Słowiński Park Narodowy

Słowiński Park Narodowy to jeden z najcenniejszych obszarów przyrodniczych w Polsce, uznawany za niezwykle unikatowy w skali europejskiej. Park, utworzony 1 stycznia 1967 roku, zajmuje dziś 327,44 km² i stanowi jeden z 23 parków narodowych w kraju oraz jeden z dwóch o charakterze nadmorskim. Jego powstanie miało na celu ochronę naturalnych ekosystemów nadmorskich jezior, torfowisk, łąk, borów oraz przede wszystkim słynnego pasa mierzei z ruchomymi wydmami, które są unikatowym tworem przyrodniczym w Europie.

Położenie

Słowiński Park Narodowy znajduje się w środkowej części polskiego wybrzeża, w województwie pomorskim. Obejmuje Mierzeję Łebską, Nizinę Gardeńsko-Łebską, fragmenty moreny czołowej oraz szereg jezior – m.in. Łebsko, Gardno czy Jezioro Dołgie Wielkie. Najwyższym punktem Parku jest wzgórze Rowokół, liczące 115 m n.p.m., stanowiące ważny element kulturowy i przyrodniczy regionu.

Park wpisany jest do międzynarodowych sieci obszarów chronionych, takich jak HELCOM BSPA, Rezerwat Biosfery MAB, obszar Ramsar oraz Natura 2000. Podkreśla to jego ogromne znaczenie ekologiczne i unikatowość.

Przyroda

Największą wartością Słowińskiego Parku Narodowego są dynamiczne formy terenu i procesy geologiczne. To tu znajdują się spektakularne ruchome wydmy, które potrafią przemieszczać się nawet o kilka metrów rocznie, odsłaniając nieraz pradawne lasy zasypane tysiące lat temu. Oprócz wydm występują morenowe wzniesienia, plaże, torfowiska i jeziora.

Flora

Na terenie Parku zaobserwowano około 920 gatunków roślin naczyniowych oraz bogactwo glonów, mchów i grzybów. Charakterystyczne są tu naturalne ciągi sukcesyjne – od roślin pionierskich na plażach, takich jak wydmuchrzyca piaskowa czy rukwiel nadmorska, aż po nadmorskie bory bażynowe, które zajmują około 80% obszaru leśnego.

Wśród gatunków chronionych występują m.in. widłaczek torfowy, mikołajek nadmorski, rosiczka okrągłolistna czy relikt polodowcowy – malina moroszka.

Fauna

Słowiński Park Narodowy to jedno z najważniejszych w Polsce miejsc lęgowych i przelotowych ptaków. Odnotowano tu około 260 gatunków, z czego 170 wyprowadza lęgi. Spotkać można m.in. żurawie, biegusy rdzawe, bataliony, mewy srebrzyste, ohary czy krwawodzioby. W lasach swoje siedliska mają orzeł przedni, puchacz czy rybołów.

W parku żyją również rzadkie gatunki ssaków – jak wydra europejska, bóbr, lis rudy, sarna czy jeleń. Na Bałtyku można spotkać morświny oraz foki szare.

Obszary ochrony ścisłej

Łącznie 53,92 km² parku objęto ochroną ścisłą. Wśród tych obszarów znajdują się m.in. Bielice, Bory Torfowe, Gackie Lęgi, Klukowe Buki, Mierzeja, Moroszka czy Wyspa Kamienna. Są to tereny o wyjątkowym znaczeniu przyrodniczym, niedostępne lub dostępne jedynie w ograniczony sposób.

Otulina 

Wokół Słowińskiego Parku Narodowego znajduje się otulina o powierzchni ponad 30 tys. ha, obejmująca dodatkowe rezerwaty przyrody, takie jak Jałowce, Bagna Izbickie czy Mierzeja Sarbska.

Siedziba Słowińskiego Parku Narodowego: ul. Bohaterów Warszawy 1A, 76-214 Smołdzino