Kościół pw. Przemienienia Pańskiego w Bobrownikach Śląskich
Kościół pw. Przemienienia Pańskiego w Bobrownikach Śląskich to zabytkowa świątynia, która należy do dekanatu Żyglin w diecezji gliwickiej. Jej historia wiąże się z ogromną determinacją wiernych, pragnących mieć własne miejsce kultu. Początkowo nowo utworzona parafia obejmowała swym zasięgiem okoliczne miejscowości i obszary takie jak Piekary Rudne, Blachówkę, Lazarówkę oraz Segiet.
Historia powstania kościoła i parafii
Przed wzniesieniem budowli lokalni mieszkańcy byli administracyjnie podzieleni między jednostki kościelne w Reptach Starych oraz Radzionkowie. Znaczna odległość, sięgająca niekiedy sześciu kilometrów, była niezwykle uciążliwa zwłaszcza w porze deszczowej i zimowej. Utrudniało to regularne uczestnictwo w nabożeństwach oraz dojazd księdza do chorych. Z tego powodu już od końca XIX wieku systematycznie domagano się utworzenia niezależnej placówki duszpasterskiej.
- W 1894 roku zapadła pierwsza społeczna decyzja o chęci wzniesienia świątyni, poparta niemal jednogłośnym głosowaniem, choć początkowo proboszczowie obu macierzystych parafii podchodzili do pomysłu z rezerwą.
- W 1902 roku sołtys Józef Kuhna skierował oficjalną prośbę do kurii we Wrocławiu, a następnie połączył on siły z sołtysem Piekar Rudnych, Stefanem Bramorskim.
- Kluczowego wsparcia udzielił nowy proboszcz z Rept, ksiądz Hugo Wisy, który doradził, jak uruchomić zamrożone fundusze z Powiatowej Kasy Oszczędności w Tarnowskich Górach.
Fot. Kościół Przemienienia Pańskiego w Bobrownikach k. Tarnowskich Gór na zdjęciu z 1936 roku.
Kolejne próby sfinansowania inwestycji obejmowały współpracę z zakonem kamilianów w 1905 roku, jednak ostatecznie umowę zerwano na tle językowym. Decydujące wsparcie nadeszło ostatecznie dzięki patronatowi arystokracji. Ogromną sumę w wysokości stu tysięcy marek przekazał hrabia Henckel von Donnersmarck z Nakła oraz książę Guido Henckel von Donnersmarck ze Świerklańca. Dokument ustanawiający nową, samodzielną stację duszpasterską wydał 26 maja 1910 roku kardynał Kopp.
Architektura i proces budowlany
W czerwcu 1910 roku rozpoczęto intensywne prace ziemne, a już 10 lipca uroczyście wmurowano kamień węgielny. Działkę pod budowę zakupiono od lokalnych gospodarzy bezpośrednio przy szosie prowadzącej do Bytomia. Za główny projekt architektoniczny i bezpośredni nadzór nad pracami odpowiadał znany architekt Karol Korbsch.
Całość wzniesiono w zaledwie siedemnaście miesięcy przy czynnym udziale samych parafian. Zaprojektowano przestronną, trzynawową konstrukcję w stylu eklektycznym, w którym zdecydowanie dominuje neoromanizm. Łączny koszt budowy, uwzględniający również założenie pobliskiego cmentarza, wyniósł ponad dwieście dwadzieścia pięć tysięcy marek.
- Zewnętrzna elewacja została estetycznie obłożona czerwoną cegłą klinkierową o wysokiej trwałości.
- Dach wielospadowy pokryto klasyczną dachówką ceramiczno-glazurowaną typu mnich.
- Od strony zachodniej wznosi się potężna wieża o wysokości 45,25 metra, na której umieszczono cztery duże tarcze zegarowe, a całość zwieńczono barokową kopułą pokrytą blachą miedzianą.
- Wschodnia strona obiektu charakteryzuje się półokrągłym prezbiterium, wzdłuż którego zlokalizowano zakrystie.
- Wnętrze kryje kaplice boczne z osobnymi wejściami, z których jedna dawniej służyła jako Boży Grób, a dziś znajduje się tam mały ołtarz św. Barbary, podczas gdy w drugiej umieszczono krzyż.
Konsekracja i ostateczny rozwój wspólnoty
Uroczystego poświęcenia nowej świątyni dokonał w niedzielę, 19 listopada 1911 roku ksiądz dziekan Józef Konietzko. Na tę wielką ceremonię przybyły tłumy wiernych oraz ważni inicjatorzy, w tym entuzjastycznie witany ksiądz Hugo Wisy. Wśród honorowych gości znaleźli się również członkowie rodu Donnersmarcków oraz miejscowy starosta, hrabia zu Limburg-Stirum.
Początkowo nowa wspólnota zorganizowana była w formie kuracji współpracującej z dotychczasowymi parafiami macierzystymi. Przez kolejne lata obszar ten prężnie się rozwijał, by za sprawą starań księdza Antoniego Daneckiego doprowadzić do formalnej erekcji nowej jednostki. Ostatecznie Administracja Apostolska Śląska Opolskiego podniosła lokalną społeczność do rangi pełnoprawnej i samodzielnej parafii w dniu 1 sierpnia 1925 roku.
Źródło: wikipedia.pl / parafia.tgory.pl
