Jezioro Pilchowickie

Jezioro Pilchowickie (Pilchowicki Zbiornik Wodny) (niem. Bobertalsperre) to zbiornik zaporowy (jezioro zaporowe) na Dolnym Śląsku, największe jezioro Doliny Bobru o długości 7 km, powierzchni 240 ha i pojemności 50 mln m³. Nad jeziorem rozciąga się most kolejowy na nieczynnej linii kolejowej nr 283. Jest też zapora na rzece Bóbr. Miejsce to oferuje niezapomniane widoki. Jezioro Pilchowickie powstało przez przegrodzenie w latach 1902–1912 rzeki Bóbr zaporą o wysokości 62 m i długości 290 m w koronie. Podstawowym celem Jeziora Pilchowickiego jest działanie przeciwpowodziowe (retencja) i produkcja energii elektrycznej. Poniżej zapory znajduje się elektrownia wodna o mocy 13,364 MW. Głębokość zbiornika waha się między 40 a 47 metrów ze względu na działanie elektrowni. Wokół zbiornika znajduje się teren spacerowy.

W uroczystości oddania zapory do użytku w dniu 16.11.1912 uczestniczył cesarz Wilhelm II.

Nad jeziorem w 1909 roku firma B. Liebold&Co AG Holzminden wybudowała kosztem 260 tysięcy marek most kolejowy o długości 131,7 m. Most ten, wysadzony w powietrze w maju 1945, został odbudowany i oddany ponownie do użytku w listopadzie 1946.

Źródło: wikipedia.pl