RTON Śnieżne Kotły
RTON Śnieżne Kotły (Radiowo-Telewizyjny Ośrodek Nadawczy Śnieżne Kotły) to charakterystyczna wieża nadawcza o wysokości 24 metrów, zlokalizowana w zachodniej części Karkonoszy. Pierwotnie obiekt ten został zbudowany w 1897 roku jako schronisko „Nad Śnieżnymi Kotłami” i służył głównie turystom. Obecnie głównym właścicielem tej zaawansowanej infrastruktury telekomunikacyjnej jest firma EmiTel.
Historia i przekształcenia obiektu na przestrzeni lat
Budynek przeszedł długą ewolucję od standardowej funkcji turystycznej do roli zaawansowanego ośrodka przesyłania sygnału. Najważniejsze etapy historyczne obejmują następujące wydarzenia:
- Organizacja stacji radiolokacyjnej przez niemieckie siły powietrzne Luftwaffe w 1944 roku.
- Przejęcie infrastruktury nadawczej przez władze polskie po zakończeniu drugiej wojny światowej.
- Budowa stacji linii radiowych w 1960 roku, co pozwoliło między innymi na transmisję igrzysk olimpijskich odbywających się w Rzymie.
- Uruchomienie regularnego nadawania drugiego programu telewizji polskiej od 1976 roku.
- Rozpoczęcie pierwszej emisji programów radiowych w listopadzie 1979 roku.
- Włączenie do oferty nadawczej programu pierwszego telewizji polskiej w lipcu 1981 roku.
- Uzupełnienie składu programów telewizyjnych o stację Polsat w 1996 roku.
- Rozpoczęcie emisji multipleksów telewizyjnego sygnału cyfrowego w formacie DVB-T w ramach naziemnej telewizji cyfrowej (od 1 czerwca 2012 roku dla pierwszego, od 7 listopada 2012 roku dla drugiego oraz od 23 lipca 2013 roku dla trzeciego).
Cyfrowe programy telewizyjne nadawane obecnie z obiektu
Stacja pełni kluczową rolę w emisji sygnału cyfrowego opartego na nowoczesnych standardach kompresji wideo dla całego regionu. Ważnym odbiorcą tego sygnału jest między innymi miasto Wrocław oraz pobliskie miejscowości, takie jak Piechowice i Szklarska Poręba. Właściwości poszczególnych pasm prezentują się następująco:
- Multipleks pierwszy (MUX 1) nadaje na częstotliwości 546 megaherców na kanale 30. Dysponuje mocą nadajnika wynoszącą 100 kilowatów, wykorzystując polaryzację poziomą oraz kierunkową charakterystykę promieniowania sygnału. Zastosowano tutaj zaawansowaną kompresję obrazu HEVC, a anteny zawieszono na wysokości 22 metrów nad poziomem terenu.
- Multipleks drugi (MUX 2) emituje sygnał w paśmie 682 megaherców (kanał 47). Posiada identyczną moc nadajnika równą 100 kilowatów, nadając w polaryzacji poziomej z kierunkową charakterystyką fali nośnej.
- Multipleks trzeci (MUX 3) dostępny jest na częstotliwości 498 megaherców na kanale 24. Moc, polaryzacja oraz standard kompresji wideo pozostają takie same jak w pierwszych dwóch pakietach.
- Multipleks czwarty (MUX 4) nadaje programy na kanale 22, wykorzystując częstotliwość 482 megaherców przy standardowej mocy 100 kilowatów.
- Multipleks szósty (MUX 6) funkcjonuje na częstotliwości 602 megaherców na kanale 37, gwarantując moc na poziomie 100 kilowatów i polaryzację poziomą.
- Multipleks ósmy (MUX 8) nadawany jest na częstotliwości 184,5 megaherców. Wyróżnia się mniejszą mocą nadajnika, która wynosi 8 kilowatów. Wymaga on anten o polaryzacji pionowej oraz używa starszego formatu kompresji obrazu MPEG-4.
Oferta programów radiowych w standardzie analogowym
Z wieży prowadzona jest w dalszym ciągu stabilna emisja stacji radiowych w tradycyjnej technologii na falach ultrakrótkich. Wszystkie poniższe kanały działają z rygorystycznie ustaloną mocą 10 kilowatów w polaryzacji poziomej, a ich anteny umiejscowione są dokładnie 20 metrów nad ziemią:
- Program pierwszy polskiego radia na częstotliwości 92,5 megaherców.
- Program trzeci polskiego radia dostępny na paśmie 94,0 megaherców.
- Regionalna stacja radio Wrocław nadająca lokalny sygnał na częstotliwości 96,7 megaherców.
- Rozgłośnia muzyczna RMF FM emitowana nieprzerwanie na paśmie 100,8 megaherców.
Sygnał radiowy nadawany w standardzie cyfrowym
Rozwój nowoczesnej technologii dźwiękowej pozwolił na szybkie uruchomienie cyfrowego radia z tej lokalizacji. Aktualnie z obiektu nadawany jest jeden stały pakiet radiowy w formacie DAB+:
- Wrocławski multipleks polskiego radia na częstotliwości 176,64 megaherców, przypisany do kanału 5B. Nadajnik w tym paśmie posiada moc 13,4 kilowatów i w przeciwieństwie do sygnału analogowego korzysta z polaryzacji pionowej. System anten zawieszono tu na pułapie 13 metrów.
Historyczne programy telewizji analogowej
Przed ostatecznym wprowadzeniem sygnału cyfrowego, omawiany ośrodek nadawał podstawowe kanały w starszym formacie. Ich całkowite wyłączenie miało miejsce w dniu 23 lipca 2013 roku. Na ówczesną ofertę składały się wyłącznie trzy stacje telewizyjne:
- Program pierwszy telewizji polskiej wykorzystujący pasmo 543,25 megaherców (kanał 30) przy silnym nadajniku o łącznej mocy 200 kilowatów.
- Program drugi telewizji polskiej na częstotliwości 583,25 megaherców (kanał 35), posiadający analogiczną moc wynoszącą 200 kilowatów.
- Prywatna telewizja Polsat nadawana na częstotliwości 679,25 megaherców (kanał 47) przy mocy zredukowanej do 100 kilowatów.
Źródło: wikipedia.pl


