Kapliczka św. Trójcy w Sławkowie
Kapliczka św. Trójcy w Sławkowie to kamienny zabytek sakralny z 1933 roku, wzniesiony na kopcu w pobliżu dawnego kanału walcowni. Obiekt ma formę kapliczki słupowej i został wykonany przez rzeźbiarza J. Zagórskiego z Sosnowca, o czym świadczy inskrypcja widoczna na bocznej ścianie.
Według lokalnej legendy w tym miejscu niegdyś stały trzy oddzielne figury przedstawiające Trójcę Świętą, które miały zostać zniszczone przez piorun. Jak głosi przekaz, „Panu Bogu nie podoba się, gdy Święta Trójca nie jest razem”. W ten sposób powstało symboliczne wyjaśnienie, dlaczego w późniejszych latach wzniesiono tu jedną wspólną kapliczkę.
Historia tego miejsca sięga jednak znacznie dalej. W 1629 roku w pobliżu ówczesnej huty ołowiu powstała kamienna kolumna Świętej Trójcy o wysokości kilku metrów. Z częściowo zachowanej łacińskiej inskrypcji wiadomo, że jej fundatorem był Walenty, którego pełne nazwisko nie zachowało się w przekazach.
Pierwotna figura została zniszczona przez piorun 2 sierpnia 1870 roku. Do dziś przetrwały fragmenty podstawy kolumny, które obecnie stanowią schody prowadzące do współczesnej kapliczki. W kamieniach tych można dostrzec stalowe kotwy zalane ołowiem, prawdopodobnie pochodzącym z pobliskiej huty, co stanowi wyjątkowe świadectwo przemysłowej i religijnej historii Sławkowa.
