Kościół pw. Marii Matki Kościoła w Michałowicach (Piechowice)

Kościół pw. Marii Matki Kościoła w Michałowicach (Piechowice) to ważny ośrodek życia duchowego i ciekawy przykład powojennej architektury sakralnej. Świątynia, znajdująca się w urokliwej, górskiej miejscowości Piechowice, kryje w sobie niezwykłą historię zaangażowania lokalnej społeczności. Administracyjnie teren ten obejmuje województwo dolnośląskie, a sam obiekt funkcjonuje obecnie jako kościół filialny przypisany do parafii Miłosierdzia Bożego w Jagniątkowie.

Początki powojennego duszpasterstwa

W pierwszych latach po zakończeniu II wojny światowej obszar ten przynależał do parafii w Sobieszowie. Sytuacja uległa zmianie w 1948 roku, kiedy to powołano do życia nową parafię pod wezwaniem świętego Antoniego. Zorganizowane duszpasterstwo w samej osadzie rozpoczęło się głównie dzięki inicjatywie rodziny Sasinów. To właśnie w ich domu wczasowym zaadaptowano jadalnię na pierwszą, prowizoryczną kaplicę. Od 1951 roku w budynku przy ulicy Kolonijnej 24 przeznaczono dwa oddzielne pokoje wyłącznie na cele kultu religijnego. Dekadę później, w 1961 roku, dom ten przejęła rodzina Dyniów, która kontynuowała tradycję udostępniania przestrzeni wiernym. Ważnym wydarzeniem z tamtego okresu były odwiedziny kardynała Bolesława Kominka, który przy okazji wizytacji duszpasterskiej nawiedził domową kaplicę. W 1974 roku udało się urządzić miejsce modlitwy z prawdziwego zdarzenia, wyposażone w oddzielną zakrystię.

Zezwolenie na budowę salki katechetycznej

Starania o wzniesienie pełnoprawnego obiektu sakralnego napotykały w tamtych czasach na liczne trudności administracyjne. Przełom nastąpił pod koniec lat siedemdziesiątych. Dzięki przychylności ówczesnego naczelnika miasta, Zdzisława Kałwy, ksiądz Henryk Hallada uzyskał oficjalne zezwolenie na rozpoczęcie prac budowlanych na działce zlokalizowanej w samym centrum osiedla przy ulicy Kolonijnej. Aby ominąć restrykcyjne przepisy państwowe, w dokumentach urzędowych inwestycję nazwano salką katechetyczną. Rok 1980 wyznaczył początek faktycznej budowy, a już 1 czerwca tego samego roku uroczyście poświęcono kamień węgielny.

Architektura i trud społecznej pracy

Projekt architektoniczny nowoczesnej bryły opracował inżynier Wiesław Stasiewicz, którego miejscem pracy była Jelenia Góra. Całością skomplikowanych prac budowlanych kierował Bolesław Rybarczyk z Cieplic, który wraz z własnym zespołem doprowadził inwestycję do końca. Ogromny wkład w powstanie świątyni mieli sami mieszkańcy, którzy w czynie społecznym wykopali fundamenty, pomagali przy ich betonowaniu oraz porządkowali teren. Budowa trwała od 1981 do 1985 roku. Konstrukcja wyróżnia się użyciem lokalnych materiałów budowlanych:

• Solidny granit na fundamenty pozyskano z miejscowego, michałowickiego kamieniołomu, a jego obróbką zajęli się tutejsi pracownicy.
• Szlachetny piaskowiec, wykorzystany do wyłożenia ścian zewnętrznych oraz centralnej ściany ołtarzowej, sprowadzono z Bolesławca.

Wystrój wnętrza i cenne wyposażenie

Unikalny projekt wnętrza, wzbogacony o spójne elementy architektoniczne i metaloplastyczne, stworzył artysta plastyk Wojciech Kurowski z Przesieki. Główne elementy prezbiterium, w tym ołtarz, ambonkę oraz sedilium, wykonał z surowego granitu doświadczony kamieniarz Stanisław Pochłód. W centrum ściany ołtarzowej umieszczono zabytkowy obraz Madonny. Jest to inkrustowane dzieło olejne na blasze miedzianej, pochodzące z nieznanej pracowni holenderskiej z 1901 roku, które zostało przekazane jako dar przez macierzystą parafię. Wnętrze uzupełniają dwa istotne detale dodane w 1988 roku. Pierwszym z nich jest kuta, żelazna krata wykonana przez miejscowego rzemieślnika Leszka Poperę. Drugim są intrygujące freski autorstwa Wojciecha Pilickiego. Malowidła ścienne przedstawiają ornamentykę roślinną oraz Madonnę z Dzieciątkiem, u stóp której paw podaje kiść winogron. Ciekawostką jest fakt, że artysta uwiecznił na tym obrazie rysy twarzy swojej córki oraz wnuka.

Uroczyste poświęcenie i reorganizacja parafii

Zwieńczeniem pięcioletnich wysiłków był 26 maja 1985 roku, kiedy to w uroczystość Zesłania Ducha Świętego oraz Dzień Matki, wierni pożegnali domową kaplicę u państwa Dyniów. Uroczysta procesja, w której uczestniczyły dzieci pierwszokomunijne, proboszcz Henryk Hallada oraz zaproszeni goście, w tym ojciec Remigiusz, którego duszpasterską bazą była Szklarska Poręba, przeszła do nowej świątyni. Oficjalnej konsekracji i zatwierdzenia tytułu dokonał 3 listopada 1985 roku kardynał Henryk Gulbinowicz, ówczesny ordynariusz archidiecezji wrocławskiej. Niedługo później, 29 czerwca 1986 roku, na prośbę lokalnych duszpasterzy powołano nową parafię w Jagniątkowie. Została ona wydzielona z obszaru podlegającego pod Sobieszów, a do jej terytorium dołączono Michałowice, odłączając je tym samym od piechowickiej struktury kościelnej.

Źródło: opencaching.org