Rezerwat przyrody Jezioro Prosino

Rezerwat przyrody Jezioro Prosino to cenny faunistyczny, a przede wszystkim ornitologiczny rezerwat przyrody położony na obszarze województwa zachodniopomorskiego. Administracyjnie przynależy on do powiatu drawskiego i znajduje się w granicach turystycznej gminy Czaplinek. To wyjątkowe miejsce oddalone jest o zaledwie kilkaset metrów na wschód od ważnej drogi wojewódzkiej nr 163, bezpośrednio łączącej wspomniany Czaplinek oraz uzdrowiskowy Połczyn-Zdrój, stanowiąc doskonały punkt postojowy dla miłośników dzikiej natury.

Historia powołania i parametry terytorialne

Inicjatywa ochrony tego wyjątkowego rozlewiska narodziła się w drugiej połowie dwudziestego wieku, a sam rezerwat został formalnie utworzony na mocy zarządzenia w listopadzie 1988 roku. Pierwotnie obejmował obszar 81 hektarów, na który składało się 80-hektarowe, płytkie jezioro oraz wąski pas okalających je gęstych zarośli i szuwarów. Na skutek rozporządzenia z końca 2007 roku chroniony obszar nieznacznie powiększono do aktualnych 86 hektarów. Akwen usytuowany jest w centralnej części mezoregionu, jakim jest wspaniałe Pojezierze Drawskie, w bezpośrednim sąsiedztwie Drawskiego Parku Krajobrazowego oraz podwójnego obszaru ochronnego zrzeszonego w ramach europejskiej sieci Natura 2000.

Charakterystyka rozlewiska i rola rzeki Drawy

Jezioro swoim charakterem i rzeźbą przypomina raczej olbrzymie, dzikie rozlewisko przepływającego tędy głównego cieku regionu, jakim jest rzeka Drawa. Co ciekawe, koryto rzeki na tym początkowym odcinku ma postać bardzo wąskiego strumienia, całkowicie nieprzystosowanego do komercyjnego użytkowania w formie popularnych spływów kajakowych. Omawiany akwen uchodzi za niezwykle płytki – w najgłębszych miejscach pomiary wykazują zaledwie 1,8 metra do dna. Ta niewielka miąższość warstwy wodnej powoduje postępującą, silną eutrofizację zbiornika, obfity rozwój roślinności przybrzeżnej i szuwarowej, co z kolei tworzy niedostępny z brzegu raj niezwykle bogaty w naturalny pokarm, bezcenny dla żerujących i gniazdujących ptaków wodno-błotnych.

Awifauna i gniazdujące tu rzadkie gatunki ptaków

Głównym, statutowym celem ochrony tego obszaru jest zachowanie bezpiecznych miejsc lęgowych, żerowisk oraz siedlisk rzadko występujących gatunków fauny lotnej. Obserwatorzy doliczyli się tu obecności niemal trzydziestu kluczowych gatunków ptactwa. Wśród szerokiego pasa trzcinowisk wprawne oko z łatwością wypatrzy perkoza dwuczubego, bąka, łabędzia niemego, majestatyczną krakwę, cyrankę czy rzadszego płaskonosa. Teren zamieszkują także wodniki, czajki, zimorodki, czarnogłówki, kwiczoły oraz barwne pliszki żółte. Tak wielkie skupisko łownej zwierzyny naturalnie przyciąga szybkie drapieżniki – teren rozlewiska jest stałym, lubianym rewirem polowań dla kani rudej, błotniaka stawowego, rybołowa, a często także bielika.

Okresy migracyjne i unikalna flora

Rozlewisko zyskuje na znaczeniu dwukrotnie w ciągu każdego roku – w czasie masowych, zorganizowanych migracji ptaków odbywających się tradycyjnie wiosną i jesienią. Na podmokłych łąkach oraz krzewiastych wysepkach tworzą się wówczas ogromne zgrupowania osiągające liczebność rzędu półtora tysiąca osobników, traktujące ten teren jako kluczowy punkt wypoczynkowy w wyczerpującej, międzykontynentalnej podróży. Dodatkowym atutem jest tu obecność wybitnych stanowisk roślin naczyniowych zagrożonych wyginięciem w skali całego kraju. Ochronie podlegają rzadkie populacje pięknej narecznicy grzebieniastej, owadożernego bobrka trójlistkowego oraz turzycy łuszczkowatej.

Dostępność turystyczna i zakaz wędkowania

Z racji ścisłej ochrony lęgowej w obrębie rozlewiska obowiązuje bezwzględny zakaz uprawiania jakiejkolwiek formy amatorskiego połowu ryb. Zabroniona jest tu również standardowa turystyka wodna. Rezerwat udostępniono jednak do swobodnego oglądania w formie dydaktycznej, wzdłuż jego zachodnich i południowych granic poprowadzono słynny, oznaczony kolorem czerwonym Szlak Solny. Dodatkowo, aby zminimalizować niepokojenie zwierzyny, zaledwie kilka kilometrów na północ od dawnej warowni letniskowej, jaką jest miejscowość Stare Drawsko, na wysokim południowym brzegu akwenu urządzono drewniany, wyniesiony punkt widokowy, świetnie sprawdzający się jako profesjonalna stacja obserwacyjna dla ornitologów wyposażonych w dobrą lunetę lub potężną lornetkę.

Źródło: wikipedia.org, rowery.wzp.pl, staredrawsko.czaplinek.pl