Park Zdrojowy (część francuska) w Połczynie-Zdroju

Park Zdrojowy (część francuska) w Połczynie-Zdroju to bez wątpienia serce i najbardziej reprezentacyjna przestrzeń najstarszego uzdrowiska, jakim szczyci się województwo zachodniopomorskie. Ten wyjątkowy, zabytkowy obiekt o łącznej powierzchni aż 80 hektarów podzielony jest na dwie strefy, przy czym to właśnie symetryczna część francuska stanowi najstarszy, uformowany u zarania kurortu fragment tego wspaniałego, zielonego kompleksu. Regularnie przyciąga on kuracjuszy oraz turystów poszukujących harmonii, piękna i kontaktu z doskonale utrzymaną przyrodą. Dzięki dogodnej lokalizacji w sercu zielonego Pojezierza Drawskiego park stanowi idealny punkt docelowy i miejsce wytchnienia dla osób odwiedzających okoliczne, mniejsze i większe miejscowości turystyczne, takie jak pobliski Świdwin, historyczny Białogard, Koszalin czy odleglejsza, portowa stolica regionu, którą jest Szczecin.

Historia i geneza powstania najstarszej części Parku Zdrojowego

Francuska, historyczna sekcja kompleksu rekreacyjnego w kurorcie Połczyn-Zdrój została zaprojektowana i wytyczona w latach 1836–1839. Co niezwykle ciekawe z punktu widzenia historii urbanistyki uzdrowiskowej, ten starannie zaaranżowany teren zielony powstał znacznie wcześniej, niż w mieście ostatecznie wybudowano znany współcześnie, potężny kompleks sanatoriów. Do utworzenia tej zachwycającej przestrzeni wykorzystano osuszone, mocno bagienne obszary położone w urokliwej, nizinnej dolinie, przez którą przepływa kręta rzeka Wogra w Połczynie-Zdroju. Przekształcenie niezwykle trudnego, podmokłego i bagnistego terenu w elegancki, wręcz królewski ogród zdrojowy wymagało gigantycznego nakładu prac melioracyjnych oraz szwajcarskiej precyzji w planowaniu przestrzennym. Te wytężone prace ziemne i ogrodnicze dały początek przestrzeni, która z biegiem dekad stawała się coraz bardziej reprezentacyjna i do dziś stanowi największy powód do lokalnej dumy.

Architektura krajobrazu i zasady stylu francuskiego

Omawiana, historyczna część kompleksu została od podstaw zaprojektowana w ścisłym oparciu o rygorystyczne zasady klasycznych ogrodów francuskich, znanych z królewskich rezydencji. Wyróżnia się ona perfekcyjną, bezkompromisową symetrią i niezwykle regularnym układem głównych oraz bocznych alejek spacerowych. W tej sekcji niemal na każdym kroku można podziwiać misternie komponowane wielobarwne kwiatowe dywany oraz starannie przyciętą, często formowaną w geometryczne bryły roślinność krzewiastą, która podkreśla porządek w naturze. W ścisłym sercu tej starannie zaplanowanej kompozycji znajdują się majestatyczne, zabytkowe fontanny i chłodzące w letnie dni wodotryski, które urozmaicają widoki. Kluczowym i najbardziej rozpoznawalnym punktem architektonicznym całej tej niezwykłej strefy jest jednak piękna, zabytkowa pijalnia wód „Joasia”, która zachwyca oryginalną bryłą i od pokoleń służy spragnionym turystom.

Bogactwo barw i staranna pielęgnacja roślinności

Omawiany obszar to jednak nie tylko ukształtowanie ścieżek, ale przede wszystkim niezwykła roślinność, która podlega rygorystycznej, codziennej pielęgnacji przez doświadczonych miejskich ogrodników. Wokół fontann i wzdłuż głównych deptaków systematycznie sadzone są różnorodne, jednoroczne i wieloletnie rośliny ozdobne, tworząc niepowtarzalny mikroklimat estetyczny sprzyjający zdrowiu i wyciszeniu myśli. Całość tej misternej, ogrodniczej układanki dopełniają starannie pielęgnowane dywany kwiatowe, które niczym żywe obrazy płynnie zmieniają swoje nasycone barwy w zależności od pory roku i etapu kwitnienia. Taka precyzja i dbałość o detal sprawia, że francuska przestrzeń jest powszechnie uznawana za jeden z najpiękniejszych, najbardziej zadbanych tego typu obiektów w całej Polsce.

Infrastruktura i bezpośrednie sąsiedztwo

Francuski ogród zdrojowy to jednocześnie idealne miejsce startowe do zwiedzania najbliższej, niezwykle interesującej okolicy, w której współczesność harmonijnie łączy się z uzdrowiskową przeszłością. Na obrzeżach tej najstarszej strefy lub tuż obok niej turyści znajdą m.in. nowoczesną tężnię solankową czy rozbudowany amfiteatr. Co więcej, spacer tymi regularnymi, geometrycznymi alejami warto połączyć z wycieczkami do niesamowitych miejsc w niedalekim sąsiedztwie. Zaledwie kilkanaście minut drogi stąd miłośnicy historii mogą zwiedzić zjawiskową miejscowość letniskową i ruinę warowni rycerskiej, jaką jest Stare Drawsko, pojechać do wciąż owianego pewną tajemnicą, ukrytego w dawnych czasach w lasach miasteczka, jakim jest Borne Sulinowo, lub wyruszyć na wyprawę prosto nad morze, wybierając gwary, popularny kurort, jakim jest Kołobrzeg. Jednak to właśnie symetryczne, historyczne serce połczyńskiego parku gwarantuje najprzyjemniejszy, w pełni ustatkowany wypoczynek w duchu dawnych sanatoriów.

Źródło: polczyn-zdroj.pl

Fot. Waldemar Rusek, Wikimedia