Szklarska Droga w Górach Izerskich
Szklarska Droga dawniej zwana Starą Drogą Celną (niem. Alte Zollstrasse) to górska droga leśna położona na wysokości 760-1020 m n.p.m. w Sudetach Zachodnich, na obszarze Gór Izerskich, prowadząca od Hutniczej Górki na Białej Dolinie w Szklarskiej Porębie, trawersem południowego zbocza Wysokiego Kamienia przez Rozdroże pod Izerskimi Garbami, Rozdroże pod Cichą Równią, Orle do Czech.
Odcinek drogi leśnej przebiegający na południe zboczami wzniesień, Kozi Grzbiet i Tkacka Góra od Orle do Harrachova zachował starą nazwę Stara Droga Celna.
Źródło: wikipedia.pl
Dawna Stara Droga Celna, przebiegała przez osiedle Orle od co najmniej XVII w. Był to jeden z najważniejszych traktów komunikacyjnych w Górach Izerskich. Droga prowadziła ze Szklarskiej Poręby Górnej od okolic dawnej huty szkła z 1617 r. w Białej Dolinie, poprzez Rozdroże pod Cichą Równią do Orle i dalej koło skałki Granicznik, obok komory celnej, przez most graniczny na Izerze do Czech, do znanej z wydobycia kamieni szlachetnych i hutnictwa szkła wsi Jizerka. Dawniejsza nazwa Stara Droga Celna pochodzi od komory celnej, która powstała przy drodze w okolicach Orle po wytyczeniu w 1710 r. wzdłuż Izery granicy administracyjnej pomiędzy austriackimi prowincjami Czech i Śląska. Nowa nazwa „Szklarska Droga” powstała w XVIII w. gdy droga połączyła huty szkła i szlifiernie szkła w Białej Dolinie z nową hutą szkła „Karlsthal” w Orle.
Źródło: wikipedia.pl
Od Białej Doliny do Rozdroża pod Cichą Równiną (z wyłączeniem Zwaliska) Szklarską Drogą prowadzi szlak turystyczny:
- szlak turystyczny niebieski - ze Szklarskiej Poręby Dolnej do Świeradowa Zdroju przez Halę Izerską i Polanę Izerską.
Źródło: wikipedia.pl
