztor duchaków, ufundowane przez biskupa Jana Muskatę. Obiekty te zostały zniszczone w 1455 roku przez oddziały morawskie i polskie, a przez kolejne stulecia teren ten pozostawał niezabudowany.

Kaplica należy do parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Sławkowie. W 1973 roku, dzięki inicjatywie ks. Józefa Mruczkowskiego, przeszła gruntowny remont i otrzymała nowe pokrycie dachowe. Dziś stanowi nie tylko miejsce kultu religijnego, ale i cenny zabytek dokumentujący dzieje Sławkowa oraz ciągłość jego tradycji duchowej.