Skałki na Karpatce - punkt widokowy

Skałki na Karpatce - punkt widokowy to jedna z najbardziej charakterystycznych i łatwo dostępnych atrakcji przyrodniczych, jakimi może poszczycić się Karpacz. To wzniesienie o wysokości 727 m n.p.m., znane w literaturze niemieckiej jako Heidelberg, położone jest w samym sercu miasta, stanowiąc naturalną enklawę dzikiej przyrody. Jego granitowa bryła, porośnięta pierwotnym, naskalnym lasem sosnowym, przyciąga wzrok turystów już z daleka, a ostro opadające zbocza, schodzące wprost do rzeki Łomnica, nadają mu wyjątkowy, górski charakter.

Geologia i przyroda Karpatki

Szczyt oraz zbocza Karpatki usiane są licznymi blokami granitu karkonoskiego, tworzącymi malownicze formacje skalne. Ciekawostką geologiczną są kociołki wietrzeniowe – kuliste zagłębienia widoczne na powierzchni niektórych skał. Powstały one w wyniku naturalnych procesów erozji, choć dawniej, ze względu na charakterystyczne rynienki odprowadzające wodę, mylnie brano je za pogańskie misy ofiarne. W 1986 roku odkryto tu również inną geologiczną zagadkę – obecność bazaltu w formie kominów wulkanicznych, pokryw lawowych i żył. Ich wiek szacuje się na 25–2 miliony lat, co świadczy o burzliwej, wulkanicznej przeszłości tego miejsca.

Na szczycie wzgórza rosną piękne okazy sosny, drzewa czczonego w wielu kulturach. Wiosną, wśród traw, można tu również spotkać łany konwalii, rośliny o pięknym zapachu, ale silnych właściwościach trujących, która jest objęta ochroną.

Ślady dawnego górnictwa i turystyki

Wzgórze Karpatka (często kojarzone z dawną skocznią narciarską Karpatka, która znajdowała się na jego zboczu) kryje w sobie także historię poszukiwaczy skarbów. Już w XVIII wieku prowadzono tu prace górnicze. W 1711 roku cesarzowa Elżbieta nadała Bernardowi Koburgowi koncesję na wydobycie, jednak "srebrna gorączka" szybko wygasła – prace wstrzymano około 1720 roku. Dziś śladem po tej działalności jest stara sztolnia u stóp góry oraz wykute na kamiennych słupkach krzyże, wyznaczające dawne granice działek górniczych.

Na przełomie XIX i XX wieku Karpatka stała się popularnym miejscem spacerowym. Wzgórze oplatała gęsta sieć ścieżek z punktami widokowymi. Obecnie tradycje te kontynuuje przebiegający tędy czerwony szlak turystyczny, prowadzący przez malownicze zakątki między centrum miasta, dzielnicą Karpacz Górny a osiedlem Płóczki.

Chybotek na szczycie

Wędrując na szczyt, wśród skalnych rumowisk można natrafić na lokalną wersję Chybotka. Jest to formacja skalna, której jeden z bloków jest tak idealnie wyważony, że można go wprawić w ruch ludzką ręką. Choć najsłynniejszy skała "Chybotek" w Szklarskiej Porębie znajduje się w sąsiednim mieście, ten karpaczański również ma swój urok i wiąże się z legendami o ukrytych skarbach Walończyków. Według podań, aby dostać się do bogactw, należało postępować zgodnie ze starą instrukcją: obejść kamień, znaleźć otwór i wetknąć w niego kij.