Kościół pw. Matki Bożej Fatimskiej w Borowicach

Kościół pw. Matki Bożej Fatimskiej w Borowicach to najbardziej charakterystyczny budynek w całej miejscowości. Świątynia znajduje się w samym centrum wsi Borowice. Obszar ten terytorialnie obejmuje województwo dolnośląskie. Co ciekawe, chociaż miejscowość posiada bardzo długą historię, gdyż istnienie pasterskiej osady notowano tutaj już w 1644 roku, to kościół nigdy wcześniej w tym miejscu nie powstał. Pierwotnym założycielem wsi był szwajcarski protestant i wykwalifikowany cieśla, Meertin Marksteiner.

Historia budowy i konsekracja świątyni

Inicjatywa wzniesienia pierwszego kościoła zrodziła się dopiero pod koniec dwudziestego wieku. Budowę oficjalnie rozpoczęto 13 maja 1992 roku. Głównym pomysłodawcą oraz hojnym fundatorem tego ambitnego przedsięwzięcia był miejscowy przedsiębiorca, Klemens Grzesik. Jego starania z ogromnym zaangażowaniem wsparli okoliczni parafianie, ofiarując swoje oszczędności oraz ciężką pracę fizyczną. Dzieło budowy z sukcesem zakończono po dziesięciu latach. Uroczysta konsekracja nowej świątyni miała miejsce 13 listopada 2002 roku. Ważnego aktu religijnego dokonał ówczesny biskup diecezji, której stolicą jest Legnica, ksiądz biskup Tadeusz Rybak.

Architektura harmonizująca z krajobrazem

Ten niewielki, ale niezwykle urokliwy kościółek stanowi doskonały przykład na to, że można z powodzeniem projektować nowoczesne budowle sakralne tak, aby idealnie pasowały do otaczającego je środowiska naturalnego. Zwarta bryła budynku bezbłędnie wpisuje się w surowy, górski krajobraz, z którego słyną Karkonosze. Od momentu swojego oddania do użytku, oddana już w dwudziestym pierwszym wieku świątynia szybko stała się magnesem, który skutecznie przyciąga turystów z bardzo odległych miejsc w kraju i z zagranicy.

Relikwie dzieci fatimskich i znaczenie duchowe

Niezwykle ważnym i przełomowym wydarzeniem dla lokalnej wspólnoty wiernych był rok 2007. Wtedy to w murach nowej świątyni uroczyście intronizowano cenne relikwie tak zwanych dzieci fatimskich. Od tamtej pory we wnętrzu kościoła na stałe spoczywają szczątki świętej Hiacynty, która zmarła w 1920 roku, oraz świętego Franciszka, zmarłego w 1918 roku. Obecność tych wyjątkowych relikwii nadaje temu górskiemu miejscu bardzo głęboki, duchowy charakter i przyciąga licznych pielgrzymów szukających cichego miejsca do modlitwy.