Willa Izyhali w Konstancinie-Jeziornie

Nr w rejestrze zabytków:
912 A z 9.08.1977
Willa Izyhali w Konstancinie-Jeziornie - 21 konstancin jeziorna sienkiewicza 15
Data powstania obiektu: 1927 r.

Willa Izyhali w Konstancinie-Jeziornie to niezwykle reprezentacyjna, zabytkowa rezydencja okresu międzywojennego, która wzbogaca dziedzictwo architektoniczne regionu, jakim jest województwo mazowieckie. Ten okazały budynek został wzniesiony w latach 1926–1927, w czasie gdy podstołeczne uzdrowisko przeżywało rozkwit nowoczesnej zabudowy letniskowej i rezydencjonalnej. Dziś obiekt stanowi ważny element krajobrazu kulturowego, z którego słynie Konstancin-Jeziorna, przyciągając wzrok miłośników dawnej architektury dworsko-pałacowej oraz kunsztownej sztuki ogrodowej. Usytuowana w zielonej części uzdrowiska niedaleko Parku Zdrojowego posiadłość do dziś zachwyca swoją szlachetną formą oraz starannie skomponowanym otoczeniem z 1 poł. XX wieku.

Historia powstania i pochodzenie nazwy rezydencji

Inicjatorem budowy tej efektownej siedziby był Władysław Paschalski, zamożny przemysłowiec pochodzący z metropolii, jaką jest Warszawa. Co ciekawe, inwestor był już wcześniej właścicielem sąsiadującej z nową posesją willi „Muszka”, co świadczy o jego silnym przywiązaniu do podwarszawskiego letniska oraz chęci stworzenia w tym miejscu rodzinnej enklawy wypoczynkowej. Prace budowlane prowadzono w latach 1926–1927 według przemyślanego projektu architektonicznego autorstwa Tadeusza Sobockiego.

Z powstaniem rezydencji wiąże się również bardzo osobista historia jej nazwy. Określenie „Izyhali” jest bezpośrednim połączeniem imion 2 córek fundatora – Izy oraz Haliny. Tego rodzaju sentymentalne nazewnictwo było niezwykle popularne wśród właścicieli konstancińskich posiadłości w XIX i XX wieku, nadając poszczególnym domom indywidualny, rodzinny charakter oraz utrwalając pamięć o ich pierwotnych fundatorach.

Zabytkowy ogród zaprojektowany przez Stefana Rogowicza

Nieodłącznym dopełnieniem architektury rezydencji jest otaczający ją rozległy, starannie zakomponowany ogród. Założenie zieleni powstało w 1927 roku, czyli równolegle z zakończeniem głównych prac budowlanych przy samej willi, dzięki czemu budynek i jego otoczenie od początku tworzyły spójną całość przestrzenną.

Projekt ogrodu opracował wybitny polski architekt krajobrazu i planista zieleni Stefan Rogowicz. Jego koncepcja zakładała harmonijne wpisanie reprezentacyjnej bryły domu w naturalny, zadrzewiony krajobraz uzdrowiska, zapewniając mieszkańcom prywatność, ciszę oraz malownicze osie widokowe na frontową część posiadłości.

Burzliwe losy w XX wieku i przebudowa z 1975 roku

W kolejnych dekadach XX wieku losy nieruchomości odzwierciedlały burzliwą historię całego kraju i regionu. Kalendarium najważniejszych wydarzeń oraz zmian funkcji budynku obejmuje następujące etapy:

  • W okresie II wojny światowej zabytkowy budynek został zajęty na cele wojskowe i administracyjne okupanta – mieściło się w nim wówczas Waffenkomando.
  • Po zakończeniu działań wojennych, po 1945 roku, dawna rezydencja zmieniła swoje przeznaczenie na oświatowe i opiekuńcze, pełniąc przez wiele lat funkcję przedszkola.
  • W 1975 roku przeprowadzono istotną przebudowę obiektu, w ramach której od strony południowej dostawiono półokrągły ryzalit, modyfikujący pierwotny zarys elewacji.

Obecnie historyczna willa znajduje się w prywatnych rękach, pozostając cennym świadectwem międzywojennej kultury budowlanej oraz architektury rezydencjonalnej podwarszawskiego kurortu.

Architektura neobarokowa i kompozycja bryły

Pod względem stylistycznym obiekt reprezentuje nurt neobarokowy, nawiązujący do tradycji polskich dworów i pałaców z XVIII wieku. Takie rozwiązanie architektoniczne doskonale wpisywało się w popularny w okresie międzywojennym styl dworkowy, który podkreślał rodzime tradycje budowlane oraz reprezentacyjny status właścicieli.

Jest to murowany, 2-kondygnacyjny budynek przykryty efektownym dachem mansardowym urozmaiconym licznymi facjatami doświetlającymi poddasze. Do najbardziej charakterystycznych cech konstrukcyjnych oraz kompozycyjnych willi należą:

  • Zwarta, a zarazem malowniczo rozczłonkowana bryła budynku, urozmaicona wydatnymi ryzalitami oraz przestronnymi tarasami.
  • Reprezentacyjna elewacja frontowa skierowana na południe, która nadaje budynkowi pałacowego rozmachu i doskonałego nasłonecznienia.
  • Szeroki taras poprzedzający fasadę południową, wzbogacony o elegancki, półkolisty portyk kolumnowy wspierający górną partię wejścia.
  • Harmonijny podział kondygnacji oraz klasyczne proporcje stolarki okiennej, podkreślające szlachetny, neobarokowy wyraz całej rezydencji.

Dzięki połączeniu przemyślanej architektury Tadeusza Sobockiego oraz kunsztu ogrodowego Stefana Rogowicza, rezydencja ta pozostaje wyjątkowym zabytkiem sztuki budowlanej z 1 poł. XX wieku, który warto poznać podczas odkrywania historycznej zabudowy uzdrowiska.

Źródło: konstancinjeziorna.pl

Zaktualizowano dzisiaj

Dane teleadresowe

Henryka Sienkiewicza 15
05-520 Konstancin-Jeziorna
place
52.083191, 21.123158Skopiowano do schowka
N52º4'59.488", E21º7'23.369"Skopiowano do schowka

Cechy i udogodnienia

Tylko z zewnątrz
Obiekt dostępny do zwiedzenia tylko z zewnątrz.
Własność prywatna
Niziny Środkowopolskie
Niż Środkowoeuropejski
Pozaalpejska Europa Środkowa
Nizina Środkowomazowiecka

Inne w kategorii: Pałace, dwory, wille To najbliższe atrakcje w tej samej kategorii.

Najbliższe atrakcje W najbliższej okolicy znajduje się wiele ciekawych atrakcji. Oto niektóre z nich.

Facebook logoYouTube logo

Korzystając z tej strony akceptujesz, że w Twoim urządzeniu końcowym zostaną zainstalowane pliki cookies, które umożliwiają nam świadczenie usług. Brak zgody na pliki cookies oznacza, że pewne funkcjonalności strony mogą być niedostępne. Pamiętaj, że zawsze możesz zmienić te ustawienia. Więcej informacji znajdziesz w Polityce Cookies.

expand_less