Wielkie Bagno Słowińskiego Parku Narodowego

Wielkie Bagno to rozległe torfowisko wysokie położone na Nizinie Gardnieńsko-Łebskiej, w strefie wilgotnego klimatu nadmorskiego, sprzyjającego powstawaniu i rozwojowi ekosystemów bagiennych.

Położenie 

Torfowisko Wielkie Bagno znajduje się pomiędzy ujściowym odcinkiem rzeki Łeby a południowym brzegiem Jeziora Łebsko. Obszar ten charakteryzuje się dużą ilością opadów atmosferycznych, typowych dla klimatu nadmorskiego, co sprzyja utrzymywaniu wysokiego poziomu uwodnienia i rozwojowi torfowisk charakterystycznych dla strefy przybrzeżnej Bałtyku.

Charakterystyka 

Wielkie Bagno należy do tzw. kopułowych torfowisk wysokich. W ich wnętrzu, pod warstwą żywych roślin, zgromadzone są znaczne ilości wysyconych wodą, martwych szczątków organicznych, tworzących torf. Środowisko to cechuje się bardzo kwaśnym odczynem, z pH w granicach 3–4, oraz minimalną zawartością związków mineralnych.

Miąższość i tempo narastania torfu

Proces przyrostu torfu wysokiego zachodzi niezwykle wolno i wynosi zaledwie 1–3 mm rocznie. W rejonie Wielkiego Bagna miąższość pokładów torfu osiąga od 3 do 8 metrów, co świadczy o wielowiekowym rozwoju tego ekosystemu i jego dużej wartości przyrodniczej.

Roślinność 

Szata roślinna torfowiska jest silnie zdeterminowana przez specyficzne warunki siedliskowe. Kluczową rolę odgrywają liczne gatunki mchów torfowców, stanowiące podstawowy budulec torfu. Powyżej nich występuje uboga gatunkowo warstwa roślin zielnych i krzewinek. Spotkać tu można m.in. żurawinę błotną, modrzewnicę zwyczajną, wrzosiec bagienny oraz wełniankę pochwowatą.

Rośliny owadożerne i przystosowania ekologiczne

W warunkach skrajnego niedoboru składników odżywczych, zwłaszcza azotu, występują tu również rosiczki – rośliny owadożerne. Uzupełniają one braki mineralne poprzez chwytanie i trawienie drobnych owadów, co stanowi wyjątkowy przykład adaptacji do życia w ekstremalnym środowisku torfowisk wysokich.

Znaczenie przyrodnicze Wielkiego Bagna

Wielkie Bagno jest cennym elementem krajobrazu przyrodniczego Niziny Gardnieńsko-Łebskiej. Stanowi unikatowy ekosystem torfowiskowy, istotny zarówno dla zachowania bioróżnorodności, jak i dla badań nad procesami naturalnymi zachodzącymi w środowiskach bagiennych strefy nadbałtyckiej.