Baranie (754 m n.p.m.)
Baranie (754 m n.p.m.), znane na Słowacji jako Stávok, to jeden z ciekawszych szczytów położonych w pasmie Beskidu Dukielskiego, będącego częścią rozległego regionu, jakim jest Beskid Niski. Wzniesienie to znajduje się na samej granicy polsko-słowackiej i stanowi ważny punkt na mapie turystycznej dla osób odwiedzających województwo podkarpackie oraz tereny, które obejmuje Magurski Park Narodowy.
Historia wież widokowych na szczycie Baranie
Szczyt ten przez dziesięciolecia kojarzony był z charakterystycznymi konstrukcjami umożliwiającymi podziwianie panoramy karpat. Pierwsza istotna budowla na wierzchołku miała charakter militarny. Była to stalowa wieża obserwacyjna, którą wznieśli niemcy w czasie II wojny światowej. Konstrukcja ta służyła celom strategicznym przez wiele lat, jednak nie wytrzymała próby czasu i trudnych warunków atmosferycznych – ostatecznie runęła zimą na przełomie 1999 i 2000 roku.
Po kilku latach przerwy podjęto inicjatywę odbudowy obiektu, tym razem z myślą o turystach. Od jesieni 2005 do wiosny 2006 roku trwały intensywne prace nad nową konstrukcją. Nowa wieża widokowa była wykonana z drewna i osiągała wysokość około 17 metrów. Za jej budowę odpowiadali słowaccy turyści ze stowarzyszenia „Nizke Beskydy”, pochodzący z miejscowości Svidník i okolic.
Panorama i walory krajobrazowe
W okresie funkcjonowania drewnianej wieży, Baranie było jednym z najlepszych punktów widokowych w tej części gór. Przy sprzyjającej aurze i wysokiej przejrzystości powietrza, turyści mogli podziwiać następujące pasma:
- Tatry – majaczące na horyzoncie szczyty najwyższych polskich gór,
- Bieszczady – dzikie pasma położone na wschód od Beskidu Niskiego,
- Połonina Równa – charakterystyczny masyw znajdujący się na terenie dzisiejszej Ukrainy.
Niestety, drewno jako materiał budowlany w wysokich partiach gór szybko ulega niszczeniu. Z uwagi na zły stan techniczny i postępujące butwienie elementów nośnych, wieża przestała być bezpieczna. Pod koniec kwietnia 2019 roku konstrukcja została celowo podcięta i przewrócona, aby zapobiec niekontrolowanemu zawaleniu się na przebywających w pobliżu ludzi.
Natomiast na szczycie znajduje się drewniana wiata turystyczna oraz pieczątka, z której mogą skorzystać turyści odwiedzający to miejsce. To dobre miejsce na krótki odpoczynek po spacerze, schronienie przed słońcem lub deszczem, a także okazja do potwierdzenia wizyty w swoim dzienniku turystycznym.
Piesze szlaki turystyczne prowadzące na Baranie
Mimo braku wieży, szczyt wciąż przyciąga wędrowców szukających spokoju i kontaktu z naturą. Przez wierzchołek przebiegają ważne szlaki turystyczne, które pozwalają na zaplanowanie ciekawej pętli lub dłuższego przejścia granicznego:
Szlak niebieski – trasa graniczna
Niebieski szlak prowadzi wzdłuż granicy państwowej, łącząc następujące punkty:
Ożenna – Przełęcz Mazgalica – Baranie (754 m n.p.m.) – Barwinek – Przełęcz Dukielska (500 m n.p.m.).
Szlak żółty – podejście z dolin
Dla osób startujących z malowniczych miejscowości Beskidu Niskiego, idealną propozycją jest szlak żółty, który przebiega przez opuszczone i zamieszkane doliny:
Baranie – Olchowiec – Wilsznia – Smereczne – Tylawa.
Wstęp na teren Magurskiego Parku Narodowego od 1 maja do 31 października jest płatny.
Bilety wstępu na szlak można kupić:
- za pośrednictwem strony https://magurskipn.eparki.pl
- w Ośrodku Edukacyjno-Muzealnym im. J.Szafrańskiego w Krempnej
- sprzedających bilety przy szlakach (Folusz, Ferdel, Żydowskie, Nieznajowa, Świątkowa Wielka, Huta Polańska).
Wybierając się na Baranie, warto pamiętać, że jest to teren przygraniczny. Choć szczyt znajduje się w granicach takich jednostek jak gmina Dukla, jego charakter jest wybitnie leśny i dziki. Wędrując z miejscowości Olchowiec, można poczuć klimat dawnej łemkowszczyzny, mijając zabytkowe cerkwie i kamienne krzyże przydrożne. Choć obecnie panorama ze szczytu jest ograniczona przez odrastające drzewa, miejsce to pozostaje symbolem polsko-słowackiej współpracy turystycznej.
Inne obiekty znajdujące się w:
Magurski Park Narodowy
- Bacówka PTTK w Bartnem
- Baranie (754 m n.p.m.)
- Cmentarz łemkowski w Żydowskim
- Cmentarz wojskowy na wzgórzu Łokieć
- Diabli Kamień
- Dom Ludowy w Olchowcu
- Drewniana cerkiew Przeniesienia Relikwii św. Mikołaja w Olchowcu
- Drewniany kościół pw. św. Maksymiliana Kolbe w Krempnej
- Kamienny most w Olchowcu
- Kościół pw. św.Jana z Dukli i św.Huberta w Hucie Polańskiej
- Magura Wątkowska (846 m n.p.m.)
- Ośrodek Edukacyjno - Muzealny MPN im. Jana Szafrańskiego
- Parking Folusz 1
- Parking Folusz 2
- Parking Mrukowa
- Parking Olchowiec
- Parking przy cmentarzu łemkowskim
- Parking przy Ośrodku Edukacyjno-Muzealnym im. Jana Szafrańskiego w Krempnej
- Parking Rostajne
- Parking Świerzowa Ruska
- Parking Wapienne
- Parking Wapienne 2
- Parking zatoczka w Żydowskim
- Przełęcz Hałbowska
- Przełęcz Majdan (625 m n.p.m.)
- Rezerwat przyrody Kornuty
- Ścieżka przyrodnicza „Buczynowa”
- Ścieżka przyrodnicza Folusz
- Ścieżka przyrodnicza Hałbów - Kamień
- Ścieżka przyrodnicza Kiczera im prof. Jana Rafińskiego
- Ścieżka przyrodniczo - historyczna Olchowiec
- Ścieżka przyrodniczo – kulturowa Świerzowa Ruska
- Szlak czarny Folusz-Ferdel
- Szlak żółty Folusz-Konieczna
- Szlak żółty Krempna-Bartne
- Szlak żółty Mrukowa-Trzy Kopce
- Szlak żółty Przełęcz Mazgalica-Huta Polańska
- Szlak żółty Tylawa-Baranie
- Wieża widokowa Ferdel
- Wodospad Magurski
- Wysokie (657 m n.p.m.)
- Zabytkowa Chyża Łemkowska
- Zbiorowa mogiła Żydowska na Przełęczy Hałbowskiej


