Kościół pw. Niepokalanego Serca NMP w Szklarskiej Porębie

Kościół pw. Niepokalanego Serca NMP w Szklarskiej Porębie to rzymskokatolicka świątynia filialna. Należy ona do parafii, której główną siedzibą jest kościół pw. Bożego Ciała w Szklarskiej Porębie. Od 1945 roku budowla służy wiernym wyznania katolickiego, zachowując przy tym w stanie nienaruszonym swoje unikalne, pierwotne wyposażenie.

Historia budowy dawnej świątyni ewangelickiej

Początkowo obiekt wzniesiono jako świątynię przeznaczoną dla ewangelików. Prace budowlane prowadzono etapami w latach 1754-1786. Głównym projektantem i osobą nadzorującą powstawanie budynku był Christian Feistes, ówczesny inspektor budowlany zarządu dóbr wpływowej rodziny Schaffgotschów. W listopadzie 1755 roku, zaledwie rok po rozpoczęciu budowy, świątynia została uroczyście poświęcona. W 1759 roku we wnętrzu zamontowano pierwsze organy. Dalsza rozbudowa bryły miała miejsce w latach 1786–1787. Pamiątką po tym etapie prac jest data 1786, trwale wykuta na kamiennym zworniku nad drzwiami prowadzącymi od strony północnej.

Zabytkowe wyposażenie i dary miejscowych hutników

Wnętrze kościoła kryje niezwykle cenne dzieła sztuki rzemieślniczej. Przed ołtarzem głównym zawieszony jest wielki lichtarz, który został misternie wykonany z bezbarwnego szkła ołowiowego. Powstał on pomiędzy 1770 a 1790 rokiem jako hojny dar ufundowany przez szklarskoporębskich hutników i szlifierzy. Przestrzeń sakralną zdobi ponadto rzeźbiona, drewniana chrzcielnica, zabytkowa kazalnica oraz historyczne żyrandole. Na ścianach można również podziwiać obrazy autorstwa wybitnego malarza Wlastimila Hofmana.

Klasycystyczna wieża i dzwony króla pruskiego

W 1821 roku Carl Anton Mallickh, sprawujący funkcję mistrza budowlanego rodu Schaffgotschów, dobudował do obiektu od strony zachodniej smukłą wieżę. Wzniesiono ją w stylu klasycystycznym i nakryto barokowym dachem hełmowym, który zwieńczono podwójną latarnią. W 1826 roku na wieży zawieszono trzy spiżowe dzwony, podarowane osobiście przez króla Prus Fryderyka Wilhelma III. Ich dźwięk zabrzmiał po raz pierwszy w noc sylwestrową na przełomie 1826 i 1827 roku.

Zabytkowe organy i współcześni opiekunowie obiektu

W 1859 roku świątynia wzbogaciła się o nowy, profesjonalny instrument. Został on zakupiony w dużej mierze ze skromnych ofiar miejscowych parafian. Za budowę organów odpowiadała renomowana firma braci Schlag, której siedzibą była Świdnica. Instrument posiada 21 regestrów muzycznych, na które składają się 4 rejestry górne, 11 dolnych oraz 6 pedałów nożnych. Zachował się także oryginalny stół gry, a organy te z powodzeniem działają do dnia dzisiejszego. Warto zaznaczyć, że od ponad trzydziestu lat nieocenioną i troskliwą opiekę nad całym budynkiem sprawują państwo Anna i Stefan Kaliscy.