Lotnisko Bielsko-Biała Aleksandrowice

Do pierwszych konkretnych działań wokół budowy lotniska w Aleksandrowicach koło Bielska przystąpiono w 1933 roku. W lutym 1934 roku projekt lotniska w Bielsku został zatwierdzony przez Departament Aeronautyki Ministerstwa Spraw Wojskowych, a teren przyszłego lotniska tymczasowo wciągnięto do rejestru lotnisk, aż do czasu wydania zgody na jego użytkowanie i otwarcie dla ruchu lotniczego. Początkowo planowano, że lotnisko będzie miało charakter portu lotniczego obsługującego komunikację lotniczą. Jednocześnie miało być wykorzystywane do szkolenia w ramach Lotniczego Przysposobienia Wojskowego. 3 sierpnia 1934 roku mjr inż. Kazimierz Ziembiński oraz sekretarz Śląskiego OW Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej|LOPP]] Tadeusz Stopczyński przeprowadzili na miejscu odbiór prac polowych przeprowadzonych na 18 hektarach płyty lotniska. Niezwłocznie po zatwierdzeniu, wykonanego przez inż. Schayera – architekta Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach projektu budowy portu lotniczego oraz hangarów, rozpisano przetarg na jego realizację. Drogę dojazdową na lotnisko, biegnącą od strony szosy Cieszyn–Bielsko, wykonał Wydział Dróg Powiatowych w Bielsku.

1 września 1939 roku klucz samolotów PZL P.11c stacjonujących w Aleksandrowicach (122 Eskadra Myśliwska) zestrzelił 3 samoloty niemieckie. Jednym z zwycięskich pilotów był podporucznik, późniejszy pułkownik pil. Wacław Król.

W czasie okupacji lotnisko w Aleksandrowicach, podobnie jak szkoła szybowcowa w Goleszowie, było wykorzystywane przez Niemców do szkolenia szybowcowego.

Z lotniska tego startowały do badań w locie szybowce skonstruowane i wykonane przez ówczesny Szybowcowy Zakład Doświadczalny (SZD).

Co roku w lecie odbywa się Międzynarodowy Piknik Lotniczy, którego atrakcją są dwudniowe pokazy lotnicze.

Źródło: wikipedia.pl