Przedmoście Kalisz - Schron nr 16

Schron nr 16 Przedmościa Kalisz to ciekawy, historyczny obiekt inżynierii wojskowej, wybudowany tuż przed wybuchem II wojny światowej, latem 1939 roku. Został on wzniesiony w pośpiechu przez żołnierzy polskiej armii, jako kluczowy element obrony miasta przed wysoce prawdopodobnym atakiem zbrojnym ze strony III Rzeszy niemieckiej, który miał nadejść w kierunku na Kalisz. Ten solidny, żelbetowy bunkier stanowił  ważny punkt w ramach południowego odcinka linii fortyfikacyjnej, znanej dziś powszechnie pod historyczną nazwą Przedmoście Kalisz.

Obiekt ten zlokalizowany jest w kaliskiej dzielnicy Sulisławice, jednak jego dokładne odnalezienie może stanowić niewielkie wyzwanie dla poszukiwaczy militariów. Schron stoi bowiem w przysłowiowym "szczerym polu" uprawnym, z dala od gęstej zabudowy. Najdogodniejsze dojście do tego wojennego reliktu znajduje się od strony najbliższej ulicy Romańskiej, skąd malowniczo wyłania się on z rolniczego krajobrazu, szczególnie dobrze widoczny poza okresem wegetacji wysokich upraw.

Pod względem taktyczno-technicznym "szesnastka" to klasyczny schron do ognia czołowego, wyposażony w jedno, mocno chronione stanowisko strzeleckie. Konstrukcja ta charakteryzowała się zauważalnie większymi gabarytami w porównaniu do najmniejszych budowli obserwacyjnych, a jej wejście znajdowało się nietypowo, bo dokładnie na osi prowadzonego ognia. Co jest niezwykle cenne dla badaczy architektury obronnej, ten konkretny typ schronu wyraźnie odbiegał od obowiązujących, rygorystycznych zapisów w przedwojennej instrukcji saperskiej. Polscy inżynierowie zdecydowali się na jego znaczące ulepszenie, wyposażając bryłę w potężne ucho osłaniające strzelnicę oraz dodatkowy okap, co miało w założeniu zwiększyć bezpieczeństwo broniącej się w nim załogi.

Źródło: wikipedia.pl, schrony1939.fortyfikacje.pl