Skolimów-Konstancin
Skolimów-Konstancin to dawne miasto funkcjonujące w latach 1952–1968 w województwie warszawskim, w powiecie piaseczyńskim. Od 1 stycznia 1969 roku obszar ten znajduje się w granicach miasta Konstancin-Jeziorna, położonego w regionie, jakim jest województwo mazowieckie (powiat piaseczyński), stanowiąc jego południową, uzdrowiskową część. Dawny ośrodek miejski powstał z połączenia podwarszawskich letnisk rozwijających się na południe od stolicy, którą stanowi Warszawa.
Części składowe dawnego miasta Skolimów-Konstancin
Obszar dawnego miasta Skolimów-Konstancin obejmował 5 głównych części składowych o zróżnicowanym charakterze letniskowym, willowym oraz wiejskim:
- Chylice – miejscowość o zabudowie letniskowo-mieszkaniowej w zachodniej części obszaru.
- Jeziorna Oborska – historyczna wieś położona we wschodniej części dawnego miasta.
- Konstancin – centralna część letniskowo-uzdrowiskowa z zabytkowymi willami i parkiem.
- Królewska Góra – zalesione letnisko położone w południowej strefie dawnego ośrodka.
- Skolimów – rozległa dzielnica letniskowa w północno-zachodniej części dawnego miasta.
Przynależność administracyjna w latach 1867–1939
W latach 1867–1924 teren późniejszego miasta Skolimów-Konstancin był podzielony pomiędzy 2 jednostki administracyjne w powiecie warszawskim. Jeziorna Oborska, Konstancin oraz Królewska Góra wchodziły w skład gminy Jeziorna, natomiast Chylice i Skolimów należały do gminy Nowo-Iwiczna.
W 1924 roku wszystkie te miejscowości włączono do nowo utworzonej gminy Skolimów-Konstancin. 20 października 1933 roku gminę Skolimów-Konstancin podzielono na 5 gromad:
- Chylice – obejmującą letnisko Chylice oraz letnisko Skolimów C.
- Jeziorna Oborska – obejmującą wieś Jeziorna Oborska.
- Konstancin – obejmującą letnisko Konstancin.
- Królewska Góra – obejmującą letnisko Królewska Góra.
- Skolimów – obejmującą letnisko Skolimów A oraz letnisko Skolimów B.
Okres II wojny światowej i dane demograficzne z 1943 roku
Podczas II wojny światowej obszar gminy Skolimów-Konstancin znajdował się w Generalnym Gubernatorstwie, w dystrykcie warszawskim. Według zestawień ludnościowych z 1943 roku poszczególne miejscowości dawnego ośrodka liczyły następującą liczbę mieszkańców:
- Chylice – 953 mieszkańców.
- Konstancin – 776 mieszkańców.
- Skolimów – 735 mieszkańców.
- Królewska Góra – 325 mieszkańców.
- Jeziorna Oborska – 213 mieszkańców.
Nadanie praw miejskich w 1952 roku i zmiany granic w 1954 roku
1 lipca 1952 roku obszar ten włączono do nowo utworzonego powiatu piaseczyńskiego, a tego samego dnia gminie Skolimów-Konstancin nadano ustrój miejski. W roku 1956 miasto Skolimów-Konstancin liczyło 7 800 mieszkańców, natomiast w 1962 roku liczba ludności wynosiła 7 000 osób.
Jesienią 1954 roku, w związku z reorganizacją administracji wiejskiej i utworzeniem gromad, z granic miasta Skolimów-Konstancin wyłączono 2 fragmenty terytorium:
- Enklawę pod nazwą Skolimów C oraz klin wrzynający się do gruntów dotychczasowej gromady Chylice od strony zachodniej po ulicę Dworską – włączono je do nowo utworzonej gromady Chylice w powiecie piaseczyńskim.
- Część miasta z budynkami Zakładowych Osiedli Robotniczych w granicach ulicy Parkowej i ulicy Wilanowskiej – włączono ją do nowo utworzonej gromady Jeziorna Królewska w powiecie piaseczyńskim.
Połączenie z Jeziorną w 1969 roku i dziedzictwo uzdrowiskowe
1 stycznia 1969 roku miasto Skolimów-Konstancin (wraz ze Skolimowem) połączono z sąsiednim miastem Jeziorna, które posiadało prawa miejskie od 1962 roku. W wyniku tej fuzji powstał nowy ośrodek miejski o nazwie Konstancin-Jeziorna, w którym dawny Skolimów-Konstancin stanowi południową strefę willowo-kuracyjną.
Na terenie dawnego miasta zachowały się najważniejsze obiekty tworzące charakter uzdrowiska i letniska, w tym Uzdrowisko Konstancin-Jeziorna, zabytkowy Park Zdrojowy w Konstancinie-Jeziornie, neogotycki Kościół pw. Matki Bożej Anielskiej w Skolimowie, Willa Hugonówka oraz Willa „Świt” Dom Stefana Żeromskiego w Konstancinie-Jeziornie.
Źródło: wikipedia.pl


