Drewniany kościół pw. św. Jana Chrzciciela w Soninie

Nr w rejestrze zabytków:
A-920 z 25.02.1994
Data powstania obiektu: 2. poł. XVII w.

Zespół kościoła filialnego w Soninie jest wartościowym przykładem drewnianej architektury sakralnej o pochodzeniu XVII wiecznym.

Świątynia położona jest w centralnej części Soniny, w zakolu rzeki Sawy, na jej wschodnim brzegu. Na owalnym wzniesieniu.

Kościół orientowany, o zbliżonym do kwadratu korpusie nawowym (trzy nawy), poprzedzonym węższym także zbliżonym do kwadratu przedsionkiem/przyziemiem wieży. Na przedłużeniu nawy głównej znajduje się prezbiterium zakończone trójbocznie. Od pn. do korpusu nawowego dobudowane kaplica i dwa boczne składziki; razem o szerokości korpusu (pomieszczenia te nie są skomunikowane z wnętrzem świątyni). Kościół został przekryty dwuspadowym dachem o kalenicy wspólnej dla korpusu i prezbiterium. W jego bryle wyróżnia się frontowa wieża o szerokiej podstawie, zwężająca się ku górze i zakończona pozorną izbicą przekrytą dachem namiotowy zwieńczonym wieżyczką. W kalenicy dachu świątyni umieszczono latarniową sygnaturkę. Od pn. do prezbiterium przylega zakrystia przekryta dachem namiotowym. Budowla powstała z drewna. Ściany świątyni zostały postawione w konstrukcji zrębowej, natomiast wieża w konstrukcji słupowo-ramowej. Korpus i prezbiterium wzmocniono lisicami oraz oszalowano poziomo. Podstawę wieży oszalowano pionowo z listwowaniem, a trzon wieży do poziomu pseudoizbicy (także oszalowana pionowo) zabezpieczono blachą. Dekoracją elewacji jest stolarka okienna o szprosowych podziałach oraz gzymsy wieńczące przyziemię wieży i pseudoizbicę. Dodatkowo pod gzymsem psudoizbicy założono drugi rząd krótkiego szalowania zakończonego uproszczonym lambrekinem. Stropy świątyni są drewniane. Nad nawą główną i prezbiterium w formie pseudokolebki, w przedsionku zwierciadlane. Wnętrze kościoła poprzedzone dużych rozmiarów przedsionkiem otwartym na korpus nawowy szerokim i niskim otworem. Nawy wydzielone parami filarów, a nawa główna płynnie przechodzi w prezbiterium zaznaczone belką tęczową z Grupą Pasji. Na wyposażenie składają się m.in. trzy ołtarze utrzymane w barokowej stylistyce.

Obiekt dostępny dla zwiedzających przez cały rok, możliwość zwiedzania po wcześniejszym uzgodnieniu telefonicznym.

Źródło: zabytek.pl

Schonerwalt, ob. Sonina wymieniona była już w dokumencie z 1384 r. jako jedna z wsi należących do Ottona z Pilicy. Nie ma zgody wśród badaczy odnośnie powstania parafii w Soninie. Najprawdopodobniej, planowana parafia nigdy nie powstała i zapewne od początku powstania wsi Sonina jej rzymskokatolicka ludność należała do parafii w sąsiednim Łańcucie. W 2 poł. XVI w., w czasie kiedy kościół w Łańcucie przejęty został przez protestantów, świątynia sonińska pełniła funkcję kościoła parafialnego dla parafii łańcuckiej. W 1624 r. mieszkańcy schronili się w kościele i otaczających go obwarowaniach broniąc się skutecznie przed najazdem tatarskim. Obecny kościół w Soninie datowany jest na 2 poł. XVII w. i był wielokrotnie remontowany (m.in. 1664, 1741, 1854). W l. 1892-93 zmieniono sklepienia na pozorne kolebkowe, co wiązało się z częściową zmianą konstrukcji więźby dachowej. Powiększono także chór muzyczny, otwory okienne, do pn. dobudowano zakrystię (wcześniej nie było) i kaplicę „Ogrójec”, ściany oszalowano deskami. Kolejne prace przeprowadzono w l. 1922-23, i polegały one na: wymianie gontowego pokrycia, wzmocnieniu fundamentów, na których postawiono nową wieżę (lub podwyższono istniejącą) oraz obiciu jej blachą. W 1932 r. blachą pokryto dach zakrystii. W 1950 r. wymieniono fundament kościoła na murowany oraz wymieniono część podwalin. W 1952 r. gont na pokryciu zamieniono na blachę. W 1959 r. wykonano obecne malowidła ścienne. Po 1958 r. kaplicę „ogrójec” obudowano dwoma bocznymi składzikami. Kolejne prace w l. 1966-67 - remont konstrukcji wieży oraz pokrycie jej szczytu nową blachą, we wnętrzu likwidacja ściany pomiędzy kościołem, a dzwonnicą. W 1968 r. została ustanowiona samodzielna parafia w Soninie. Po poświęceniu nowego kościoła w 1991 r. świątynia drewniana stała się kościołem filialnym. W 2003 r. przeprowadzono niwelację otoczenia świątyni.

Źródło: zabytek.pl

Zaktualizowano 2 miesiące temu

Dane teleadresowe

Sonina 177
37-100 Sonina
place
50.065954, 22.267721Skopiowano do schowka
N50º3'57.434", E22º16'3.796"Skopiowano do schowka

Cechy i udogodnienia

Architektura drewniana
Miejsce/obiekt zbudowane w przeważającej części z drewna.
Parking
Miejsce/obiekt w pobliżu którego istnieje możliwość płatnego lub bezpłatnego zaparkowania samochodu.
Możliwość zwiedzania
Miejsce/obiekt, który jest udostępniany do zwiedzania.
Ogólnodostępny
Obiekt ogólnodostępny dla wszystkich w określonych dniach i godzinach. (np. instytucja publiczna lub kościół czynne w określonych godzinach).
Wstęp bezpłatny
Kościół rzymskokatolicki

Inne w kategorii: Sakralne To najbliższe atrakcje w tej samej kategorii.

Najbliższe atrakcje W najbliższej okolicy znajduje się wiele ciekawych atrakcji. Oto niektóre z nich.

Korzystając z tej strony akceptujesz, że w Twoim urządzeniu końcowym zostaną zainstalowane pliki cookies, które umożliwiają nam świadczenie usług. Brak zgody na pliki cookies oznacza, że pewne funkcjonalności strony mogą być niedostępne. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Więcej informacji znajdziesz w Polityce Cookies.