Kościół pw. św. Ignacego Loyoli w Gdańsku
A-544 z 6.09.1971
![](/data/thumbs/places/1/7/10792/1200x800/gdansk_kosciol_sw_ignacego_2.jpg)
![](/data/thumbs/places/1/7/10792/300x300/gdansk_kosciol_sw__ignacego_loyoli.jpg)
![](/data/thumbs/places/1/7/10792/300x300/gdansk_kosciol_sw_ignacego_1.jpg)
![](/data/thumbs/places/1/7/10792/300x300/gdansk_kosciol_sw__ignacego_loyoli_4.jpg)
![](/data/thumbs/places/1/7/10792/300x300/wnetrze_kolegiaty_staroszkockiej.jpg)
![](/data/thumbs/places/1/7/10792/300x300/gdansk_kosciol_sw__ignacego_loyoli_-_dzwony.jpg)
![](/data/thumbs/places/1/7/10792/300x300/gdansk_kosciol_sw__ignacego_loyoli_1.jpg)
![](/data/thumbs/places/1/7/10792/300x300/justus_maximilian_terletzki_jesuitenkirche_danzig.jpg)
![](/data/thumbs/places/1/7/10792/300x300/gdansk_kosciol_sw__ignacego_loyoli_1-c6ab18.jpg)
![](/data/thumbs/places/1/7/10792/300x300/kosciol_pw__sw__ignacego_loyoli_-_kolegiata_staroszkocka_w_gdansku_-_panoramio.jpg)
![](/data/thumbs/places/1/7/10792/300x300/fasada_kolegiaty_staroszkockiej.jpg)
Kościół Św. Ignacego Loyoli na Starych Szkotach to jeden z najpiękniejszych kościołów barokowych w Polsce, a może nawet w Europie. Kościół ten to trzynawowa budowla o charakterze halowym. Kościół wyróżna się znakomitą i niepowtarzalną akustyką.
- Ołtarz główny
Drewniany, pochodzący z XVIII wieku, ufundowany w 1756 roku przez biskupa warmińskiego Adama Grabskiego. Obraz w ołtarzu przedstawia „Powołanie św. Ignacego do naśladowania Pana Jezusa i nawracania narodów”. Obraz namalował nijaki artysta Schut w roku 1632, utrwalił swoje nazwisko na obrazie, na kole św. Katarzyny. Dzieło nabył dla kościoła ks. proboszcz Behrendt w 1908 roku w Kolonii z kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.
- Zakrystia
Zakrystia jest obecnie najstarszym budynkiem pochodzącym z 1704 roku. Bardzo obszerna i wyposażona w piękną boazerię i szafy z drzwiami na któryc,h znajdują się rzeźby: Dobry Pasterz, Ostatnia Wieczerza, Ofiara Melchizedecha, Pan Jezus w Ogrójcu, umywanie nóg Apostołom oraz ofiara Izaaka. Na szafach ustawiono herby fundatorów i dobrodziejów kościoła: Donhoffów, Grabowskich oraz biskupów: Rozrażewskiego, Ostrowskiego i Czapskiego. Zakrystia jest jedną z piękniejszych w Polsce.
- Ołtarze boczne
Opat pelpliński Hieronim Turno ufundował ołtarz św. Franciszka Ksawerego z kamienia ciosanego w 1756 roku. Ołtarze boczne w prezbiterium wykonano w 1762 roku z marmuru zakupionego w Holandii. W 1764 roku rozpoczęto budowę pozostałych ołtarzy bocznych, które miały być pokryte imitacją marmuru, stiukowe. W latach 1762 - 1766 brat Stanisław Sienicki SI malował obrazy dla kościoła. W 1765 roku, kiedy biskup kujawski Antoni Ostrowski konserwował kościół jezuitów, było już w nim 10 ołtarzy. Oprócz ołtarza św. Franciszka Ksawerego znajdują się w kościele ołtarz Maryjny „Kochaj Maryję Sercem Jezusa”, ołtarz Serca Pana Jezusa „Kochaj Jezusa Sercem Maryi”, ołtarz Trójcy Świętej, ołtarz św. Alojzego Gonzagi, ołtarz św. Rodziny – dziś ołtarz Miłosierdzia Bożego, ołtarz biskupów męczenników - św. Wojciecha i Stanisława, ołtarz św. Jana Nepomucena oraz św. Stanisława Kostki.
- Organy
Zbudował je w 1872 roku pan Terlecki z Elbląga, obudowa barokowa, 27 głosów.
- Dzwonnica
Barokowa, drewniana, pochodząca z 1777 roku oraz dzwon z 1615 roku.
- Ambona
Barokowo-rokokowa, XVII wieczna, zakończona postacią św. Franciszka Ksawerego, misjonarza w Indiach. Cztery kolorowe figurki na ambonie reprezentujące narody z czterech krajów świata.
Do zabytków kościoła zaliczyć trzeba feretron z 1745 roku z pięknym obliczem Matki Bożej i Dzieciątka Jezus oraz obrazem św. Józefa.
Źródło: www.ignacy.diecezja.gda.pl
Historia kościoła św. Ignacego Loyoli jest nierozerwalnie związana z historią Towarzystwa Jezusowego, które pod koniec XVI wieku na obszarze dzisiejszej dzielnicy Orunia stworzyło słynne kolegium. Dzisiejsza świątynia jest czwartą z kolei. Wcześniejsze budowle były niszczone w wyniku działań wojennych. Budowa nowego kościoła była możliwa w dużej mierze dzięki fundacji biskupa Walentego Czapskiego. Budowa została ukończona w 1755 roku.
Późno barokowy kościół to trzynawowa budowla o charakterze nawowym. Jej długość wynosi 53 m. natomiast szerokość to 24 m. Sklepienie beczkowe zostało wsparte na dziesięciu filarach o podstawie kwadratowej. Wysokość w nawie głównej wynosi 17 m. Na uwagę zasługuje fakt, iż budowniczowie nie wzorowali się na rzymskim kościele Del Gesu będącym swego rodzaju kanonem dla jezuitów a nawiązali do gdańskich tradycji budownictwa sakralnego.
16 listopada 1755 roku opat oliwski Józef Rybiński odprawił tu pierwsze uroczyste nabożeństwo ku czci św. Stanisława Kostki. Natomiast konsekracji świątyni dokonał dziesięć lat później pierwszego października 1765 roku biskup Antoni Kazimierz Ostrowski. W 1777 wybudowano przy kościele drewnianą dzwonnicę istniejącą do dzisiaj. W 1807 podczas zdobywania Gdańska przez armie Napoleona Bonaparte kościół stracił obie wieże. W 1777 wybudowano przy kościele drewnianą dzwonnicę istniejącą do dzisiaj. W 1945 kościół uległ uszkodzeniu, odbudowany w 1946–1947. Pod koniec lat 80. XX wieku odnowiono fasadę. W 1999 parafia pozyskała także budynki przylegające do starej plebanii od południa.
Źródło: www.ignacy.diecezja.gda.pl
W Kolegium Jezuickim kształcił się Józef Wybicki - autor hymnu "Jeszcze Polska nie zginęła".