Pogórze Izerskie

Pogórze Izerskie (cz. Frýdlantská pahorkatina, niem. Isergebirgs-Vorland) to niezwykle malownicza jednostka geograficzna, stanowiąca północne przedpole potężnych Gór Izerskich. Ten rozległy teren rozciąga się pomiędzy Nysą Łużycką na zachodzie a rzekami Kamienna i Bóbr na wschodzie, oferując turystom niezapomniane widoki i bogactwo atrakcji przyrodniczych oraz historycznych. Jego północna granica z Niziną Śląsko-Łużycką jest umowna i przebiega wzdłuż warstwicy 200 m w okolicach miasta Bolesławiec. Na wschodzie region graniczy z Pogórzem Kaczawskim i pasmem Góry Kaczawskie, od których oddziela go malownicza Dolina Bobru. Południowo-wschodnia krawędź sąsiaduje z obszarem, którym jest Kotlina Jeleniogórska, tworząc wyraźną granicę morfologiczną.

Geografia i podział regionu

Osią hydrograficzną i krajobrazową regionu jest rzeka Kwisa, która meandrując, przepływa przez urokliwe miasta takie jak Mirsk, Gryfów Śląski, Leśna, Lubań oraz Nowogrodziec. Pogórze Izerskie dzieli się na szereg mniejszych jednostek, zwanych mikroregionami, które różnią się od siebie charakterem rzeźby terenu. Wyróżniamy tu między innymi:

Wyniosłość Działoszyńską
Wysoczyznę Siekierczyńską
Wzgórza Zalipiańskie
Przedgórze Izerskie
Dolinę Kwisy
Kotlinę Mirską
Przedgórze Rębiszowskie
Wzniesienia Radoniowskie
Obniżenie Lubomierskie
Wzgórza Radomickie
Wzniesienia Gradowskie
Nieckę Lwówecką
Dolinę Bobru
Obniżenie Starej Kamienicy
Wysoczyznę Rybnicy

Budowa geologiczna

Geologia tego obszaru jest niezwykle fascynująca i zróżnicowana. Południowa część, oparta na bloku karkonosko-izerskim, zbudowana jest głównie z gnejsów oraz podrzędnie z łupków łyszczykowych i amfibolitów. Północna część obejmuje fragmenty metamorfiku kaczawskiego oraz niecki północnosudeckiej. W okolicach Zgorzelca i Platerówki spotkać można szarogłazy, natomiast na północy występują fyllity, zieleńce i wapienie krystaliczne. Szczególnie interesujące są skały wulkaniczne: porfiry, melafiry oraz twarde bazalty, które punktowo przebijają starsze warstwy, tworząc charakterystyczne wzniesienia zwane twardzielami. Całość w wielu miejscach przykrywają osady polodowcowe – gliny, piaski i lessy.

Rzeźba terenu i krajobraz

Obszar ten charakteryzuje się rzeźbą wyżynną, gdzie najwyższe wzniesienia przekraczają wysokość 500 m n.p.m. W okolicach miasta Lwówek Śląski piaskowce z okresu kredy tworzą spektakularne progi strukturalne i formy skałkowe, znane jako Skałki Lwóweckie. W południowo-wschodniej części regionu rzeka Bóbr tworzy przełomową dolinę na odcinku od miasta Jelenia Góra aż po Wleń, co stanowi jedną z największych atrakcji krajobrazowych w tej części Sudetów.

Turystyka i największe atrakcje

Region ten jest prawdziwym rajem dla miłośników historii i architektury militarnej. Znajduje się tu wiele zabytkowych miast i warowni. Do najważniejszych miejscowości turystycznych należą wspomniane wcześniej Gryfów Śląski, Leśna, Lubań, a także słynący z festiwalu filmowego Lubomierz oraz zabytkowy Lwówek Śląski.

Na szczególną uwagę zasługują zamki:

Zamek Czocha – jedna z najbardziej tajemniczych i najlepiej zachowanych warowni w Polsce, często nazywana polskim Hogwartem.
Zamek Gryf – malownicze ruiny położone na wzgórzu, oferujące wspaniałe widoki.
Zamek Rajsko – odbudowany obiekt położony nad Jeziorem Leśniańskim.
Zamek Świecie – ruiny kamiennego zamku książęcego.

Miłośnicy wypoczynku nad wodą również znajdą coś dla siebie. Region słynie z malowniczych zbiorników wodnych, takich jak Jezioro Leśniańskie i Jezioro Złotnickie, które powstały dzięki przegrodzeniu rzeki Kwisy zaporami. Imponującym zabytkiem techniki jest także Zapora Pilchowice na rzece Bóbr, będąca drugą co do wysokości zaporą w Polsce (po Solinie).