Pień sosny pospolitej o skręconych włóknach w Supraślu

Pień sosny pospolitej o skręconych włóknach w Supraślu to niezwykły pomnik przyrody, który przypomina o potędze i bogactwie biologicznym, jakie kryje w sobie województwo podlaskie. Rozległa Puszcza Knyszyńska od wieków słynie z pięknych i okazałych drzew, jednak to tutejsze sosny zyskały miano legendarnych. Wyjątkowe uwarunkowania sprawiły, że właśnie na tym obszarze drzewa te osiągały niespotykane w innych regionach parametry, przez co stały się powszechnie znane na całą Europę, a ich ranga i sława docierały również na inne kontynenty.

Wykorzystanie i cechy sosny supraskiej

Lokalna odmiana, nazywana potocznie sosną supraską lub sosną masztową, cieszyła się bezkonkurencyjnym uznaniem w historycznym przemyśle stoczniowym. Drzewa te charakteryzowały się wyjątkową strzelistością oraz brakiem sęków na znacznej długości pnia. Dzięki tym wybitnym właściwościom konstrukcyjnym surowiec był masowo pozyskiwany i eksportowany jako główny budulec na pionowe maszty ogromnych okrętów żaglowych.

Biologia i parametry pomnikowego okazu

Opisywany zachowany pień należy do popularnego gatunku sosny pospolitej (łac. Pinus silvestris). Ten konkretny, monumentalny okaz rósł pierwotnie w leśnictwie Podsupraśl, zajmując stanowisko w wyznaczonym oddziale 192. Historia jego wielowiekowego życia i niesamowite wymiary do dziś stanowią ważny punkt odniesienia dla leśników i badaczy przyrody.

• Wiek drzewa w momencie jego upadku oszacowano na niezwykle sędziwe, jak na ten konkretny gatunek, 350 lat.
• Zwarty pień uformował gigantyczną dłużycę, której całkowita użyteczna masa osiągnęła objętość 15,6 metra sześciennego.
• Naturalny kres życia tej wybitnej rośliny nastąpił gwałtownie w 1979 roku, kiedy to została ona całkowicie wywrócona przez bardzo silny wiatr.

Tajemnica skręconych włókien i miejsce mocy

Po niefortunnym przewróceniu potężne drzewo nie uległo zapomnieniu ani zniszczeniu. W 1981 roku podjęto skomplikowaną logistycznie operację i przewieziono gigantyczny pień w jego obecne, wyeksponowane miejsce. Największą uwagę i niesłabnące zaciekawienie odwiedzających przykuwa dzisiaj bardzo wyraźnie widoczne, nienaturalne skręcenie włókien drzewnych ciągnące się na całej długości ocalałej kłody.

Leśnicy i biolodzy od lat analizują to rzadkie zjawisko helikalnego wzrostu komórek drewna, jednak cała anomalia doczekała się również zupełnie odmiennej, nieoficjalnej interpretacji. Zjawiskiem żywo interesują się współcześni radiesteci. Według ich dogłębnej oceny i prowadzonych pomiarów, tak mocne skręcenie włókien przypisuje się unikalnym właściwościom terenu, na którym drzewo swobodnie rosło przez przeszło trzy wieki. Oryginalne stanowisko w dawnym oddziale 192 zostało przez nich sklasyfikowane i określone jako szczególne miejsce mocy, co miało bezpośrednio doprowadzić do powstania tak niespotykanej formy pnia.