Płaska Skała (950 m n.p.m.)

Płaska Skała (950 m n.p.m.) – jedna z pięciu najwyższych turni szczytowych w masywie Trzech Koron w Pieninach. Stanowi ona istotny element charakterystycznej sylwetki tej góry, sąsiadując bezpośrednio z najbardziej na wschód wysuniętą Pańską Skałą (ok. 920 m n.p.m.) oraz najwyższą Okrąglicą (982 m n.p.m.) i Niżnią Okrąglicą. Pomiędzy Płaską Skałą a Pańską Skałą znajduje się wyraźne wcięcie terenu – przełęcz Niedźwiadki (899 m n.p.m.). Administracyjnie obiekt leży w granicach wsi Sromowce Niżne w województwie małopolskim.

Topografia i położenie

Choć Płaska Skała ustępuje wysokością Okrąglicy, jej parametry budzą respekt. Wysokość względna turni nad płynącym w dole Dunajcem wynosi aż około 490 metrów. Szczególne wrażenie robi jej południowa ściana, która opada pionowo na wysokość 110 metrów i ma szerokość około 200 metrów. Od strony przełęczy Niedźwiadki zbocza skały są łagodniejsze i porośnięte lasem, co kontrastuje z surowością skalnych urwisk widocznych od strony rzeki.

Epizod wspinaczkowy i ochrona przyrody

W latach 60. XX wieku skalne ściany Trzech Koron, w tym Płaskiej Skały, przyciągnęły uwagę środowiska alpinistycznego. Wśród eksploratorów znalazł się m.in. słynny himalaista Andrzej Zawada. Szybko okazało się jednak, że wapienne ściany cechuje duża kruszyzna, co czyniło wspinaczkę niebezpieczną.

Ostatecznie wytyczono tu zaledwie kilka dróg wspinaczkowych. Działalność ta stała w sprzeczności z zasadami ochrony przyrody obowiązującymi w Pienińskim Parku Narodowym.