Śląski Grzbiet w Karkonoszach
Śląski Grzbiet (1350–1450 m n.p.m.) to niezwykle malowniczy grzbiet górski położony w Sudetach Zachodnich, stanowiący kluczowy element pasma Karkonoszy. Charakteryzuje się rozległą wierzchowiną oraz dominującymi nad okolicą wspaniałymi szczytami. Jest to doskonałe miejsce dla miłośników górskich wędrówek, oferujące niepowtarzalne krajobrazy oraz interesujące zjawiska geologiczne i przyrodnicze.
Geograficznie omawiany teren rozciąga się pomiędzy Przełęczą Szklarską (886 m n.p.m.) a Przełęczą pod Śnieżką (1394 m n.p.m.). Warto zaznaczyć, że wzdłuż tego wyjątkowego pasma biegnie naturalna granica państwowa, która oddziela terytoria państw, którymi są Polska oraz Czechy. Takie usytuowanie sprawia, że obszar ten jest świetnym punktem wypadowym z wielu znanych miejscowości turystycznych po obu stronach granicy.
Charakterystyka i najważniejsze punkty
Opisywany obszar stanowi jedną z głównych części Głównego Grzbietu Karkonoszy. Ma on charakter bardzo rozległej, zrównanej wierzchowiny leżącej na wysokości 1350–1400 m n.p.m. To właśnie z niej wyrasta większość znanych, karkonoskich wierzchołków. Zazwyczaj są to dość kopulaste wzniesienia, gęsto pokryte imponującym rumowiskiem skalnym, zwanym potocznie gołoborzem. W środkowej strefie grzbiet dzielą na dwie odrębne części Przełęcz Karkonoska (1198 m n.p.m.) oraz nieco niższa Przełęcz Dołek (1178 m n.p.m.). Z kolei najwyższymi kulminacjami tego pasma są: wyrastający na zachodzie potężny Wielki Szyszak (1509 m n.p.m.) oraz wznosząca się w części wschodniej Smogornia (1489 m n.p.m.). Wokół nich występują rozległe spłaszczenia, tak zwane równie, łączące to pasmo z sąsiednim Czeskim Grzbietem.
Niezwykła rzeźba terenu
Zróżnicowana rzeźba tego miejsca jest wynikiem długotrwałych procesów peryglacjalnych. Cały wał posiada w miarę wyrównaną wierzchowinę, z której gdzieniegdzie wystają niezbyt wysokie, szpiczaste lub kopulaste wierzchołki. Na płaskich zrównaniach oraz na opadających zboczach zlokalizowane są obszerne torfowiska wysokie, płytkie niecki denudacyjne, a także interesujące ostańce skalne. Powierzchnia wierzchowiny dość wyraźnym, ostrym załomem przechodzi w północny stok Karkonoszy. Ten północny skłon jest wysoki i bardzo stromy, a dodatkowo przecinają go liczne doliny potoków. Z kolei południowy skłon charakteryzuje się wyraźnymi spłaszczeniami, które pooddzielane są głęboko wciętymi dolinami rzecznymi. Z licznych zboczy sterczą okazałe formacje, czyli tzw. skałki, dodające całemu obszarowi uroku.
Historia geologiczna i trzon z granitu
Góry te w całości uformowane są z potężnego, granitowego trzonu. Został on znacznie wyniesiony w trakcie alpejskich ruchów górotwórczych, które miały miejsce w trzeciorzędzie. Oś tego wypiętrzenia przebiega w kierunku WWN-EES. Co imponujące, obszar ten jest wyniesiony aż o 1200 metrów ponad płaską Kotlinę Jeleniogórską. Zjawisko to najprawdopodobniej spowodowane jest ogromnym uskokiem tektonicznym, choć niektórzy badacze uważają, że ta różnica hipsometryczna wynika z odmiennej odporności konkretnych odmian granitu na naturalne procesy wietrzenia.
Najważniejsze szczyty do zdobycia
W obrębie tego wspaniałego wału górskiego znajduje się wiele wierzchołków bardzo chętnie odwiedzanych przez turystów. Do najwyższych i najbardziej rozpoznawalnych należą:
- Wielki Szyszak leżący na wysokości 1509 m n.p.m.
- Smogornia osiągająca 1489 m n.p.m.
- Łabski Szczyt (1472 m n.p.m.).
- Čertova louka (1471 m n.p.m.), leżąca u naszych południowych sąsiadów.
- Mały Szyszak z wysokością 1440 m n.p.m.
- Śmielec (1424 m n.p.m.).
- Czeskie Kamienie, wznoszące się na 1416 m n.p.m.
- Śląskie Kamienie osiągające 1414 m n.p.m.
- Wyróżniająca się Kopa (1375 m n.p.m.).
- Popularna Szrenica mierząca 1362 m n.p.m.
- Mumlawski Wierch na poziomie 1217 m n.p.m. oraz wzniesienie Kocierz (929 m n.p.m.).
Źródło: wikipedia.pl
