Dom sanatoryjny Stoczniowiec w Cieplicach

Dom sanatoryjny Stoczniowiec w Cieplicach to wyjątkowy obiekt łączący funkcje lecznicze z bogatą historią architektury. Położony w ścisłym centrum uzdrowiskowej dzielnicy miasta Jelenia Góra, oferuje kuracjuszom wypoczynek w zabytkowych wnętrzach dawnego pałacu. Budynek, usytuowany przy ulicy Jagiellońskiej 2, wyróżnia się nie tylko doskonałą lokalizacją, ale także unikalnym klimatem, będącym świadectwem dawnej świetności tego regionu.

Oferta i udogodnienia dla kuracjuszy

Obiekt jest trzypiętrowym budynkiem, który dysponuje 42 miejscami noclegowymi. Goście mają do wyboru pokoje 1-, 2- i 3-osobowe. Standardowe wyposażenie obejmuje telewizję satelitarną, a większość pokoi posiada własną łazienkę (część pokoi nie dysponuje pełnym węzłem sanitarnym). Sanatorium jest w pełni przystosowane do potrzeb osób z niepełnosprawnościami, w tym pacjentów poruszających się na wózkach inwalidzkich, co ułatwia dostępna w budynku winda.

Na miejscu znajduje się własna baza zabiegowa, co pozwala na wygodne korzystanie z terapii bez konieczności opuszczania obiektu. Do dyspozycji gości oddano również jadalnię, serwującą posiłki. Lokalizacja w centrum sprawia, że blisko stąd do innych atrakcji, jakie oferują Cieplice Śląskie-Zdrój.

Historia barokowej rezydencji

Budynek, w którym mieści się dzisiejsze sanatorium, ma fascynującą historię sięgającą pierwszej połowy XVIII wieku. Został wzniesiony w 1730 roku (niektóre źródła podają datę 1734), prawdopodobnie na murach wcześniejszej budowli. Inicjatorem budowy była zamożna kupiecka rodzina J. Römischa, działająca na terenie Cieplic i miejscowości Malinnik. O ich fundacji świadczą inicjały wkomponowane w kratę nadświetla portalu oraz na sklepieniu parteru. Projekt architektoniczny przypisywany jest Kasprowi Jentschowi, twórcy wielu znaczących budowli w regionie.

Architektura pałacu reprezentuje dojrzałą fazę baroku z elementami rokoka. Jest to budowla murowana, tynkowana, założona na planie trójskrzydłowym z mieszkalnym poddaszem. Całość nakrywa ceramiczny dach mansardowy z lukarnami. Elewacja frontowa jest siedmioosiowa, a boczne sześcioosiowe, dzielone pilastrami w wielkim porządku, które na narożach są zdwojone. Uwagę zwraca skromny portal o finezyjnym wykroju nadproża oraz okna w opaskach pod naczółkami. Wewnątrz zachowały się oryginalne elementy wystroju, takie jak sklepienia kolebkowe z lunetami na parterze oraz dekorowane stropy na wyższych kondygnacjach.

Od arystokratycznej siedziby do domu wczasowego

Na początku XIX wieku pałac przeszedł w ręce potężnego rodu Schaffgotschów. W pierwszej połowie tego stulecia rezydował tu hrabia Hans Ernst Karl von Zieten, bohater wojen napoleońskich i ojciec Józefiny, żony hrabiego Leopolda Christiana Schaffgotscha. Miejsce to tętniło życiem towarzyskim, goszcząc ważne osobistości Królestwa Prus, w tym samego króla Fryderyka Wilhelma IV.

Po II wojnie światowej budynek zaczął popadać w ruinę. Jego los odmienił się w połowie lat 60. XX wieku, kiedy to został przejęty i wyremontowany przez Stocznię Gdańską. W latach 1965-1967 przeprowadzono gruntowną odbudowę, adaptując pałac na dom wczasowy dla pracowników stoczni. To właśnie od tego momentu obiekt nosi nazwę "Stoczniowiec", a na jego frontonie do dziś widnieje logo gdańskiego zakładu, będące symbolem powojennej historii tego zabytku.