Zabytkowa pijalnia wód „Joasia” w Połczynie-Zdroju
Zabytkowa pijalnia wód „Joasia” w Połczynie-Zdroju to jeden z najbardziej charakterystycznych i urokliwych obiektów architektonicznych, jakie kryje w sobie najstarszy kurort w regionie, na terenie którego rozciąga się województwo zachodniopomorskie. Ten wyjątkowy budynek jest nierozerwalnie związany z historią i rozwojem tutejszego lecznictwa, stanowiąc centralny punkt najstarszej, francuskiej części tętniącego życiem parku zdrojowego. Malownicza okolica przyciąga rzesze kuracjuszy oraz turystów wypoczywających w uzdrowisku, którzy chętnie łączą codzienne zabiegi z relaksującymi spacerami pośród zabytkowej alei parkowej. Dogodne położenie sprzyja również odwiedzinom osób podróżujących z pobliskich ośrodków, takich jak Świdwin, Białogard czy nieco bardziej oddalony Szczecin.
Historia powstania parku zdrojowego i najstarsza część francuska
Rozległy Park Zdrojowy w Połczynie-Zdroju zajmuje imponującą powierzchnię 80 hektarów i jest powszechnie uznawany za jeden z najpiękniejszych oraz najlepiej zagospodarowanych obiektów tego typu w całej Polsce. Całe założenie przestrzenne zostało podzielone na dwie wyraźne strefy: nowszą część angielską oraz starszą część francuską. To właśnie ta druga sekcja szczyci się najdłuższą historią, ponieważ została założona w latach 1836–1839 na osuszonych, podmokłych terenach doliny rzeki Wogry. To w tej zabytkowej, symetrycznej części parku zlokalizowane są liczne efektowne fontanny, wypielęgnowane kwietne dywany oraz słynna pijalnia wód, która od pokoleń służy odwiedzającym.
Międzywojenna przebudowa i nowa rola architektoniczna
W okresie międzywojennym francuska część parku zdrojowego przeszła gruntowną przebudowę, która dość radykalnie zmieniła jej dotychczasową strukturę urbanistyczną. W ramach prac modernizacyjnych dokładnie skorygowano lokalizację oraz kształt znajdujących się tam oczek wodnych, a także całkowicie przebudowano tradycyjny układ alei spacerowych. Nowo dobrane nasadzenia roślinne skutecznie zastąpiły starszy drzewostan, nadając przestrzeni nowoczesny, elegancki charakter. Jedną z najważniejszych i najbardziej spektakularnych zmian była właśnie budowa pijalni wód oraz równoczesna przebudowa muszli pobliskiego amfiteatru. Obie te inwestycje zostały zaprojektowane tak, aby wspólnie tworzyć niezwykle atrakcyjną dla oka oś widokową, zachwycającą kuracjuszy spacerujących alejami.
Funkcja integracyjna i specyfika wody mineralnej
Głównym założeniem przyświecającym twórcom budynku było stworzenie przestrzeni o charakterze czysto społecznym i rekreacyjnym. Obiekt pijalni oraz jego najbliższe, starannie zaprojektowane otoczenie miały pełnić przede wszystkim ważne funkcje integracyjne dla kuracjuszy odpoczywających po ciężkich zabiegach balneologicznych. Wizyta w tym miejscu do dziś doskonale wpisuje się w tę tradycję, stanowiąc stały punkt codziennych spotkań towarzyskich. Warto podkreślić ciekawostkę dotyczącą samej oferty obiektu: woda dostępna wewnątrz pijalni pochodzi ze źródła zlokalizowanego w zupełnie innej części parku, jednak jej ewentualne walory lecznicze nigdy nie zostały oficjalnie potwierdzone w badaniach medycznych. Mimo to budynek nie traci na swojej popularności, zachwycając architekturą i unikalnym klimatem dawnego uzdrowiska, do którego chętnie wracają także goście odwiedzający wcześniej malownicze Stare Drawsko czy nadmorski Kołobrzeg.
