Kapliczki i dzwon w Bobrownikach Śląskich

Kapliczki i dzwon w Bobrownikach Śląskich stanowią ważny element dziedzictwa, w jakie bogate jest województwo śląskie. Jak napisał kiedyś Stanisław Jerzy Lec, "dzwon na trwogę musi mieć odważne serce". Od pokoleń wzywają one wiernych na nabożeństwa, obwieszczają pożary, tragedie, zgon, a także chwile wielkiej radości.

Pierwsze dzwony i ich wojenne losy

Zabytkowe instrumenty po raz pierwszy zabrzmiały w tutejszej parafii 31 lipca 1911 roku. Komplet składał się z czterech dzwonów odlanych na zlecenie dla Piekar Rudnych. Prace wykonała renomowana firma Franz Schiling Söhne z miasta Apolda w Turyngii, w której powstały również dzwony dla katedry kolońskiej. Ich łączna waga wynosiła 1736 kilogramów, a koszt odlania zamknął się w kwocie 4166,40 marek.

• S. Hugo: ton F, średnica 115 centymetrów.
• S. Maria: ton A, średnica 90 centymetrów.
• S. Lazarius: ton C, średnica 75 centymetrów.
• S. Anna: ton F, średnica 55 centymetrów, pełniąca początkowo rolę sygnaturki na małej wieży.

Podczas I wojny światowej władze niemieckie usiłowały je zarekwirować, ale dzięki staraniom ówczesnego proboszcza oraz Bożej Opatrzności przetrwały one na wieży aż do wybuchu kolejnego konfliktu. Niestety, 17 kwietnia 1942 roku trzy największe dzwony zdjęto i wywieziono na cele wojenne. Po wojnie zachowany, najmniejszy dzwon S. Anna przeniesiono do głównej wieży.

Inicjatywa ufundowania nowych dzwonów

W maju 1970 roku proboszcz Wiktor Sojka zainicjował proces zamówienia nowych instrumentów. W parafii zapanowało wielkie ożywienie, rozpoczęto też zbieranie niezbędnych funduszy. Aby uzyskać zgodę ówczesnych władz państwowych, ksiądz Sojka użył bardzo nietypowego argumentu. Stwierdził on, że miejscowa ludność wciąż wspomina Adolfa Hitlera, ponieważ to jemu kościół musiał oddać swoje dzwony. Zlecenie na wykonanie odlewów powierzono firmie Dróżdż – Gwóźdź, której siedzibą była Dąbrowa Górnicza.

Patroni i uroczystość poświęcenia

Nowe, spiżowe dzwony dotarły na plac kościelny 3 lipca 1970 roku i spoczęły na solidnym rusztowaniu przygotowanym przez miejscowych cieśli: Wawrzyńca Szozdę i Michała Trzeję. Każdy z instrumentów otrzymał ważne dla społeczności imię.

• Bogurodzica Dziewica: jako wyraz wdzięczności za tysiąclecie chrztu Polski.
• Barbara: patronka licznych miejscowych górników.
• Katarzyna: patronka kolejarzy.
• Izydor: patron rolników, działkowców, a obecnie również internetu.

Uroczystego poświęcenia dokonał 9 sierpnia 1970 roku biskup Herbert Bednorz. Przypomniał on w homilii o znaczeniu dzwonów, które mają stale obwieszczać zmartwychwstanie. W koncelebrze wzięło udział dwudziestu dwóch kapłanów przybyłych z takich miast jak Rybnik, Lubliniec, Radzionków oraz pobliskie Tarnowskie Góry. Po odmowie wynajętej firmy z Kęt, zawieszenia ogromnych dzwonów podjęli się w dwa dni sami parafianie pod kierownictwem Waldemara Bielawskiego, Rajnholda Trembaczowskiego i Rudolfa Zdebla.

Współczesny mechanizm i pęknięcie dzwonu

W połowie lat dziewięćdziesiątych dzwon Barbara uległ pęknięciu. Z tego powodu w 1996 roku zawieszono na wieży nowy instrument o średnicy 98 centymetrów i wysokości 93 centymetrów, odlany w ludwisarni Z. L. Felczyńskich. Uszkodzony zabytek umieszczono ostatecznie obok kościoła. Obecnie wszystkie cztery dzwony pracują na stalowej konstrukcji przypominającej graniastosłup. Zostały one sprzężone z czterema silnikami elektrycznymi za pomocą łańcuchów Galla, a ich uruchamianie odbywa się w pełni elektronicznie z zakrystii.

Zabytkowe kapliczki na placu przykościelnym

W bezpośrednim sąsiedztwie pękniętego dzwonu wyeksponowanego przed świątynią usytuowano dwie wyjątkowe kapliczki. Wzbogacają one lokalną architekturę i stanowią doskonałe miejsce do krótkiej modlitwy.

• Kapliczka z figurką św. Barbary, która w przeszłości znajdowała się w niewielkiej grocie.
• Figura Jezusa Frasobliwego, przeniesiona na obecne miejsce z innej, starszej kapliczki zabytkowej.

Źródło: parafia.tgory.pl