Białe Skały w Szklarskiej Porębie

Białe Skały w Szklarskiej Porębie to niezwykle interesująca i historyczna formacja skalna, położona w województwie dolnośląskim. Te wyjątkowe głazy, znane również pod dawną niemiecką nazwą Weißbachstein oraz bardzo romantycznym, potocznym określeniem Skałki Miłości, wznoszą się na wysokości 745 m n.p.m. Zlokalizowane są one na stromym zboczu Hutniczej Górki, bezpośrednio nad zabytkowym budynkiem stacji, jakim jest dworzec kolejowy Szklarska Poręba Górna. To właśnie tej specyficznej lokalizacji formacja od dziesięcioleci zawdzięcza swoją ogromną popularność wśród turystów odwiedzających tę malowniczą część Karkonoszy. Niegdyś stanowiły one jeden z najważniejszych i najbardziej obleganych punktów widokowych w całej Szklarskiej Porębie.

Historia miejsca i przyjazd pierwszego pociągu

Dzieje turystyczne tego wzniesienia nierozerwalnie wiążą się z rozwojem lokalnej infrastruktury transportowej. Niewątpliwie historyczny, swoisty rekord frekwencji padł na tych skałach 25 czerwca 1902 roku. To właśnie tego letniego dnia do nowo wybudowanej stacji w dolinie uroczyście wjechał pierwszy, odświętnie udekorowany pociąg pasażerski. Ponieważ stacja nie była w stanie pomieścić wszystkich spragnionych wrażeń widzów, którzy chcieli zobaczyć buchającą parą lokomotywę ciągnącą kilkanaście ciężkich wagonów, ludzie instynktownie gromadzili się na okolicznych wzniesieniach. Białe Skały, gwarantujące fantastyczny i niczym niezakłócony widok na stację oraz na znaczną część żelaznego torowiska, przeżywały w tym czasie prawdziwe oblężenie. Podekscytowani ludzie ustawiali się tam w gęstych szpalerach, a ci, którzy pofatygowali się na miejsce najwcześniej, zajęli najlepsze, eksponowane miejsca na samym szczycie. Otwarcie tej nowej linii kolejowej sprawiło, że od tego momentu skały zaczęto odwiedzać znacznie częściej, nierzadko traktując je jako idealny punkt do wypatrywania nadjeżdżających pociągów.

Geologia i fascynujący miniaturowy labirynt skalny

Poza funkcją widokową, sama grupa skalna jest po prostu bardzo ciekawą formacją geologiczną. Ten okazały masyw składa się w głównej mierze z wyraźnie rozdzielonych i silnie spękanych filarów granitowych. Całość naturalnej struktury układa się w fascynujący, miniaturowy skalny labirynt, w którym nie brakuje ciasnych przejść, urokliwych szczelin oraz potężnych okapów. Na chropowatej powierzchni głazów można zauważyć wijące się fantazyjnie, wyraźnie odznaczające się jasne żyły aplitowe. Dodatkowo, na samej górnej płaszczyźnie skały szczytowej każdy uważny obserwator dostrzeże niezwykle licznie tu występujące kociołki wietrzeniowe, będące świadectwem surowego, górskiego klimatu.

Zabytkowa infrastruktura i panorama na góry

Aby ułatwić turystom eksplorację tego zakątka, przestrzeń z biegiem lat częściowo przystosowano do zwiedzania. W jednej z pionowych szczelin na stałe zamontowana została stalowa drabinka, dzięki której przy odrobinie sprawności można łatwo i bezpiecznie wejść na sam obły szczyt formacji. Z kolei u samej podstawy głównej skały wciąż znajdują się wyraźnie odcinające się w twardym podłożu, starannie wykute kamienne schodki, ułatwiające pierwsze metry podejścia.

Ten górujący nad miastem naturalny taras widokowy, pomimo upływu lat, nadal stanowi niezwykle popularny plener do działań fotograficznych i malarskich. Niestety, obecnie wzniesienie częściowo zarasta, dlatego zdecydowanie najlepsza widoczność panuje tutaj w chłodniejszych miesiącach, czyli jesienią lub wczesną wiosną, zanim ostatecznie rozpocznie się bujna wegetacja liści. Z góry świetnie widać wówczas rozległą Szrenicę poprzecinaną gęstą siecią nartostrad, słynne zaśnieżone Śnieżne Kotły oraz resztę imponującego masywu karkonoskiego. Można też stąd z powodzeniem podglądać różnorodne zakamarki uzdrowiska, chociaż w porze letniej znacznie lepszy, niezarośnięty widok oferują pozycje zlokalizowane tuż u podnóża skał.

Jak dojść do celu i zmodernizowany dworzec

Spacer na Białe Skały warto rozpocząć od wizyty na samej stacji PKP, która niedawno przeszła imponującą modernizację, gdzie znajdziemy przy okazji również sporo bezpłatnych miejsc parkingowych (nawiguj z Google Maps). Z pietyzmem odrestaurowano zabytkową elewację z 1902 roku, odtworzono piękny napis z dawną nazwą i zadbano o wieczorną, świetlną iluminację. Przed budynkiem powstał też nowoczesny, zorganizowany parking oraz zupełnie nowy taras widokowy.

Po obejrzeniu stacji należy po wyjściu z niej skierować się w lewo, a na najbliższym skrzyżowaniu ulic znowu w lewo, by przejść pod masywnym wiaduktem kolejowym. Zaraz za betonowym przęsłem, podążając za znakami czerwonego szlaku turystycznego, skręcamy głębiej między stare domy, skąd wkrótce wejdziemy w las. Wystarczy przejść nie więcej niż pół kilometra wytyczoną dróżką (często prowadzącą w kierunku szczytu Wysoki Kamień), by po lewej stronie móc wypatrzeć ukryte pośród drzew, okazałe skalne filary.