Schron artyleryjski MO-Sm-S 39 "U trigonometru"

Schron bojowy MO-Sm-S 39 „U trigonometru” był największym obiektem wchodzącym w skład Twierdzy artyleryjskiej Smolkov. Imponująca kubatura betonu wynosząca aż 5500 m³ czyniła go czwartym co do wielkości schronem w całych czechosłowackich fortyfikacjach. Tego typu obiekty, jak MO-Sm-S 39, zbudowano jedynie w sześciu twierdzach na terenie ówczesnej Republiki Czechosłowackiej, co czyni go wyjątkowym przykładem przedwojennej architektury obronnej.

Konstrukcja i wymiary

Schron miał wydłużony plan, osiągając około 50 metrów długości przy szerokości wynoszącej około sześciu metrów. Zastosowane rozwiązania techniczne i grubość ścian zapewniały wysoki poziom odporności na ostrzał artyleryjski oraz bombardowania. Obiekt stanowił centralny punkt obrony całej Twierdzy Smolkov i był zaprojektowany z myślą o długotrwałej obronie.

Uzbrojenie i wyposażenie

Główne uzbrojenie schronu stanowiły trzy kazamatowe haubice kalibru 10 cm wz. 38, opracowane w słynnych Zakładach Škody w Pilznie specjalnie dla potrzeb artylerii fortecznej. Zasięg tych dział pozwalał na ostrzał aż do rejonu sąsiedniej Twierdzy Šibenice, oddalonej o około dziesięć kilometrów na zachód od Opawy.

Ochronę obiektu wzmacniały dwie opancerzone kopuły pancerne wyposażone w ciężkie karabiny maszynowe oraz jeden lekki karabin maszynowy umieszczony w dolnej części konstrukcji. Taki układ ogniowy zapewniał pełne zabezpieczenie sektora wokół schronu i skuteczne wsparcie ogniowe dla pozostałych obiektów twierdzy.

Niewykorzystane możliwości

Pomimo imponującej konstrukcji, pełne uzbrojenie nie zostało dostarczone do schronu MO-Sm-S 39. Wydarzenia polityczne z września 1938 roku, które doprowadziły do zajęcia Sudetów przez Niemcy, przerwały prace montażowe i uniemożliwiły zakończenie przygotowań obronnych.

Znaczenie historyczne

Schron bojowy MO-Sm-S 39 „U trigonometru” pozostaje jednym z najciekawszych świadectw ambicji i możliwości inżynierii wojskowej Czechosłowacji w latach 30. XX wieku. Jego ogromna skala, przemyślana konstrukcja oraz planowane uzbrojenie czynią z niego wyjątkowy element systemu umocnień granicznych. Dziś obiekt, choć niedostępny w pełni dla zwiedzających, nadal imponuje rozmachem i stanowi ważny punkt na mapie miłośników historii militarnej w regionie Moravskoslezský kraj.