Przedmoście Kalisz - Schron nr 17

Schron nr 17 Przedmościa Kalisz to cenny zabytek polskiej architektury militarnej, wybudowany tuż przed wybuchem II wojny światowej, latem 1939 roku. Żołnierze polskiej armii wznieśli tę konstrukcję, aby zapewnić bezpośrednią obronę przed  prawdopodobnym atakiem zbrojnym ze strony III Rzeszy niemieckiej, który miał nadejść w kierunku na Kalisz. Ten solidny, żelbetowy bunkier stanowił jeden z kluczowych punktów oporu zorganizowanej linii fortyfikacyjnej, znanej dziś powszechnie pod historyczną nazwą Przedmoście Kalisz.

Pod względem założeń taktyczno-inżynieryjnych jest to klasyczny schron dwutradytorowy. Oznacza to, że obiekt został zaprojektowany i wyposażony w dwa niezależne stanowiska strzeleckie, co z założenia klasyfikowało go jako jedną z największych i najciężej uzbrojonych budowli w całym kaliskim systemie umocnień. Dzięki podwójnym strzelnicom osłoniętym grubym betonem, stacjonująca w nim załoga mogła prowadzić skuteczny ogień krzyżowy, ryglować powierzone przedpole i odpierać natarcia piechoty wroga z kilku kierunków jednocześnie.

Zlokalizowanie tego wojennego reliktu w terenie jest stosunkowo proste dla turystów oraz pasjonatów historii. Bunkier jest doskonale widoczny z prawej strony głównej drogi wylotowej z miasta, prowadzącej w kierunku Grabowa nad Prosną. Najlepszy punkt widokowy znajduje się na charakterystycznym zakręcie szosy, skąd wystarczy skierować wzrok około 200 metrów w prawo, aby dostrzec surową, betonową bryłę polskiego schronu bojowego wyłaniającą się wprost z otaczającego krajobrazu. Niestety, ze względu na nową zabudowę oraz szczelne ogrodzenia wznoszone w bezpośrednim sąsiedztwie drogi, obiekt ten z roku na rok staje się coraz słabiej widoczny z perspektywy szosy.

Źródło: wikipedia.pl, schrony1939.fortyfikacje.pl