Pałac w Trzebiechowie
212 z 27.03.1961







Pałac w Trzebiechowie to wyjątkowa rezydencja z XIX wieku, zbudowana w stylu eklektycznym z elementami francuskiej architektury rezydencjonalnej XVIII stulecia. Dawniej siedziba książąt von Reuss, dziś pełni funkcję Zespołu Edukacyjnego, zachowując przy tym oryginalny układ i wiele historycznych detali. Otoczony malowniczym parkiem w stylu angielskim, jest jedną z najcenniejszych atrakcji regionu lubuskiego.
Historia rezydencji
Pierwsze założenie dworskie w Trzebiechowie powstało w XVI lub XVII wieku z inicjatywy rodu Troschke. W 1724 roku dobra przeszły w ręce Henryka Reuss-Schleiz, rozpoczynając ponad dwustuletnią obecność rodziny von Reuss w miejscowości. Obecny pałac powstał w latach 1876–1901 dzięki przebudowie i rozbudowie prowadzonej m.in. przez księcia Henryka VII von Reuss oraz znanego austriackiego architekta Wiktora Rumpelmayera. Kolejne prace doprowadziły do nadania rezydencji formy okazałego pałacu na planie litery „L”, z wieżami, pseudoryzalitami i mansardowymi dachami.
Architektura i detale
Fasada główna pałacu zachwyca symetrią oraz bogactwem detali. Wejście prowadzi przez reprezentacyjne schody, nad którymi wznosi się balkon i herb rodziny von Reuss. Bryła budynku łączy cztery segmenty o zróżnicowanej formie, a elewacje zdobią boniowane pilastry, profilowane obramienia okien oraz figury alegoryczne. Wnętrza kryją oryginalne parkiety, boazerie, sztukaterie neorokokowe, żeliwne schody i drewniane stropy kasetonowe.
Park i otoczenie
Pałac otacza rozległy, 11-hektarowy park krajobrazowy w stylu angielskim, którego autorem był ogrodnik Paul Lorenz z Zwickau. Park, z zachowanym starodrzewem, łączy się z pobliskimi lasami, a w niedalekiej odległości płynie kanał Obrzyca. W jego obręb włączono fragment XVII-wiecznego ogrodu, co podkreśla historyczną ciągłość założenia.
Dzisiejsze funkcje
Obecnie w pałacu mieści się Zespół Edukacyjny, a w zabytkowej oficynie – Urząd Gminy Trzebiechów. Dawna ujeżdżalnia pełni funkcję hali sportowej. Zespół pałacowo-parkowy jest własnością gminy i stanowi ważny element lokalnego dziedzictwa, przyciągając zarówno miłośników architektury, jak i turystów poszukujących miejsc z historią.