Pałac Miejski (Smyrna) w Kowarach

Pałac w Kowarach to zabytkowy budynek usytuowany w północnej części miasta Kowary, przy ulicy Ogrodowej 21. Obiekt ten, często określany w literaturze również jako Pałac Miejski, stanowi niezwykle cenną pamiątkę architektoniczną. Jego burzliwe dzieje nierozerwalnie splatają się z gospodarczą i przemysłową przeszłością regionu, jakim jest województwo dolnośląskie. Obecnie, po wielu historycznych transformacjach, ta wspaniała rezydencja znajduje się w rękach prywatnych i funkcjonuje jako elegancki Hotel Smyrna, będąc udostępnioną dla gości szukających wypoczynku w zabytkowych wnętrzach.

Historia powstania i pierwsi właściciele

Fundatorem tej miejskiej rezydencji był najprawdopodobniej bardzo zamożny lokalny patrycjusz. Wiadomo, że nosił on inicjały E.M., ponieważ takie litery zostały kunsztownie wyryte w kluczu głównego portalu wejściowego. Gmach wzniesiono w latach dwudziestych osiemnastego wieku, a to precyzyjne datowanie oparto na szczegółowej analizie zachowanego detalu architektonicznego oraz bogatej dekoracji wnętrz. Historycy przypuszczają, że autorem ambitnego projektu był doświadczony budowniczy wywodzący się z pobliskiego miasta Jelenia Góra lub sąsiednich, uzdrowiskowych Cieplic. Pierwsze znane przekazy ikonograficzne ukazujące ten okazały budynek znalazły się na grafikach stworzonych przez Friedricha Bernarda Wernhera około 1746 roku.

Związki z przemysłem i kowarską fabryką

Na początku dziewiętnastego stulecia obiekt przeszedł w ręce nowych właścicieli, co zapoczątkowało kolejny, zupełnie nowy etap w jego funkcjonowaniu. Został nim przedsiębiorca posiadający miejscową fabrykę, którą założono w 1804 roku. Zakład ten prężnie się rozwijał, aż ostatecznie w połowie dziewiętnastego wieku przekształcił się w słynną Kowarską Fabrykę Dywanów Smyrneńskich. To właśnie od tego wspaniałego dziedzictwa przemysłowego wywodzi się dzisiejsza nazwa funkcjonującego tu hotelu. Pod koniec dziewiętnastego wieku, około 1888 roku, zabytkowy gmach pałacowy przeszedł gruntowny remont, dostosowujący go do ówczesnych standardów budowlanych.

Architektura bryły i zabytkowe wyposażenie

Budynek pałacowy został wzniesiony na klasycznym planie prostokąta, charakteryzując się dość zwartą, dwukondygnacyjną bryłą, którą starannie przekryto typowym dachem czterospadowym. Układ przestrzenny oraz konstrukcja wnętrz prezentują wysoki kunszt rzemieślniczy tamtej epoki. Do najważniejszych cech i oryginalnych elementów zachowanych do dzisiaj należą:

• Reprezentacyjna sień na dolnej kondygnacji, która została przekryta efektownym, czteroprzęsłowym sklepieniem krzyżowym.
• Pozostałe sale zlokalizowane na parterze, nakryte tradycyjnymi sklepieniami lunetowymi.
• Korytarz na piętrze zamknięty oryginalnym sufitem z fasetą, bogato ozdobioną sztukatorskim ornamentem ramowym, mimo iż reszta tej kondygnacji uległa znacznym przebudowom.
• Oryginalna, rzemieślnicza, kuta krata umieszczona tuż ponad portalem w naświetlu.
• Zabytkowe drzwi na piętrze, precyzyjnie ujęte w bogato profilowane obramienia, świadczące o dawnej świetności rezydencji.