Park pałacowy w Rajczy
A-578/88 z 2.05.1988
Park pałacowy w Rajczy to zabytkowy obszar o malowniczym charakterze krajobrazowym, który stanowi cenne zaplecze przyrodnicze dla historycznych zabudowań. Ten urokliwy teren znajduje się w miejscowości Rajcza, leżącej na obszarze, który obejmuje województwo śląskie. Bezpośrednio przy parku usytuowany jest okazały zespół pałacowy w Rajczy, a sam teren zielony rozciąga się u podnóży oraz na stromym stoku górującego nad okolicą wzgórza Compel.
Ograniczona dostępność i współczesna funkcja obiektu
Planując wycieczkę w te okolice, należy mieć na uwadze bardzo ważną kwestię – współcześnie park ten nie jest ogólnodostępny dla spacerujących turystów. Ograniczenie to wynika bezpośrednio z obecnej funkcji, jaką pełni przylegający do niego kompleks. Historyczna rezydencja funkcjonuje obecnie jako Samodzielny Publiczny Zakład Opiekuńczo-Leczniczy w Rajczy. Cały przyległy teren parkowy wraz ze ścieżkami jest przeznaczony zasadniczo wyłącznie dla przebywających w placówce pacjentów oraz odwiedzających ich gości. Ograniczenie dostępu dla osób z zewnątrz ma na celu zapewnienie chorym niezbędnego spokoju, bezpieczeństwa oraz komfortowych warunków do rekonwalescencji i odpoczynku.
Bogactwo gatunkowe i różnorodny drzewostan
Mimo ograniczonej dostępności, teren ten stanowi wielki skarb przyrodniczy regionu. Największym atutem parku jest jego bogaty gatunkowo i zróżnicowany wiekiem drzewostan, który tworzy specyficzny, leczniczy mikroklimat. Układ przestrzenny roślinności charakteryzuje się dużą naturalnością. Drzewa rosną tu zarówno w bardzo zwartych, gęstych zgrupowaniach, jak i w układach luźnych, co doskonale podkreśla krajobrazowy styl całego założenia. Wśród dominujących gatunków można wyróżnić przede wszystkim dorodne świerki, buki, jesiony oraz klony.
Pomniki przyrody na terenie parku
Dzięki wieloletniej historii i odpowiedniej opiece przetrwało tu wiele sędziwych okazów. W obrębie parku znajduje się aż sześć drzew, które ze względu na swoje imponujące rozmiary i wiek zostały oficjalnie uznane za prawne pomniki przyrody. Do tej zaszczytnej grupy należą:
- Dwie potężne sosny wejmutki, z których każda osiąga imponujący obwód w pierśnicy wynoszący 310 centymetrów.
- Ogromna lipa drobnolistna, będąca największym drzewem w zestawieniu, o obwodzie pnia równym 470 centymetrów.
- Okazały klon jawor, którego obwód mierzy 340 centymetrów.
- Stary wiąz górski charakteryzujący się obwodem wynoszącym 320 centymetrów.
- Dostojny dąb szypułkowy, którego obwód pnia osiąga 310 centymetrów.
Historia i wpis do rejestru zabytków
Teren ten posiada ogromne znaczenie historyczne. Sam park wytyczono w pierwszej połowie XIX wieku. Poza główną budowlą pałacu, na tym obszarze znajdują się również historyczne oficyny oraz zabytkowy budynek gospodarczy wzniesiony w drugiej połowie XIX wieku. Mając na uwadze wysoką wartość kulturową i przyrodniczą całego kompleksu, został on objęty ścisłą ochroną konserwatorską. Prawnie usankcjonowano to 2 maja 1988 roku, kiedy to park wraz z architekturą towarzyszącą wpisano do rejestru zabytków nieruchomych pod oficjalnym numerem A-578/88.
Źródło: wikipedia.pl


