Dorkowa Skała
![](/data/thumbs/places/4/99/49957/1200x800/20200601_122608.jpg)
![](/data/thumbs/places/4/99/49957/300x300/20200601_122204.jpg)
![](/data/thumbs/places/4/99/49957/300x300/20200601_122627.jpg)
![](/data/thumbs/places/4/99/49957/300x300/dorkowa_skala.jpg)
![](/data/thumbs/places/4/99/49957/300x300/dorkowa_skala_detail.jpg)
![](/data/thumbs/places/4/99/49957/300x300/dorkowa_skala_winter.jpg)
Dorkowa Skała – wychodnia skalna, położona tuż pod szczytem wyższego (północno-zachodniego) wierzchołka Szarculi w Beskidzie Śląskim. Wychodnia ma postać mocno zerodowanej, dość szerokiej, nieforemnej ambony skalnej kilkumetrowej wysokości, o wygładzonych ścianach, z głęboką niszą u podnóża. Zbudowana jest z grubych ławic gruboziarnistych, zlepieńcowatych piaskowców kwarcowo-skaleniowych należących do warstw istebniańskich, o charakterystycznej rdzawej barwie na zwietrzałych powierzchniach (tzw. piaskowce istebniańskie).
Nazwa, znana od dawna wśród mieszkańców Istebnej, pochodzi prawdopodobnie – tak, jak i nazwa lasu na południowych stokach Szarculi – od imienia żeńskiego Dorota (Dora, Dorka). Wiąże się ze starą legendą o córce miejscowego baczy, która miała tu zginąć, walcząc z pasterzami słowackimi o tereny wypasowe.
Dorkowa Skała została objęta w 1958 r. ochroną prawną jako pomnik przyrody nieożywionej.
Tuż obok wychodni biegną czerwone znaki szlak turystyczny czerwony Głównego Szlaku Beskidzkiego.
Źródło: wikipedia.,pl