Klasztor Ojców Franciszkanów w Kowarach

Klasztor Ojców Franciszkanów w Kowarach to niezwykle cenny zabytek architektury oraz ważne centrum duchowe regionu. Imponujący budynek plebanii umiejscowiony jest na historycznym placu Franciszkańskim, tuż obok zabytkowego kościoła parafialnego pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny. Stanowi on integralną część miejskiej tkanki, którą na co dzień szczycą się leżące u podnóża pasma, jakim są Karkonosze, urokliwe Kowary.

Barokowa architektura i nowa elewacja budynku

Zabytkowy gmach parafialny został wzniesiony w latach 1779–1783. Został on solidnie wybudowany w typowym dla tamtej epoki stylu barokowym, a jego głównym atutem architektonicznym jest bogato zdobiona, rokokowa fasada, która do dziś przyciąga wzrok miłośników dawnej sztuki. W 2003 roku, w wyniku przeprowadzonego remontu konserwatorskiego, obiekt zyskał zupełnie nowy kolor elewacji. Odświeżona bryła doskonale uwydatnia misternie wykonane detale i świetnie wpisuje się w krajobraz starej części miasta.

Pierwszy pobyt duchowych synów św. Franciszka

Początki obecności zakonu w tej górskiej miejscowości były niezwykle ważne, choć stosunkowo krótkotrwałe. Pierwszy raz duchowi synowie świętego Franciszka przybyli tutaj z pobliskiego miasta Jawor zaraz po zakończonej wojnie trzydziestoletniej. Ich głównym zadaniem było prowadzenie duszpasterstwa tuż po odzyskaniu głównej świątyni przez wiernych wyznania katolickiego. Byli to zaangażowani duchowni: ojciec Bernardinus Lutke oraz ojciec Maxentus Büttner. Posługa zakonników w ówczesnej rzeczywistości trwała jednak w mieście jedynie dwa lata, od 1654 do 1656 roku.

Powrót zakonników po drugiej wojnie światowej

Ponownie franciszkanie, należący ściśle do zakonu braci mniejszych konwentualnych, przybyli na te tereny tuż po zakończeniu drugiej wojny światowej, gdy miasto powtórnie znalazło się w granicach państwa polskiego. Od 1945 roku aż do chwili obecnej sprawują oni nieprzerwaną opiekę duszpasterską nad tutejszą parafią oraz kościołem Imienia Najświętszej Maryi Panny. Ważnym, przełomowym momentem w dziejach lokalnego zgromadzenia był rok 1971. To właśnie wtedy zakonnicy ostatecznie dokonali oficjalnego erygowania, czyli prawnego i kanonicznego ustanowienia klasztoru.

Zarządzanie tutejszą parafią na przestrzeni lat

Stała obecność braci konwentualnych na trwałe wpisała się w codzienne życie mieszkańców. Przez te wszystkie, powojenne dziesięciolecia kolejni administratorzy, a później mianowani proboszczowie parafii pod wezwaniem Imienia NMP, byli jednocześnie bezpośrednimi przełożonymi kowarskiego klasztoru. Funkcja ta pozwalała na sprawne łączenie obowiązków związanych z zarządzaniem kościelnymi zabytkami oraz dbałością o duchowy rozwój powierzonej im wspólnoty religijnej.