Schronisko PTTK "Nad Łomniczką"

Schronisko PTTK "Nad Łomniczką" (niem. Melzergrundbaude) to popularny obiekt turystyczny, który po latach problemów i generalnym remoncie, od kwietnia 2026 roku został ponownie otwarty dla turystów. Zlokalizowany jest w paśmie, jakim są Karkonosze. Budynek ten znajduje się na terenie objętym ścisłą ochroną, który stanowi Karkonoski Park Narodowy, w granicach administracyjnych regionu, jakim jest województwo dolnośląskie. Obecnie nie ma jeszcze możliwości nocowania, jednak na wędrowców czeka działający bufet, w którym można zjeść ciepły posiłek. Z uwagi na brak miejsc noclegowych budowla formalnie wciąż nie spełnia rygorystycznych wymagań przewidzianych prawnie dla pełnoprawnych obiektów hotelarskich, funkcjonując na ten moment jako schron dla piechurów i punkt gastronomiczny.

Charakterystyka i dokładne położenie w terenie

Drewniany budynek znajduje się na wysokości 1002 m n.p.m. Zlokalizowany jest on w dolnej części urokliwego miejsca, którym jest Kocioł Łomniczki, tuż nad brzegiem potoku o tej samej nazwie. Teren ten usytuowany jest u samego podnóża najwyższego szczytu całych Sudetów, jakim jest Śnieżka. Co ciekawe, obiekt od zawsze borykał się z brakiem dostępu do energii elektrycznej, co nadawało mu niepowtarzalny, bardzo surowy i cichy klimat. W bezpośrednim sąsiedztwie schroniska znajduje się doskonały punkt widokowy, z którego można podziwiać strome wzniesienie, jakim jest Czarna Kopa.

Burzliwa historia i niszczycielskie lawiny

Początki turystycznego zagospodarowania tego terenu sięgają wczesnych lat dziewiętnastego wieku, kiedy to w dolinie powstał prosty szałas myśliwski. Około 1890 roku postanowiono zaadaptować go na skromne schronisko dla wędrowców. Pierwszy duży budynek wzniesiono tu ostatecznie w 1901 roku. Niestety, już 31 marca 1902 roku budowla została całkowicie zniszczona przez potężną lawinę gruzową. Obecny, wciąż stojący budynek, pochodzący z początku dwudziestego wieku, roztropnie zbudowano nieco poniżej starego miejsca fundamentów, co miało uchronić go przed kolejnymi kataklizmami. Po zakończeniu drugiej wojny światowej działalność wznowiono w 1947 roku.

Problemy prawne, zamknięcie i powrót do życia

W ostatnich latach swojego funkcjonowania przed przebudową, obiekt zmagał się z poważnymi problemami administracyjnymi. W 2016 roku wygasła oficjalna umowa dzierżawy, a nowej z ówczesnymi najemcami już nigdy nie podpisano. Drewniana konstrukcja z miesiąca na miesiąc coraz bardziej niszczała, a z powodu rażących uchybień budynek był wielokrotnie zamykany przez sanepid. Nakładane mandaty pozostawały nieprzyjęte przez gospodarzy. Ostatecznie we wrześniu 2019 roku, przy asyście policji, komornik dokonał ostatecznej eksmisji. Obiekt został całkowicie zamknięty, a w 2021 roku rozpoczął się jego długo wyczekiwany remont generalny. Zakończył się on sporym sukcesem, dzięki czemu wiosną 2026 roku obiekt ponownie powrócił na turystyczną mapę Karkonoszy, serwując turystom gorące strawy.

Piesze szlaki turystyczne i główne trasy

Zarówno odnowiony budynek, jak i przebiegające obok trasy cieszą się ogromną popularnością wśród turystów masowo wyruszających z Karpacza. Obok przechodzi Główny Szlak Sudecki oraz ścieżka prowadząca do miejsca zadumy, którym jest Symboliczny Cmentarz Ofiar Gór w Karkonoszach. Wędrowcy mają do dyspozycji następujące opcje:

• Szlak czerwony prowadzący przez Biały Jar i Orlinek, mijający schronisko, a następnie wiodący obok wodospadu aż do placówki, którą jest Schronisko Górskie "Dom Śląski".

• Szlak żółty rozpoczynający się w dzielnicy Wilcza Poręba i doprowadzający piechurów bezpośrednio do opisywanego miejsca.

Walory krajobrazowe i otoczenie przyrodnicze

Przejście dnem Doliny Łomniczki to jedno z najbardziej atrakcyjnych turystycznie i krajoznawczo doświadczeń w regionie. Po prawej stronie wędrowcy mogą podziwiać wyjątkowo strome stoki góry i formację znaną jako Czarny Grzbiet. Z kolei po lewej stronie majestatycznie wznoszą się granitowe zerwy skalne, którymi charakteryzuje się Kopa (1378 m n.p.m.). Wśród tych pionowych skał pięknie połyskują malownicze kaskady spływającej z gór wody. Otoczenie to jest również bardzo cenne pod względem przyrodniczym, ponieważ na tym obszarze występują rzadkie okazy karłowatej brzozy oraz naturalne skupiska jarzębiny górskiej.