Ostoja Pokoju w Miechowicach (Bytom)
1350 z 24.08.1987 461 z 18.11.2015
![](/data/thumbs/places/4/8/40884/1200x800/sam_6254.jpg)
![](/data/thumbs/places/4/8/40884/300x300/sam_6260.jpg)
![](/data/thumbs/places/4/8/40884/300x300/ewangelicki_dom_opieki___ostoja_pokoju_-_panoramio.jpg)
![](/data/thumbs/places/4/8/40884/300x300/sam_6261.jpg)
![](/data/thumbs/places/4/8/40884/300x300/sam_6256.jpg)
![](/data/thumbs/places/4/8/40884/300x300/sam_6258.jpg)
![](/data/thumbs/places/4/8/40884/300x300/sam_6262.jpg)
![](/data/thumbs/places/4/8/40884/300x300/sam_6259.jpg)
![](/data/thumbs/places/4/8/40884/300x300/sam_6252.jpg)
![](/data/thumbs/places/4/8/40884/300x300/bytom_-_miechowice___widok_z_ulicy_matki_ewy___plebania_i_teren_domu_opieki__-_panoramio.jpg)
![](/data/thumbs/places/4/8/40884/300x300/stara_plebania_-_panoramio.jpg)
![](/data/thumbs/places/4/8/40884/300x300/stara_plebania_-_panoramio_1.jpg)
![](/data/thumbs/places/4/8/40884/300x300/stara_plebania_-_panoramio_2.jpg)
![](/data/thumbs/places/4/8/40884/300x300/stara_plebania_-_panoramio_3.jpg)
![](/data/thumbs/places/4/8/40884/300x300/stara_plebania_a_po_prawej_domek_matki_ewy__-_panoramio.jpg)
![](/data/thumbs/places/4/8/40884/300x300/stara_plebania_a_po_prawej_domek_matki_ewy__-_panoramio_1.jpg)
![](/data/thumbs/places/4/8/40884/300x300/_ostoja_pokoju___-_dom_opieki_-_panoramio.jpg)
![](/data/thumbs/places/4/8/40884/300x300/_ostoja_pokoju_-_widok_od_strony_budynku_cisza_syjonu__-_panoramio.jpg)
![](/data/thumbs/places/4/8/40884/300x300/bytom_-_miechowice___dom_dziecka_przy_ulicy_matki_ewy_-_panoramio_1.jpg)
![](/data/thumbs/places/4/8/40884/300x300/bytom_-_miechowice___dom_dziecka_przy_ulicy_matki_ewy_-_panoramio_2.jpg)
![](/data/thumbs/places/4/8/40884/300x300/bytom_-_miechowice___ewangelicki_dom_opieki___ostoja_pokoju_-_panoramio_1.jpg)
![](/data/thumbs/places/4/8/40884/300x300/bytom_miechowice_-_dom_dziecka_-_panoramio_1.jpg)
![](/data/thumbs/places/4/8/40884/300x300/nowy_budynek___ostoi_pokoju____-_panoramio.jpg)
![](/data/thumbs/places/4/8/40884/300x300/parafia_ewangelicko-augsburska_-_dom_opieki__ostoja_pokoju_-_panoramio.jpg)
Ostoja Pokoju to dzieło życia słynnej na całym Śląsku Matki Ewy z Miechowic. Waleska von Tiele-Winckler, nazywana Matką Ewą, była arystokratką, która poświęciła życie pomocy biednym i potrzebującym. W 1890 roku, w Miechowicach koło Bytomia (obecnie dzielnica miasta) otwarła pierwszy zakład opiekuńczy – Ostoję Pokoju. W następnych latach wyrosły kolejne budynki, tworząc ośrodek charytatywny z domami opieki, szkołą pielęgniarską, a nawet własnym kościołem.
W połowie XIX wieku do potężnego rodu von Tiele-Winckler należało kilkadziesiąt kopalń, hut i innych zakładów przemysłowych na Górnym Śląsku oraz posiadłości ziemskie: Katowice, Mysłowice, Moszna i Miechowice. Wincklerowie zaliczali się wówczas do najbardziej wpływowych rodzin w Prusach, przyjaźnili się z arystokratami, bywali na dworze królewskim, a później cesarskim, w Berlinie. Inne życie wybrała córka Waleski i Huberta von Tiele-Wincklerów, o takim samym jak matka imieniu Waleska Ewa. Młoda dziedziczka nie rozsmakowała się w życiu światowym i poświęciła się działalności dobroczynnej. W wieku 16 lat przeszła na luteranizm, a po kilku latach została siostrą – diakonisą. Całe życie (a zmarła w roku 1930) pracowała opiekując się potrzebującymi. Za okazywane serce i bogatą działalność nazwaną ją Matką Ewą. Swój czas przeznaczała również na przygotowywanie diakonis do misji w Afryce i Azji oraz pisanie książek religijnych. Dziełem życia Matki Ewy jest Ostoja Pokoju w Miechowicach koło Bytomia, czyli zespół budynków, w których pomagano biednym i skrzywdzonym przez los, a także modlono się i uczono, jak skutecznie nieść pomoc. W 1890 roku ojciec podarował jej dom opieki nad potrzebującymi – Ostoję Pokoju. W pierwszych dziesięcioleciach XX wieku funkcjonował już cały zespół budynków ze szpitalem „Waleska”, ochronkami, domami pomocy dla dzieci, kobiet i mężczyzn, szkołą pielęgniarską… Nazwy budynków mówią same za siebie: „Radość Matki”, „Jaskółcze Gniazdo”, „Talita Kum” (czyli „Dziewczynko, wstań!”) itp. Do dziś przetrwało tylko kilka z nich, a odnajdziemy je na terenie parafii ewangelicko-augsburskiej. W czasach świetności do najważniejszych obiektów prowadziła lipowa aleja, której zwieńczeniem jest neoromańsko-neogotycki kościół. Zbudowano go w latach 1896-98, na wzór kościoła w Bielefeld. W ołtarzu umieszczono krucyfiks, u stóp którego klęczą hutnik i górnik. Warte uwagi są także: ambona, witraże oraz organy. Obok kościoła stoi następny ceglany budynek, czyli „Cisza Syjonu”; ozdobiony jest fryzem arkadowym i ostrołukowymi oknami. Kiedyś mieściła się w nim m.in. olbrzymia sala do spotkań ewangelizacyjnych. Z 1894 roku pochodzi stara plebania. Szczęśliwie przetrwała także „Ostoja Pokoju”, stojąca naprzeciwko kościoła. Znajdowały w niej schronienie starsze kobiety. Obecnie towarzyszy jej zespół nowoczesnych budynków, które mieszczą dom opieki. W gestii parafii pozostaje jeszcze dom „Elim”. Warto również odnaleźć dom, w którym mieszkała Matka Ewa. To skromna, drewniana chata z napisem nad wejściem: „Własność Jezusa Chrystusa”. Grób diakonisy znajduje się na tutejszym cmentarzu. Opatrzony jest inskrypcją: „Anicilla Domini 1866-1930 - Służebnica Pańska 1866-1930”.
Źródło: sad.slaskie.travel
Historia Zakładu „Ostoja Pokoju” związana jest z Ewą von Tiele - Winckler, córką Valeski i Huberta, urodzoną w 1866 roku, znaną później jako Matka Ewa. W wieku dwudziestu lat Ewa zorganizowała w Miechowicach, w obecnej dzielnicy Bytomia, w pałacu swojego ojca ośrodek pomocy dla ubogich tzw. Schronisko Ewy (Evas Herberge), w skład którego wchodziły ambulatoriom, szwalnia dla dziewcząt i stołówka. Ojciec widząc zaangażowanie córki w pielęgnację chorych sprezentował jej w 1888 roku na Święta Bożego Narodzenia projekt domu opieki. Budynek otwarto w 1890 roku i otrzymał nazwę „Ostoja Pokoju”. W wieku 25 lat Ewa otrzymała spadek po zmarłej matce, który umożliwił rozbudowę zakładu opiekuńczego o kolejne obiekty. W 1893 roku powstał „Szpital Walewska” i dom dla małych dzieci „Jaskółcze gniazdo”. Po założeniu w Miechowicach w 1882 r. żeńskiego diakonatu, Matka Ewa została wyświęcona na diakonisę. W latach 1896 – 1898 na terenie zakładu wybudowano kościół, wzniesiono młyn, piekarnię, szklarnie i niewielki drewniany domek w którym matka Ewa zamieszkała do śmierci. Pod koniec jej życia miechowicka „Ostoja Pokoju” liczyła 28 budynków. Większość obiektów została zniszczona z powodu szkód górniczych.
Źródło: wikipedia.pl