Kościół pw. św. Andrzeja Boboli w Białymstoku

Kościół pw. św. Andrzeja Boboli w Białymstoku to wspaniały rzymskokatolicki kościół parafialny, który na stałe wpisał się w religijny krajobraz miasta. Ta monumentalna budowla mieści się w malowniczej dzielnicy Starosielce, a jej dokładny adres to ulica św. Andrzeja Boboli 49a. Białystok to miasto wielu kultur i religii, jednak ta konkretna świątynia ma szczególne znaczenie dla lokalnej społeczności katolickiej. Należy ona do dekanatu Białystok - Starosielce, pełniąc niezwykle ważną funkcję duchowego centrum dla okolicznych wiernych. Wyróżnia się ona nie tylko wzniosłą architekturą, ale przede wszystkim bardzo bogatą i niezwykle burzliwą historią budowy, która odzwierciedla skomplikowane losy polskiego narodu.

Przygotowania i początek budowy wspaniałej świątyni

Historia powstania tego wyjątkowego miejsca kultu religijnego sięga trudnych lat przedwojennych. Przygotowania do wzniesienia nowej świątyni zainicjował z wielkim osobistym zaangażowaniem ksiądz Antoni Lewosz. Projekt architektoniczny budynku został powierzony uznanemu w tamtych czasach specjaliście, jakim bez wątpienia był Oskar Sosnowski. Warto również dodać, że przez pewien czas w wieloetapowym procesie projektowym brał aktywny udział znany architekt Leonard Matulewicz, wnosząc swoje autorskie i bardzo cenne poprawki. Po pomyślnym zatwierdzeniu ostatecznej wizji i planów technicznych, w 1938 roku z ogromnym zapałem rozpoczęto pierwsze prace budowlane. Robotnicy pracowali niezwykle sprawnie oraz z pełnym poświęceniem, dzięki czemu do września 1939 roku zdołano wymurować potężne ściany prawie do samej wysokości dachu. Niestety, te imponujące postępy zostały wkrótce w brutalny sposób zahamowane.

Trudny czas wojny i bolesne zniszczenia

Wybuch II wojny światowej natychmiast zatrzymał rozwój wielu miejskich inwestycji, w tym oczywiście budowę kościoła w dzielnicy Starosielce. Zgromadzone przez miejscowych parafian z ogromnym trudem i nakładem finansowym materiały budowlane zostały po prostu bezprawnie skradzione przez Niemców. Co gorsza, same mury wznoszonej świątyni zostały częściowo uszkodzone w wyniku prowadzonych w regionie działań zbrojnych. W tym niezwykle dramatycznym okresie mieszkańcy musieli skupić się wyłącznie na przetrwaniu, a marzenia o wykończeniu kościoła zeszły na dalszy plan. Należy zauważyć, że miasto posiada również inne przepiękne obiekty sakralne, jak chociażby Bazylika św. Rocha w Białymstoku, jednak to właśnie wojenne losy kościoła w Starosielcach stanowią bardzo pouczający rozdział w lokalnej kronice parafialnej. Dopiero po ostatecznym zakończeniu wojennej zawieruchy pojawiła się realna szansa na powrót do porzuconej inwestycji.

Powojenna odbudowa i żmudne wykończenie

Przerwane na długie lata roboty budowlane zostały ostatecznie wznowione w 1947 roku, w momencie gdy lokalna społeczność powoli leczyła swoje powojenne rany. Prace były systematycznie kontynuowane w latach 1949–1952, a następnie z podobnym natężeniem w wymagającym okresie 1955–1959. Prawdziwie przełomowym dniem okazał się 1 września 1959 roku. Właśnie wtedy świątynia w stanie surowym została uroczyście poświęcona przez wikariusza kapitulnego, którym był ksiądz Adam Sawicki. Kolejne, niezwykle czasochłonne prace wykończeniowe były następnie prowadzone pod czujnym okiem administratora parafii, księdza Czesława Łogutkę. Następnie, od 1966 roku, całą odpowiedzialność za upiększanie kościoła przejął nowy proboszcz Stefan Girstun. W 1967 roku wreszcie została w pełni wykonana estetyczna elewacja zewnętrzna oraz została solidnie zbudowana górna część wieży, która do dziś majestatycznie góruje nad całą okolicą.

Zwieńczenie wieloletnich wysiłków całej społeczności

Proces wykańczania i meblowania wnętrza świątyni trwał przez kolejne, długie dekady. Obejmował on ogromną dbałość o każdy, nawet najmniejszy detal wyposażenia. Ostatecznym i niezwykle radosnym podsumowaniem tych wszystkich wysiłków i ofiarności wiernych był dzień 21 września 2008 roku. Wtedy to opisywany budynek został w pełni i uroczyście poświęcony. Wydarzenie to na zawsze zapisało się w pamięci mieszkańców.

• Głównym inicjatorem budowy był zasłużony ksiądz Antoni Lewosz.
• Kluczowy projekt obiektu opracował uznany architekt Oskar Sosnowski.
• Dynamiczne prace budowlane zostały tragicznie przerwane w 1939 roku z powodu wybuchu wojny.
• Elewacja oraz widoczna z daleka wieża zostały definitywnie ukończone dopiero w 1967 roku.

Msza Święta

• Niedziele i święta:
  7:00, 9:15, 11:00 (dla dzieci), 12:30 (Sakrament Chrztu św.), 16:00, 18:00 (dla młodzieży).
  W lipcu i sierpniu nie ma Mszy Św. o godz. 16:00
• W inne dni świąt kościelnych i święta zniesione przez władze cywilne:
  7:00, 9:15 i 18:00
• W dni powszednie:
  7:00 i 18:00