Źródło Kunegundy pod Chojnikiem

Źródło Kunegundy pod Chojnikiem to niezwykłe miejsce na mapie turystycznej Sudetów, które łączy w sobie walory przyrodnicze z fascynującą historią i legendą. Zlokalizowane jest przy czerwonym szlaku turystycznym, który prowadzi z Sobieszowa (dzielnicy miasta Jelenia Góra) na szczyt góry Chojnik. Dokładniej rzecz ujmując, znajduje się ono u stóp urwiska Głazowisko, przy stromym podejściu skalnymi schodami w kierunku Przełęczy Żarskiej. Jest to idealny punkt na chwilę wytchnienia podczas wędrówki do jednej z największych atrakcji, jaką oferują Karkonosze, czyli ruin średniowiecznej warowni.

Historia i rewitalizacja

Historia tego ujęcia wody sięga początków zorganizowanej turystyki w tym regionie. Już w XIX i na początku XX wieku, kiedy wycieczki na Zamek Chojnik zyskiwały na popularności, źródło pełniło ważną funkcję. W tamtych czasach, gdy turyści często korzystali z transportu konnego, było to jedyne miejsce na długiej i męczącej trasie, gdzie zwierzęta mogły się napoić, a wędrowcy orzeźwić. Wówczas obudowano je w formie studni. Po II wojnie światowej obiekt popadł w zapomnienie i przez lata był omijany przez wycieczkowiczów. Sytuacja zmieniła się w późniejszym czasie, dzięki funduszom własnym, którymi dysponuje Karkonoski Park Narodowy (pochodzącym m.in. z biletów wstępu), źródełko zostało pięknie odnowione. Powstała nowa, granitowa zabudowa, która nawiązuje do tradycyjnej nazwy, a teren wokół zagospodarowano jako strefę wypoczynkową dla turystów.

Legenda o księżniczce i diable

Z nazwą źródła wiąże się mroczna i intrygująca legenda, będąca kontynuacją znanej opowieści o okrutnej księżniczce Kunegundzie. Według podań, Kunegunda, która z pychy wysyłała rycerzy na pewną śmierć w przepaść, ostatecznie sama rzuciła się z zamkowej wieży, nie mogąc znieść odrzucenia przez jedynego śmiałka, któremu udało się objechać mury. Opowieść głosi, że księżniczka przeżyła upadek, spadając na miękkie podłoże (lub, jak mówią niektórzy, na „część ciała, która zamortyzowała upadek”). Obolała leżała w lesie przez trzy dni, aż została ocucona kubłem lodowatej wody. Okazało się, że jej wybawicielem, a zarazem sędzią, był sam diabeł – Lucyfer. To on, pod postacią pięknego rycerza, wcześniej pokonał próbę na zamku. Za karę przykuł Kunegundę łańcuchem do żeliwnej pompy w skalnej rozpadlinie. Jej pokutą ma być nieustanne pompowanie wody, aż tylu rycerzy, ilu zginęło przez jej próżność, odzyska dzięki tej wodzie siły. Dlatego też, nawet w najbardziej upalne dni, ze źródła płynie chłodny i orzeźwiający strumień.