Czoło (1275 m n.p.m.)
Czoło (1275 m n.p.m.) (w języku czeskim znane jako Čelo, a w języku niemieckim jako Kammsteig) to wybitny i niezwykle interesujący szczyt znajdujący się w głównej grani zjawiskowego pasma górskiego, jakim są Karkonosze. Stanowi on bardzo wyraźne, wschodnie zwieńczenie tak zwanego Kowarskiego Grzbietu. Biorąc pod uwagę uwarunkowania administracyjne, obszar ten obejmuje województwo dolnośląskie. Co ciekawe, w znacznej większości starszych przewodników turystycznych oraz na wielu mapach topograficznych często podawana jest błędna wysokość tego wzniesienia wynosząca 1266 metrów. Wartość ta odnosi się jedynie do oficjalnego punktu pomiarowego wyznaczonego przez dawnych geodetów, który faktycznie leży dość wyraźnie poniżej właściwego wierzchołka góry.
Topografia szczytu i budowa geologiczna masywu
Topografia tego górskiego wzniesienia jest bardzo urozmaicona i stwarza doskonałe warunki do uprawiania aktywnej turystyki pieszej. Patrząc w kierunku zachodnim, bardzo płytka i słabo wcięta przełęcz o nazwie Siodło naturalnie oddziela omawiany szczyt od sąsiadującej góry, jaką jest Skalny Stół. W kierunku południowo-wschodnim zalesiony teren gwałtownie i wyjątkowo stromo opada w stronę bardzo popularnego punktu granicznego i węzła szlaków, którym jest historyczna Przełęcz Okraj. Z kolei od strony północno-wschodniej od głównego masywu odchodzi boczny grzbiet, który ostatecznie zakończony jest wzniesieniem o nazwie Krowiniec, górującym bezpośrednio nad miastem Kowary. W stronę północną odchodzi również szeroko rozgałęziony, zalesiony grzbiet masywu zwanego Wołową Górą. Z geologicznego punktu widzenia podłoże to reprezentuje niezwykle cenną, wschodnią osłonę potężnego granitu karkonoskiego. Sam szczyt uformowany jest z dawnych skał metamorficznych, wśród których stanowczo dominują twarde łupki łyszczykowe oraz szare gnejsy, przewarstwione miejscami niewielkimi wkładkami ciemnych amfibolitów i łupków kwarcowych.
Ochrona przyrody i przebieg granicy państwowej
Dokładnie przez najwyższe partie opisywanego grzbietu, wyznaczając naturalny podział geograficzny, przebiega oficjalna granica polsko-czeska. Szczyt znajduje się na ściśle chronionym obszarze, ponieważ administracyjnie leży on na terenie państwowej instytucji ekologicznej, którą jest polski Karkonoski Park Narodowy, a z drugiej strony graniczy z jego czeskim odpowiednikiem (Krkonošský národní park - KRNAP). Wysoka ranga ochrony tego miejsca gwarantuje nienaruszone zachowanie unikalnej bioróżnorodności flory i fauny, która jest ściśle przystosowana do surowych warunków wysokogórskich. Turyści decydujący się na zdobycie góry powinni pamiętać o ścisłym nakazie poruszania się wyłącznie po oficjalnie wytyczonych ścieżkach, by nie niszczyć niezwykle wrażliwych, karkonoskich ekosystemów i rzadkich porostów naskalnych.
Startowisko paralotniowe oraz szlaki turystyczne
Wielką, często niespotykaną w innych partiach tych gór atrakcją jest tutejsze startowisko paralotniowe. Znajduje się ono nieznacznie poniżej samego szczytu, na rzędnej wysokości około 1200 m n.p.m. Miejsce to jest niezwykle cenione przez pasjonatów lotnictwa sportowego z uwagi na bardzo znaczną deniwelację (imponującą różnicę wysokości względem leżącej w dole doliny) oraz doskonale układające się, wznoszące prądy termiczne. Warunki te stwarzają paralotniarzom znakomite możliwości do wykonywania bezpiecznych, wielokilometrowych i bardzo długich przelotów nad górami. Z kolei z myślą o miłośnikach trekkingu, przez sam grzbiet masywu wytyczono niezwykle malowniczy szlak turystyczny oznaczony kolorem niebieskim. Trasa ta prowadzi piechurów ze wspomnianej wcześniej Przełęczy Okraj wprost na kolejne, położone dalej na zachód obniżenie terenu, jakim jest urokliwa Przełęcz Sowia. Ponadto, gęsta sieć innych pieszych i rowerowych szlaków turystycznych gęsto oplata dolne partie zboczy po obu stronach granicy, dając podróżnym nieograniczone możliwości swobodnego planowania urozmaiconych pętli górskich.
